Η απιστία
Απο την Παναγιωτα Ιωακειμιδου
Στην αυστηρή και πατριαρχική κοινωνία του Πόντου η απιστία δεν ήταν συχνό φαινόμενο, καθώς η άπιστη αντιμετωπιζόταν με μεγάλη αυστηρότητα από τον κοινωνικό περίγυρο.
Ωστόσο ακόμα και μια τόσο κλειστή κοινωνία, όπως η Ποντιακή, συνέβαιναν απιστίες, καθώς οι ανθρώπινες αδυναμίες είναι ίδιες σε κάθε εποχή.
Η λαϊκή μούσα καταγράφει μια τέτοια απιστία στον Πόντο.
Η άπιστη πόντια σύζυγος περίμενε να φύγει ο άντρας στο χωράφι για να καλέσει τον εραστή στο σπίτι της.
Όταν όμως είδε ότι ο άντρας της δεν είχε σκοπό να φύγει στο χωράφι, ενώ αυτή περίμενε τον εραστή, έφερε ένα σακί μαλλιά αυτός να ξάνει και αυτή να λαναρίσει.
Κάποια στιγμή χτυπάει την πόρτα ο εραστής και αρχίζει να τραγουδά:
Άνεμε κι αγράνεμε
ντο κρους΄ το καρακίδι
άντρας –ι- μ΄ ξάν΄ το μαλλί
κι εγώ απάν΄ ΄ς σο λαναρίδι
(άνεμε, άγριε άνεμε τι χτυπάς την πόρτα, ο άντρας μου ξαίνει το μαλλί και εγώ
το λαναρίζω)
Ακριβώς όμως τα ίδια έλεγε η άπιστη σύζυγος και σε άλλα μέρη της Ελλάδας,
όταν ο εραστής ερχόταν σε ακατάλληλη ώρα:
Αχ βοριά και νότα,
μη χτυπάς την πόρτα.
Άντρας μου σακιά δεν είχε
και στον μύλο δεν επήγε.
Άλλες πάλι απαντούσαν:
Φύγε μπαμπούλα μ΄ απ΄ εδώ
Και του παιδιού μου ο μπαμπάς είν΄εδώ.
Και όταν φύγει ο μπαμπάς
έλα μπαμπούλα να το φας.
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.