vima365

Ο Πόντος είχε κάποτε έναν βασιλιά που αρνήθηκε να φοβηθεί την πιο σκληρή υπερδύναμη της ιστορίας: τη Ρώμη.

Ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ ο Ευπάτωρ, γιος της Ελληνίδας Λαοδίκης, μεγάλωσε κυνηγημένος, έμαθε να αντέχει στα δηλητήρια και βγήκε από τα βουνά αποφασισμένος να φτιάξει ένα μεγάλο ελληνικό κράτος στην Ανατολή.

Ρίχτηκε στους Μιθριδατικούς πολέμους με απίστευτη τόλμη. Πόλεις της Μικράς Ασίας, της Βαλκανικής και ακόμη και η Αθήνα στάθηκαν στο πλευρό του.

Για λίγο έμοιαζε πως ένας «τρελός» Πόντιος θα έκανε τους Ρωμαίους να υποχωρήσουν. Πολέμησαν Σύλλας, Λούκουλλος, Πομπήιος—μα εκείνος στεκόταν όρθιος ως το τέλος. Ακόμη κι όταν όλα κατέρρεαν, σχεδίαζε εκστρατεία στην Ιταλία.

Και κάπου εκεί εμφανίζεται ο Καβάφης. Στο ποίημα «Δαρείος», ο ποιητής Φερνάζης ετοιμάζει να υμνήσει τον ένδοξο Μιθριδάτη, ώσπου εισβάλλουν οι Ρωμαίοι στην Αμισό. Ξαφνικά η ποίηση μπαίνει σε δεύτερη μοίρα· και η αλήθεια βαραίνει:

ακόμη και οι μεγάλοι βασιλιάδες, Δαρείος και Μιθριδάτης, έπεσαν από την υπεροψία και τη μέθη της εξουσίας.

Όσο έχεις δύναμη, όλοι σε δοξάζουν.

Όταν πέσεις, μένεις μόνος.

Ο Φερνάζης αλλάζει στάση μόλις δει τις λεγεώνες.

Η κολακεία εξατμίζεται.

Η ιστορία στέκει γυμνή: η αλαζονεία καταστρέφει ακόμη και τους πιο δυνατούς.

Ο Μιθριδάτης όμως μένει για τον Πόντο σύμβολο αντίστασης.

Ένας ηγέτης που αντιστάθηκε σε μια αυτοκρατορία – και που ακόμη και στην πτώση του κράτησε τη βασιλική αξιοπρέπεια.