vima365

Ο Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Στάλιν ………………….

Ο Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Στάλιν ………………….

Της Αγγελικής Καλογήρου,

Ο Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Στάλιν γεννήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 1878, στην πόλη Γκόρι της Ανατολικής Γεωργίας και αποτέλεσε μια από τις σημαντικότερες, μα συνάμα ανελέητες και αδυσώπητες προσωπικότητες του 20ου αιώνα. Οι θηριωδίες που διέπραξε ως ηγέτης της ΕΣΣΔ (Σοβιετική Ένωση) σε διάρκεια 30 χρόνων οδήγησαν εκατομμύρια ανθρώπους σε μαρτυρικό θάνατο, αφήνοντας ανεξίτηλες πληγές στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Γιός ενός φτωχού τσαγκάρη, ήρθε σε επαφή από τα παιδικά του κιόλας χρόνια με το αίσθημα του μίσους και την εικόνα της βίας, αφού κακοποιούνταν συχνά από τον πατέρα του που αντιμετώπιζε προβλήματα με το αλκοόλ. Ήταν μέτριου αναστήματος, με ύψος που δεν ξεπερνούσε το 1 μέτρο και τα 62 εκατοστά, με αναπηρία στο αριστερό του χέρι, δυσμορφία στο πόδι και πρόσωπο με έκδηλα τα σημάδια της ευλογίας: ένας άνθρωπος απαρατήρητος ο οποίος δύσκολα θα προμήνυε το μέγεθος της απανθρωπιάς που τελικά εξαπέλυσε εναντίον του ίδιου του λαού.

Τα 30 χρόνια διακυβέρνησης του ως κεντρικός πυλώνας του Μπολσεβικικού Κόμματος και της Κομμουνιστικής Διεθνούς σημαδεύτηκαν από ποικίλες κτηνωδίες, στρεφόμενες κατά κύριο λόγο ενάντια των πολιτικών του αντιπάλων, αλλά και κατά απλών ανθρώπων που «απειλούσαν» με την στάση τους την διατήρηση της εξουσίας του. Σφαγές, μαζικές εκτελέσεις, εκκαθαρίσεις, προσχεδιασμένοι λιμοί, απελάσεις, αναγκαστικοί εκτοπισμοί, φυλάκιση σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας και βασανιστήρια, αποτέλεσαν πολιτικές πρακτικές που ακολούθησε πυρετωδώς ο Στάλιν, προσπαθώντας να πατάξει οποιαδήποτε αντίρρηση κατά της διακυβέρνησης του.

Σε αντίθεση με τα εγκλήματα που διέπραξε ο Χίτλερ, τα οποία στρέφονταν κατά πολιτών ποικίλων χωρών, ο Στάλιν εκδίωξε, βασάνισε και σκότωσε συμπατριώτες του κατορθώνοντας να διαποτίσει στο λαό τη μανία καταδίωξης: αδερφός πρόδιδε αδερφό, πατέρας τον γιο και το αντίστροφο. Mια απέλπιδα προσπάθεια να γλιτώσουν από το αναπόφευκτο τέλος που περίμενε όσους στέλνονταν στα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας ή στις φυλακές.

Γκουλάγκ

Τα γκουλάγκ ήταν στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας τα οποία πρώτο-ιδρύθηκαν από τον Λένιν, ηγέτη της ΕΣΣΔ κατά την περίοδο 1922-1924. Έφτασαν ωστόσο στο απόγειο της αναλγησίας και της κτηνωδίας μετά την παρέμβαση του Στάλιν, ο οποίος φαινομενικά τα χρησιμοποίησε ως φυλακές για να στεγάσει εγκληματίες. Στην πράξη όμως, τα μετέτρεψε σε ισχυρό μέσο ελέγχου του λαού διαχέοντας ένα νέφος τρόμου ικανό να αποτρέψει οποιοδήποτε είδος επαναστατικού φρονήματος. Εκεί στέλνονταν, βασανίζονταν και δολοφονούνταν «ανεπιθύμητοι», πολιτικοί αντίπαλοι και επικριτές του Κουμμουνιστικού ιδεώδους. Εκτιμάται πως περισσότεροι από 3.7 εκατομμύρια πολίτες της ΕΣΣΔ οδηγήθηκαν εξαναγκαστικά στα γκουλάγκ κατά την περίοδο 1931-19533, ενώ 800.000 από αυτούς δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ. Στις αρχές του ΄50 ο αριθμός των κρατουμένων έφτασε τα 2.5 εκατομμύρια, 12 με 14 εκατομμύρια πολίτες πέρασαν από τα στρατόπεδα μέσα σε μόλις μια δεκαετία (1934-1944), ενώ αναμφισβήτητα δολοφονήθηκαν τουλάχιστον 1.5 εκατομμύρια από αυτούς.

Κολεκτιβοποίηση, αποκουλακοποίηση και ειδικοί τόποι εκτοπισμού

Από το 1929 μέχρι το 1932, στον βωμό της ουσιαστικότερης εφαρμογής της Κουμμουνιστικής ιδεολογίας, ο Στάλιν απέσπασε την περιουσία και τα χωράφια φτωχών οικογενειών. Επέβαλλε, ακολούθως, την έξωση τους από τα ακίνητα και την αποδέσμευση τους από τα περιουσιακά τους στοιχεία, που ούτως ή άλλως ήταν ιδιαιτέρως πενιχρά.

Η λεγόμενη «αποκουλακοποίηση» αφορούσε τον αφανισμό των κουλάκων (πλούσιων ανεξάρτητων αγροτών) ως κοινωνικής τάξης, που σύμφωνα με τις αντιλήψεις του δικτάτορα, απειλούσαν ευθέως την ηγεσία του. Ακολούθησαν κατασχέσεις των περιουσιακών τους στοιχείων, δολοφονίες, αλλά και εξορισμοί σε γκουλάγκ και κοχλόζ (συλλογική αγροτική μονάδα, όπου η γη ανήκε στο κράτος, αλλά καλλιεργούταν από ομάδες αγροτών). Μέσω αυτής της πρακτικής, ο Στάλιν εξάλειψε μια ολόκληρη κοινωνική ομάδα, συμβάλλοντας στην καταστροφή του γεωργικού τομέα και στην ραγδαία αύξηση του υποσιτισμού.

Φοβούμενος, επίσης, την εισβολή ανατρεπτικών στοιχείων εντός των Σοβιετικών συνόρων, διέταξε την μετεγκατάσταση ολόκληρων πληθυσμών. Άνθρωποι συγκεκριμένων εθνικοτήτων απελάθηκαν ομαδικώς ή στάλθηκαν σε απομακρυσμένες περιοχές της χώρας -στους λεγόμενους «ειδικούς τόπους εκτοπισμού».

Ο Μεγάλος Λιμός ή Χολομοντορ

Την περίοδο 1932-33, περίπου 14,5 εκατομμύρια πολίτες της Σοβιετικής Ένωσης, ιδιαιτέρως της Ουκρανίας και του Καζακστάν, πέθαναν από την πείνα ως επακόλουθο της κολεκτιβοποίησης και της αποκουλακοποίησης. Ο λιμός ήταν προσχεδιασμένος από τον ίδιο τον Σταλίν, ο οποίος χρησιμοποιούσε τα αποθέματα τροφίμων στρατηγικά ώστε να βεβαιωθεί πως συγκεκριμένες περιοχές θα επηρεαστούν από τον λιμό περισσότερο απ΄ ότι άλλες. Παρέθετε ακόμα και μια φράση του Λένιν παρμένη από την Καινή Διαθήκη για να δικαιολογήσει την εσκεμμένη λιμοκτονία του σοβιετικού λαού: «Όποιος δεν θέλει να εργάζεται, να μην τρώει».

Η Μεγάλη Εκκαθάριση

Το 1936, ο Στάλιν διέταξε την Μεγάλη Εκκαθάριση: συλλήψεις των ανταγωνιστών του που ήταν ενταγμένοι στο Κουμμουνιστικό κόμμα. Οι συλλήψεις διεξάγονταν από την μυστική αστυνομία του δικτάτορα, την λεγόμενη NKVD, οι οποίοι κατόπιν συλλήψεων εκτελούσαν τους κρατούμενους ή τους έστελναν σε γκουλάγκ. Από τα 103 πιο επιφανή μέλη του κόμματος, ο Στάλιν εκτέλεσε τα 81.

Το 1/3 του κόμματος απεβίωσε κατά τον Μεγάλο Λιμό, γεγονός που τρομοκράτησε περαιτέρω τον σοβιετικό λαό. Κανείς δεν ήταν ασφαλής. Μέχρι και ο επικεφαλής της NKVD, Νικολάι Ιβάνοβιτς Γιεζόφ, δεν κατόρθωσε να γλιτώσει: όχι μόνο εκτελέστηκε το 1940, αλλά με την παρέμβαση του Στάλιν, επιχειρήθηκε να διαγραφεί εξ ολοκλήρου και από την ιστορία. Πιο συγκεκριμένα, επειδή ο Στάλιν αντιλαμβανόταν τη σημασία των ιστορικών πηγών, χρησιμοποίησε ρετουσαρίσματα για να διαγράψει τους εχθρούς του από φωτογραφίες: αφάνιζε κάθε στοιχείο που αποδείκνυε την ύπαρξη τους.

Διαταγή Νο. 227

Η πιο αδίστακτη διαταγή του Στάλιν δόθηκε σε σοβιετικά στρατεύματα που πολεμούσαν εναντίον του Χίτλερ το 1942, υπερασπίζοντας την πατρίδα τους. Η διαταγή διακήρυττε: «όσοι σπέρνουν τον πανικό και οι δειλοί θα εξοντώνονται επί τόπου». Ειδικά τάγματα στρατιωτών δηλαδή, αναλάμβαναν την υποχρέωση να δολοφονούν εν ψυχρώ τους συναδέλφους τους που εκδήλωναν δειλία στο πεδίο της μάχης. Δεν έχει, ωστόσο, καταγραφεί ακριβής αριθμός στρατιωτών που δολοφονήθηκαν σε εκπλήρωση αυτής της διαταγής.

Η τιμωρία των αιχμαλώτων πολέμου

Άλλη μια διάσημη φράση του Στάλιν διακήρυττε: «Δεν έχουμε αιχμαλώτους πολέμου, μόνο προδότες της πατρίδας!». Ο Στάλιν δεν εμπιστευόταν μέλη του Κόκκινου Στρατού που είχαν αιχμαλωτιστεί από τους ναζί. Για αυτό τον λόγο, οι περισσότεροι από αυτούς οδηγήθηκαν από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των ναζί, στα σοβιετικά γκουλάγκ, σε ανακρίσεις και σε εν ψυχρώ εκτελέσεις.

Τα εγκλήματα που διέπραξε ο Στάλιν εναντίον των συμπατριωτών του στο βωμό της εξουσίας και της υποτιθέμενης εφαρμογής της Κουμμουνιστικής πολιτικής, άφησαν πίσω τους τουλάχιστον 20 εκατομμύρια νεκρούς και μια Σοβιετική Ένωση στα πρόθυρα κατάρρευσης. Οι κτηνωδίες του γεωργιανού δικτάτορα, υπενθυμίζουν μακροπρόθεσμα στην ανθρωπότητα πως όταν ένας άνθρωπος αγγίζει τα άκρα, πέφτει ολοένα και βαθύτερα μέσα σε έναν αστείρευτο βούρκο, συμπαρασύροντας μαζί του μια απελπισμένη κοινωνία.

ΠΗΓΗ www.offlinepost.gr