vima365

Ένα από αυτά είναι γιατί το Ποντιακό Ζήτημα δεν εντάχθηκε στην ατζέντα της ελλαδικής διπλωματίας μετά το τέλος του Α’Παγκοσμίου Πολέμου και γιατί δεν απεστάλη στρατιωτική βοήθεια στους Πόντιους αντάρτες.

Κατ’ αρχάς πρέπει να κατανοήσουμε την συνθετότητα της εποχής.

Ένας σημαντικός όρος της ελλαδικής υστέρησης ήταν η αδύναμη θέση της Ελλάδας στις διαπραγματεύσεις μετά το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ήταν πολύ αδύναμη, λόγω της 2χρονης φιλογερμανικης ουδετερότητας (1915-1917).

Αυτό αποτυπώθηκε στη Συνδιάσκεψη των Παρισίων τον Δεκέμβριο του 1919, όταν η Ελλάδα πήρε μόνο μέρος από όσα διεκδικούσε.

Οι σύμμαχοι ήδη είχαν εντελώς αρνητική διάθεση για την περιοχή του Πόντου.

Εφόσον τα εδάφη αυτα τα είχαν μοιρασει σε μυστικές συμφωνίες του 1915 και του 1917 μεταξύ της Ρωσίας και της σουλτανικής Τουρκίας, κατά την εποχή που η Ελλάδα ήταν απούσα από τις εξελίξεις υπό την διακυβέρνηση των φιλογερμανων βασιλοφρόνων….

Όποτε, δεδομένης της αρνητικής στάσης των συμμάχων, ως τελευταία λύση σωτηρίας του ποντιακού ελληνισμού η Ελλάς του Βενιζέλου επέλεξε να προτείνει την ελληνοαρμενικη ομοσπονδία, ενώ ο Χρύσανθος ως ομοϊδεάτης του Δραγούμη, πρότεινε την ελληνοτουρκική ομοσπονδία .

Παράλληλα η ποντιακή αντιπροσωπεία υπό τον Χρύσανθο διευκολύνθηκε από την ελλαδική πλευρά να παραστεί στη Συνδιάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων και να καταθέσει τις προτάσεις.

Εκεί συνάντηση την απόλυτη άρνηση όλων των συμμάχων:Βρετανών, Ιταλών, Γάλλων, ΗΠΑ .

Η Ελλάδα εκείνη την εποχή προσπαθούσε να διασφαλίσει τα όσα μπορούσε να διεκδικήσει. (Σμύρνη +Θράκη, Ανατολική και Δυτική)… Αρκετά λιγότερα απ’ ότι ζητούσε.

Αυτά αποτυπώθηκαν στη Συνθήκη των Σεβρών τον Αύγουστο του 1920.

Η μόνη ευκαιρία για το ποντιακό ζήτημα θα υπάρξει το φθινόπωρο του 1920, όταν θα αρχίσει να γιγαντώνεται το κεμαλικό κίνημα, οπότε ο Βενιζέλος βρίσκει ευκαιρία με το Υπόμνημα της 5ης Οκτωβρίου προς τους Βρετανούς.

Ζητά από τον πρωθυπουργό Λόιντ Τζορτζ να αλλάξει η βρετανική στάση και από κοινού να καταστείλουν το κεμαλικό κίνημα και στη συνέχεια να δημιουργηθούν δύο νέα κράτη: Πόντου και Κωνσταντινουπόλεως ..

Δυστυχώς λίγο μετά την υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών ο Βενιζέλος χάνει τις εκλογές και οι επόμενοι κάνουν το ένα λάθος πάνω στο άλλο. Το πρώτο θύμα των εκλογών της 1ης Νοεμβρίου του 1920, ήταν ο Πόντος.

Επιπλέον οι βασιλικοί διάδοχοι του Βενιζέλου, έκπληκτοι από την αρνητική αλλαγή της στάσης των συμμάχων στη Συνδιάσκεψη του Λονδίνου τον Φεβρουάριο -Μαρτιο του 1921 και ενώ ήδη λόγω των σφαλμάτων τους η διασυμμαχική επιχείρηση στη Μικρά Ασία είχε μετατραπεί σε ελληνοτουρκικό πόλεμο, τους διαβεβαιώνουν ότι η Ελλάς μόνη της θα καταφέρει να συντρίψει το κεμαλικό κίνημα καταλαμβάνοντας την Άγκυρα.