vima365

Μικρές Πράξεις Μεγάλης Αλλαγής … Απο την  Νάνσυ Φωτοπούλου

3 Μικρές Πράξεις Μεγάλης Αλλαγής

Απο την  Νάνσυ Φωτοπούλου – Better Life Coach & Motivator

«Η αλλαγή ξεκινάει από μικρές κινήσεις, από συνειδητές πράξεις που φωτίζουν το
σκοτάδι.»

Η νευροεπιστήμη μας λέει ότι ο νους που εργάζεται συνειδητά, με πρόθεση και
συναίσθημα, οδηγεί αναπόφευκτα σε νέα αποτελέσματα. Είναι παρήγορο, γιατί πλέον υπάρχει αποδεδειγμένος τρόπος αλλαγής.

Αν μέχρι τώρα δεν ήξερες το πώς, τώρα ξέρεις. Όλο σου το σύστημα — νους, σώμα,
συναίσθημα — μπορείς συνειδητά να το κατευθύνεις εκεί που επιθυμείς, αν το
επανεκπαιδεύσεις.

Και ναι, όλοι έχουμε αυτή την ικανότητα, γιατί ο εγκέφαλός μας μπορεί ακόμα και σε μεγάλη ηλικία να δημιουργεί νέα νευρωνικά δίκτυα.
Στο μεταξύ, με όσα γίνονται γύρω μας και με όσα τρέχουμε να διαχειριστούμε
καθημερινά, είναι δύσκολο πολλές φορές να κρατάμε θετική εστίαση — όσο κι αν το
προσπαθούμε. Γι’ αυτό σου έχω τρεις ιδέες για να μη χάνεσαι στις σκιές…

1. Να αποσπάς την προσοχή σου από τον αρνητισμό
Όταν νιώθεις ότι παίρνεις την κατηφόρα του αρνητισμού, κάνε ένα κόλπο: όπως θα
αποσπούσες την προσοχή ενός μωρού που κλαίει, κάνε το ίδιο στον εαυτό σου.
Όταν έρχεται το αρνητικό συναίσθημα, “κούνησέ” το με μια «κουδουνίστρα» για να
στρέψεις την προσοχή αλλού. Σήκω, κοίταξε έξω από το παράθυρο, ρίξε νερό στο
πρόσωπό σου, άρχισε να τραγουδάς, πάρε τηλέφωνο έναν φίλο που έχεις να ακούσεις
καιρό — κάνε κάτι χειροπιαστό που θα αποσπάσει την προσοχή σου από την
αρνητική κατάσταση. Χάρισε στον εαυτό σου την ευκαιρία να σταματήσει το
γνώριμο μοτίβο της θλίψης ή του φόβου.

2. Απελευθέρωσε το παρελθόν
Το παρελθόν σου δεν είναι ισόβια καταδίκη. Είναι απλώς ο δρόμος που σε έφερε
μέχρι εδώ — όχι αυτός που θα καθορίσει το μέλλον σου, εκτός κι αν του το
επιτρέψεις.
Το τραύμα, ο πόνος, οι ελλείψεις δεν είναι σενάρια που οφείλεις να αναπαράγεις ξανά
και ξανά. Μέσα σου έχεις την ικανότητα, τη δύναμη και τη σοφία να φτιάξεις έναν
άλλο δρόμο, να περπατήσεις σε ένα μονοπάτι όπου εσύ είσαι ο δημιουργός και όχι το
θύμα. Όπως η Ε., που ζούσε μέσα στον φαύλο κύκλο των σωματικών πόνων, μιλούσε
συνεχώς γι’ αυτούς, έτρεχε σε γιατρούς χωρίς αποτέλεσμα, έκλαιγε συνεχώς — και οι
πόνοι της επιβεβαίωναν όσα ένιωθε. Όμως, όταν άρχισε να παρατηρεί τις σκέψεις της
και να τις διακόπτει συνειδητά, όταν έμαθε να στρέφει την προσοχή και στα θετικά,
βρήκε ξανά τη χαρά στις καθημερινές επαφές της και οι πόνοι άρχισαν να
υποχωρούν.
Η ιστορία της δείχνει πως κάθε αλλαγή ξεκινάει από μέσα μας. Και αυτό μας φέρνει
στο τρίτο βήμα…

3. Ξεκίνα από σένα

Να ξεκινάς πάντα από μέσα σου και από σένα, χωρίς να ορίζεις τους άλλους
υπεύθυνους για τη χαρά ή τη λύπη σου. Αν για παράδειγμα, θέλεις περισσότερη χαρά
στη ζωή σου, μη περιμένεις να στη δώσουν οι άλλοι … γίνε εσύ η χαρά που
λαχταράς.
Χάρισε χαμόγελα στους γείτονες με την καλημέρα σου. Γίνε γενναιοδωρία όταν
φοβάσαι την έλλειψη. Άφησε ένα καλό φιλοδώρημα για τον καφέ σου. Γίνε
εμπιστοσύνη όταν όλα μέσα σου τρέμουν. Άνοιξε την καρδιά σου σε έναν φίλο ή σε
έναν άγνωστο. Γίνε φως όταν υπάρχει σκοτάδι μέσα σου — όχι με επιβολή, αλλά με
μικρές πράξεις συνειδητής αλλαγής.
Όπως πάντα, το μέσα προηγείται του έξω. Η πρόκληση δεν είναι να “φτάσεις” κάπου,
αλλά να γίνεις αυτό που οραματίζεσαι, να ζήσεις τον δρόμο, να απολαύσεις το ταξίδι
σου…

«Η αλλαγή ξεκινάει από μικρές κινήσεις, από συνειδητές πράξεις που φωτίζουν το
σκοτάδι.»
Η νευροεπιστήμη μας λέει ότι ο νους που εργάζεται συνειδητά, με πρόθεση και
συναίσθημα, οδηγεί αναπόφευκτα σε νέα αποτελέσματα. Είναι παρήγορο, γιατί πλέον
υπάρχει αποδεδειγμένος τρόπος αλλαγής. Αν μέχρι τώρα δεν ήξερες το πώς, τώρα
ξέρεις: όλο σου το σύστημα — νους, σώμα, συναίσθημα — μπορείς συνειδητά να το
κατευθύνεις εκεί που επιθυμείς, αν το επανεκπαιδεύσεις. Και ναι, όλοι έχουμε αυτή
την ικανότητα, γιατί ο εγκέφαλός μας μπορεί ακόμα και σε μεγάλη ηλικία να
δημιουργεί νέα νευρωνικά δίκτυα.
Στο μεταξύ, με όσα γίνονται γύρω μας, με όσα τρέχουμε να διαχειριστούμε
καθημερινά, είναι δύσκολο πολλές φορές να έχουμε θετική εστίαση όσο κι να το
προσπαθούμε. Γι’ αυτό σου έχω 3 ιδέες για να μη χάνεσαι στις σκιές…

1. Όταν νιώθεις ότι παίρνεις την κατηφόρα του αρνητισμού, κάνε ένα κόλπο:
όπως θα αποσπούσες την προσοχή ενός μωρού που κλαίει, κάνε το ίδιο στον
εαυτό σου. Όταν έρχεται το αρνητικό συναίσθημα, “κούνησέ” του μια
«κουδουνίστρα» για να στρέψεις την προσοχή αλλού. Σήκω, κοίταξε έξω από
το παράθυρο, ρίξε νερό στο πρόσωπό σου, άρχισε να τραγουδάς, πάρε
τηλέφωνο έναν φίλο που έχεις να ακούσεις καιρό — κάνε κάτι χειροπιαστό
που θα αποσπάσει την προσοχή σου από την αρνητική κατάσταση. Χάρισε
στον εαυτό σου την ευκαιρία να σταματήσει το γνώριμο μοτίβο της θλίψης ή
του φόβου.

2. Το παρελθόν σου δεν είναι ισόβια καταδίκη. Είναι απλώς ο δρόμος που σε
έφερε μέχρι εδώ — όχι αυτός που θα καθορίσει το μέλλον σου, εκτός κι αν
του το επιτρέψεις. Το τραύμα, ο πόνος, οι ελλείψεις δεν είναι σενάρια που
οφείλεις να αναπαράγεις ξανά και ξανά. Μέσα σου έχεις την ικανότητα, τη
δύναμη και τη σοφία να φτιάξεις έναν άλλο δρόμο, να περπατήσεις σε ένα
μονοπάτι όπου εσύ είσαι ο δημιουργός και όχι το θύμα.

Η Ε., ζούσε μέσα στον φαύλο κύκλο των σωματικών πόνων, μιλούσε συνεχώς γι’
αυτούς, έτρεχε σε γιατρούς χωρίς αποτέλεσμα, έκλαιγε συνεχώς — και οι πόνοι της
επιβεβαίωναν όσα ένιωθε. Όμως, όταν άρχισε να παρατηρεί τις σκέψεις της και να τις
διακόπτει συνειδητά, όταν έμαθε να στρέφει την προσοχή και στα θετικά, βρήκε ξανά
τη χαρά στις καθημερινές επαφές της και οι πόνοι άρχισαν να υποχωρούν. Το σώμα
και η ψυχή συνεργάζονται και ανταποκρίνονται στην απόφασή σου να τα βοηθήσεις.
Η ιστορία της Ε. μας δείχνει πως η αλλαγή ξεκινάει από μέσα μας. Και αυτό μας φέρνει στο
τρίτο βήμα…
3. Να ξεκινάς πάντα από μέσα σου και πάντα από σένα, χωρίς να ορίζεις τους
άλλους υπεύθυνους για τη χαρά ή την λύπη σου. Αν θέλεις για παράδειγμα
περισσότερη χαρά στη ζωή σου, μη περιμένεις να στη δώσουν οι άλλοι… γίνε
εσύ η χαρά που λαχταράς. Χάρισε χαμόγελα στους γείτονες με την καλημέρα
σου. Γίνε γενναιοδωρία όταν φοβάσαι την έλλειψη. Άφησε ένα καλό
φιλοδώρημα για τον καφέ σου. Γίνε εμπιστοσύνη όταν όλα μέσα σου τρέμουν.
Άνοιξε την καρδιά σου σε έναν φίλο ή σε έναν άγνωστο. Γίνε φως όταν
υπάρχει σκοτάδι μέσα σου — όχι με επιβολή, αλλά με μικρές πράξεις
συνειδητής αλλαγής. Γιατί, όπως πάντα, το μέσα προηγείται του έξω.

Η πρόκληση δεν είναι να “φτάσεις” κάπου ως αυτοσκοπός, αλλά να γίνεις αυτό το
νέο που οραματίζεσαι ως ο δρόμος, το ταξίδι σου…

Νάνσυ Φωτοπούλου