Έλληνες Εφευρέτες – Ορειβατικό Πυροβόλο – Schneider-Danglis 75 mm
Οι κάτωθι αναπαραστάσεις αποτελούν τμήμα της μελέτης μου ‘’Έλληνες Εφευρέτες’’ και η θεματική έχει ως εξής:
Στα τέλη του 1900 οι εξελίξεις στην Ελλάδα είναι καταιγιστικές, ωστόσο δυο εξέχοντες αξιωματικοί, ο Παναγιώτης Δαγκλής και ο Πέτρος Λυκούδης, πρωτοπορούν στην τομέα της πολεμικής βιομηχανίας παρουσιάζοντας δυο μελέτες ορειβατικών πυροβόλων. Αίτια αυτών των κινήσεων, το ποικιλόμορφο τοπίο της πατρίδας μας το οποίο σε συνδυασμό με την έλλειψη οδικού δικτύου, αποτελούσε σοβαρό πρόβλημα στην μετακίνηση των ενόπλων δυνάμεων.
Στην παρούσα δημοσίευση θα ασχοληθώ εν τάχει με το θρυλικό δημιούργημα του Δαγκλή.
Ο γεννηθείς στην Αταλάντη το 1853 αντιστράτηγος, επιδόθηκε στην διεξοδική μελέτη του θέματος το 1886 και τον Σεπτέμβριο του 1893 υπέβαλε την σχετική αναφορά προς το Υπουργείο Στρατιωτικών.
Ο Δαγκλής αρχικά προσεγγίζει την γερμανική Krupp, κατόπιν άρνησης της όμως και έπειτα από αντιπαράθεση με τον Λυκούδη, απευθύνεται στην γαλλική Schneider.
Στην συμφωνία που υπογράφηκε, καθορίστηκε το ποσοστό κέρδους του εφευρέτη στο 5% καθώς και η ονομασία Schneider-Danglis. Το 1913, η γαλλική βιομηχανία αγοράζει τα δικαιώματα από τον Δαγκλή για 300.000 γαλλικά φράγκα.
Το 1907 φθάνει στην Αθήνα το δημιούργημα του, το οποίο υπόκειται σε ενδελεχείς δοκιμές από τις 18 έως και τις 30 Μαΐου.
Το πόρισμα της σχετικής επιτροπής αποδέχεται την υπεροχή έναντι άλλων πυροβόλων με άμεση συνεπαγωγή την παραγγελία από την διοικούσα επιτροπή του Ταμείου Εθνικής Άμυνας.
Το ελληνικής εμπνεύσεως-γαλλικής κατασκευής πυροβόλο αρχίζει να παραλαμβάνεται το 1908 και γίνεται αποδεκτό από την Ρωσία, το Μαρόκο, την Βολιβία, την Ρουμάνια, το Περού και άλλες πολλές χώρες. Μετά και τις επιτυχίες του όπλου στους Βαλκανικούς Πολέμους, ο συνολικός αριθμός των πυροβόλων ανέρχεται σε 112.
Έφεραν πλεονέκτημα βολής από καλυμμένη θέση πίσω από προκαλύπτοντες όγκους, ενώ οι χείριστες των πυροβόλων είχαν επαρκή προστασία από τα αποσπώμενα ασπίδια.
Το πυροβόλο μπορούσε να μεταφερθεί επί ημιόνων, μάλιστα εάν το έδαφος το επέτρεπε, ήταν δυνατή ακόμα και η ρυμούλκηση προκειμένου να ξεκουράζονται και τα θηρία.
Η περίοδος 1940-1941, αποτελεί το κύκνειο άσμα της εν λόγω εφεύρεσης, με τον επίλογο να υποδεικνύει μάλλον αχρήστευση του εναπομείναντος υλικού και την παράδοση τους στους κατακτητές.
Σήμερα ΔΕΝ σώζεται κανένα δείγμα του πυροβόλου στον Ελλαδικό χώρο
~Βασικά τεχνικά χαρακτηριστικά:
Συνολικό βάρος : 600 χιλιόγραμμα
Διάμετρος σωλήνα : 75 χιλιοστά
Ολικό μήκος πυροβόλου : 1,25 μέτρα
Μέγιστο Βεληνεκές : 5,8 χιλιόμετρα
Ρυθμός βολής : 20/λεπτό
Ιχνογραφήματα με μολύβι.
Μελέτη
Κωνσταντίνος Φάης
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.
Greek
Arabic
Chinese (Simplified)
Dutch
English
French
German
Italian
Japanese
Portuguese
Russian
Spanish