vima365

 Παναγιώτα Π. Λάμπρη ΄΄ Τα χέρια ΄΄ – H Ποίηση ενώνει τους λαούς

Παναγιώτα Π. Λάμπρη ΄΄ Τα χέρια ΄΄

H Ποίηση ενώνει τους λαούς

Επιμέλεια Εύα Πετρόπουλου Λιανου

Εκείνα τα χέρια
έρχονταν από καιρούς πολύ μακρινούς·
κρατούσαν στην εράσμια αγκαλιά τους
τον Έρωτα και τους εξαίσιους καρπούς του·
αυλάκωναν με την αξίνα τον κόρφο της γης
κι αυτός με γαλαντομία ευδοκιμούσε·
άγγιζαν τους αυλούς, τις ασκαύλους, τις λύρες,…
και αιολικοί ρυθμοί αχολογούσαν·
οικοδομούσαν κραταιά αρχιτεκτονήματα
και με ιωνικά κιονόκρανα τα διακοσμούσαν·
γύριζαν μία μετά την άλλη τις σελίδες των βιβλίων
κι αυτές για έναν μακραίωνο ελληνικό πολιτισμό
πάντα με πλήθος τεκμηρίων ομιλούσαν!
Εκείνα τα χέρια,
των ανδρών, των γυναικών και των παιδιών,
κουβαλούσαν την ψυχή και τη μνήμη αιώνων!
Εκείνα τα χέρια,
ικετευτικά κλαδιά στης ανίερης καταιγίδας τη μανία,
κομμένα, αλίμονο, έπεσαν από «φίλια» χέρια
στου λιμανιού της πολύπαθης Σμύρνης την αλμύρα!
Εκείνα τα χέρια,
μάρτυρες της άρρητης συμφοράς στους αιώνες θενά ’ναι,
εκτός και η Λήθη, αδελφή του Θανάτου ακριβή,
με πέπλα λησμονιάς τα σκεπάσει!