Το Άγχος της Σύγκρισης ……….
Της Βικης Σιωμοπουλου
Το Άγχος της Σύγκρισης: Πώς να σταματήσεις να ζεις με τα κριτήρια των άλλων
Υπάρχει ένας αόρατος κλέφτης που τρυπώνει καθημερινά στη ζωή μας και μας στερεί τη χαρά: η σύγκριση. Από πολύ μικρή ηλικία, μαθαίνουμε να μετράμε την αξία μας με βάση τους γύρω μας. Στο σχολείο συγκρίνουμε τους βαθμούς μας, αργότερα τις σπουδές, την καριέρα, το αυτοκίνητο, το σπίτι, ακόμα και την προσωπική μας ευτυχία. Στην εποχή των social media, μάλιστα, αυτή η τάση έχει πάρει τρομακτικές διαστάσεις. Με ένα απλό σκρολάρισμα, ερχόμαστε αντιμέτωποι με τις «τέλειες» ζωές των άλλων, νιώθοντας υποσυνείδητα ότι η δική μας ζωή υστερεί. Γιατί όμως παγιδευόμαστε σε αυτό το ασταμάτητο κυνήγι και πώς μπορούμε να απελευθερωθούμε;
Η ψυχολογία μάς θυμίζει ότι η κοινωνική σύγκριση είναι μια έμφυτη ανθρώπινη τάση. Τη χρησιμοποιούμε για να αξιολογήσουμε τον εαυτό μας. Το πρόβλημα ξεκινά όταν συγκρίνουμε τα δικά μας «παρασκήνια» με τα «φώτα της ράμπας» των άλλων. Βλέπουμε την επιτυχία κάποιου, αλλά δεν βλέπουμε τα χρόνια της σκληρής δουλειάς, τις θυσίες ή τις δικές του κρυφές ανασφάλειες. Στο διαδίκτυο, δε, όλοι προβάλλουν μια επιλεκτική, εξιδανικευμένη εκδοχή της πραγματικότητας. Όταν συγκρίνεις την καθημερινή σου ρουτίνα, με τις γκρίζες μέρες και τα προβλήματά σου, με το «τέλειο» highlight reel ενός άλλου, το αποτέλεσμα θα είναι πάντα άδικο για σένα.
Αυτό το μόνιμο άγχος της σύγκρισης μας οδηγεί στο να ζούμε με τα κριτήρια των άλλων. Κυνηγάμε στόχους που δεν είναι πραγματικά δικοί μας, απλά επειδή η κοινωνία τους θεωρεί δείκτες επιτυχίας. Αγοράζουμε πράγματα που δεν χρειαζόμαστε, επιδιώκουμε σχέσεις ή καριέρες που δεν μας γεμίζουν, μόνο και μόνο για να δείξουμε ότι «τα καταφέραμε». Έτσι όμως, χάνουμε την αυθεντικότητά μας και αποσυνδεόμαστε από τις δικές μας, πραγματικές ανάγκες.
Η απελευθέρωση από αυτή την παγίδα απαιτεί μια συνειδητή αλλαγή οπτικής γωνίας. Το πρώτο βήμα είναι να αναγνωρίσουμε ότι ο καθένας μας τρέχει σε έναν εντελώς διαφορετικό μαραθώνιο. Δεν ξεκινήσαμε όλοι από την ίδια αφετηρία, δεν έχουμε τα ίδια εφόδια, ούτε τους ίδιους προορισμούς. Η ζωή δεν είναι ένας ομαδικός αγώνας ταχύτητας, αλλά μια προσωπική διαδρομή εξέλιξης.
Ο μοναδικός άνθρωπος με τον οποίο αξίζει να συγκρίνεσαι είναι ο χθεσινός σου εαυτός. Αναρωτήσου: Είμαι σήμερα λίγο πιο σοφός, πιο ήρεμος ή πιο ώριμος από ό,τι πέρυσι; Έχω κάνει έστω και ένα μικρό βήμα προς τις δικές μου αξίες;
Ας αρχίσουμε να γιορτάζουμε τη δική μας, μοναδική πορεία. Η ευτυχία δεν βρίσκεται στο να φτάσεις ή να ξεπεράσεις κάποιον άλλον, αλλά στο να βρεις τη γαλήνη μέσα στη δική σου αλήθεια. Κλείσε για λίγο τα μάτια στις ζωές των άλλων και εστίασε στη δική σου. Άλλωστε, η πιο όμορφη εκδοχή της ζωής σου είναι αυτή που γράφεις εσύ, με τα δικά σου χρώματα και τους δικούς σου, προσωπικούς ρυθμούς.
Βικη Σιωμοπουλου
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.
Greek
Arabic
Chinese (Simplified)
Dutch
English
French
German
Italian
Japanese
Portuguese
Russian
Spanish