...ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΙΕΣΤΑ, ΧΟΡΤΑΣΜΕΝΩΝ «ΔΗΜΟΚΡΑΤΩΝ»
…Γράφει ο Πάνος Καλουδάς.
…Ναι, άλλη μια προκλητική φιέστα. Που πλέον, εξαγριώνει κάθε νοήμονα πολίτη. Νοήμονα, το τονίζω, γιατί οι λίγοι κομματολάγνοι που επικροτούν, δεν μπορεί να θεωρηθούν ως κάτοχοι υγιούς νοημοσύνης. Άλλη μια γιορτή λοιπόν, για τα πενήντα δύο χρόνια της… «δημοκρατίας» τους.
Να γελάσει κάνεις η να κλάψει; Με αυτή τη βία, της δόλιας της δημοκρατίας, που της συμπεριφέρονται οι άθλιοι νταβατζήδες, ως μια φθηνή ιερόδουλη, που υπάρχει μόνο για να τους προσφέρει πλούτο. Να τους παρέχει εξουσία, δόξα, χρήμα, κατασπατάληση του Εθνικού πλούτου.
Να τους διασφαλίζει ελευθερία κινήσεων για τις απάτες τους. Με το ακαταδίωχτο φυσικά. Την ατιμωρησία στα πάντα. Με τον νόμο περί ευθύνης υπουργών, που τον επέβαλε εκείνο το παχύδερμο του ΠΑΣΟΚ, ο Βενιζέλος… Το θλιβερό αυτό ανθρωπάκι, που το κόμμα του, αυτοί όλοι οι γελοίοι, γιαλαντζί «δημοκράτες», τον διατηρούν ως εμβληματικό. Ως ιστορικό στέλεχος.
Και υποκλίνονται στο μνημείο αυτό της συμφοράς. Όπως υποκλίνονται και στην μνήμη του προδότη Σημίτη.
Λίγη εθνική συνείδηση αν είχαν αυτοί που ακολουθούν και τούτη την πολιτική συμμορία, λίγη τσίπα αν τους περίσσευε, σίγουρα θα σκεπτώντουσαν αλλιώς. Μαζεύτηκαν λοιπόν, 1.700 χαραμοφάγηδες του πολιτικού κλάμπ, για να γιορτάσουν την δημοκρατιάρα τους…
Όλοι εκεί, παρόντες.
Όλος ο χρωματικός καμβάς.
Όλος ο τάχα ιδεολογικός αχταρμάς, ήταν εκεί. Όλοι αυτοί που μπροστά στις κάμερες της Βουλής σφάζονται, για τις ανάγκες του ρόλου τους, για να έχει σασπένς το σόου.
Μα μόλις βρεθούν στο καφενείο της βουλής η σε άλλο κοινωνικό χώρο, το «μίσος» εξανεμίζεται.
Η αγρίλα, ως μόστρα, είναι μόνο για τους αφελείς που με το δήθεν, πείθονται. Όλοι αυτοί προχθές ντυμένοι στα καλά τους, βρέθηκαν αγκαλιά και πλάι πλάι. Φαίνεται πως η δημοκρατιάρα τους, στην γιορτή της, απαιτεί ανακοχή.
Ρε φίλοι, ρε αδέλφια, για πόσο ακόμα θα ανεχόμαστε αυτά τα άθλια και τόσο προκλητικά καραγκιοζηλίκια;
Έχουν αφήσει τη χώρα ανοχύρωτη, κι ελεύθερη στις ορέξεις όλων, μα όλων, των γειτόνων μας.
Έχουν παραδώσει τα κλειδιά ακόμα και των Αρχαιολογικών μας χώρων, ακόμα και της ιστορίας μας και της ίδιας της Ακρόπολης, στους Γερμανούς. Και σε αυτή την ύαινα, την πολιτική πόρνη, την Φον Ντερ Λάϊν…
Έχουν καταντήσει τον Ελληνικό λαό επαίτη. Μια βόλτα μεσημέρι, σε μια λαϊκή αγορά και θα δει κι ο πιο δύσπιστος, ανθρώπους της τρίτης ηλικίας, να μαζεύουν τα πεταμένα από τους εμπόρους.
Γαμώτο ματώνω με ολα αυτά. Και τσαντίζομαι Κυριακάτικα,
με την ανοχή όλων μας. Κυρίως των κομματόσκυλων, που κάνουν πως δεν βλέπουν, δεν ακούν, δεν ξέρουν. Αυτή η προκλητική τους φιέστα κάθε Ιούλιο, έχει πάρει πια διαστάσεις Ναζιστικής σκοπιμότητας.
Θυμάστε πρόπερσι που ήταν οικοδέσποινα, η άλλη μαντάμ, η πριν τον Τασούλα, που καίγονταν όλη η Ελλάδα, απ’ άκρο σε άκρο, με τις φλόγες να φθάνουν στον ουρανό κι αυτοί εκεί, απαθείς, γιόρταζαν την «δημοκρατία» τους;
Το θυμάται κανείς αυτο; Ε που θα πάει πια αυτή η ιστορία;
Πόση ακόμα ξεφτίλα, περιφρόνηση και απαξίωση να αντέξουμε;
Δεν φθάνουν όλα τα άλλα;
Η πείνα, η ανεργία, η παντελής απουσία της κοινωνικής μέριμνας.
Οι λογίς Γεωργιάδηδες που προσβάλουν την νοημοσύνη μας εγκαινιάζοντας αέρα κοπανιστό; Δεν φθάνει το δούλεμα;
Να έχουμε κι αυτές τις ακρότητες;
Μου αρέσει που κάποιοι πολιτικοί αρχηγοί, θέλοντας να κάνουν την «αντίστασή» τους στην γελοιότητα, δεν πήγαν. Στείλανε όμως εκπροσώπους τους. Όλοι. Όπως ο πονηρός Βελόπουλος, που μεν δεν πήγε, μα έστειλε τον Βιλιάρδο.
Η Ρένα Δούρου δεν πήγε. Πήγε όμως ο Φάμελος. Όλοι τους εκεί παρόντες. Με τον έναν η τον άλλο τρόπο.
Με τις όμορφο-ντυμένες συζύγους τους.
Μια γκλαμουριά που και ο Ψινάκης θα τη ζήλευε. Και η Κωνσταντόπουλου είπε πως δεν θα πάει. Όπως και ο πρόεδρος της «Νίκης»… Έστειλαν όμως, τους… αντ’ αυτού τους.
Ο μόνος που δεν πήγε συνειδητά, γιατί είναι σοβαρός ο άνθρωπος, είναι ο πρόεδρος του «Ελληνικού Παλμού» ο Νίκος Παπαδόπουλος.
Που κάνει τον πιό έντιμο και τον πιο καθαρό αγώνα. Βέβαια σε όλες αυτές τις θλιβερές παρουσίες, θέλω να ξεχωρίσω και κάποιες λίγες, παρουσίες τιμής. Στις οποίες είμαι σίγουρος, πως όλοι μας υποκλινόμαστε. Όπως οι δύο αριστούχοι των φετινών Πανελλαδικών Εξετάσεων.
Γιώργος Μυριάδης και Ανδρέας Οικονομόπουλος. Η πρόεδρος της ΑΜΚΕ » Νέα Ζωή στο Χωριο», Παναγιώτα Διαμαντή και ο αντισμήναρχος Γιώργος Χατζόπουλος που είχε προσγειώσει στη Ζάκυνθο, μετά από σοβαρή βλάβη και με κίνδυνο της ζωής του, το F16. Εάν θα θέλαμε να πούμε ότι πραγματικά εορτάζουμε την δημοκρατία, θα έπρεπε να είναι μόνο αυτα τα πρόσωπα. Κι άλλα ανάλογα με αυτά πρόσωπα.
Κι όχι τα 1696 πολιτικά ρεμάλια που κυριάρχησαν.
Τέλος, κλείνοντας να πω, πως ως βραβευμένος συγγραφέας από δυο προέδρους δημοκρατίας κι άπειρους άλλους φορείς, μα και ως τραυματίας του Πολυτεχνείου στην εξέγερση των φοιτητών, τον Νοέμβρη του’73, για κάποιες χρονιές λάμβανα κι εγώ προσκλήσεις.
Πότε μου δεν πήγα.
Ούτε απ’ έξω δεν καταδέχτηκα να περάσω. Γιατί πάνω από όλα, σαν Έλληνας της διασποράς, που είμαι, η έννοια της δημοκρατίας, στην συνείδηση μου, έχει μια πολύ Ιερή θέση.
Αυτά, έτσι απλά.
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.