Μαρία Σταυρίδου: «Η τέχνη του λόγου ως μια επιστροφή στα ξεχασμένα συναισθήματα» 
Συνέντευξη : Λιλικα Αρνακη
Στο σημερινό vima365.gr, φιλοξενούμε μια δημιουργό που ισορροπεί με αξιοσημείωτη άνεση ανάμεσα στην πειθαρχία του ρεαλισμού και την αιώρηση της ουτοπίας.
Η Μαρία Σταυρίδου δεν γράφει απλώς· «κατοικεί» μέσα στα κείμενά της, διατηρώντας μια σπάνια, σχεδόν εφηβική, αθωότητα στον τρόπο που αντικρίζει τον κόσμο.
Μέσα από την πολύπλευρη πορεία της—ως συγγραφέας, επιμελήτρια και «πρέσβειρα» του χαϊκού—αναζητά επίμονα εκείνα τα συναισθήματα που η καθημερινότητα μας έχει μάθει να λησμονούμε.
Σήμερα, ξετυλίγουμε το νήμα της καλλιτεχνικής της ταυτότητας, αναζητώντας την πηγή της έμπνευσης που μετατρέπει την εσωτερική ανάγκη σε λογοτεχνικό στίγμα.
Λιλικα Αρνακη : Η Φωνή του Εσωτερικού Κόσμου: «Αν η συγγραφή για εσάς δεν είναι μια προσπάθεια εντυπωσιασμού, αλλά μια εσωτερική ανάγκη, πώς διαχειρίζεστε τη στιγμή που η «προσωπική» αλήθεια συναντά το δημόσιο βλέμμα του αναγνώστη;»
Μαρία Σταυρίδου: Παρότι ακολούθησα από πολύ νωρίς την εσωτερική φωνή της ψυχής μου και ξεκίνησα τα ταξίδια του ονείρου μέσα από τις ιστορίες που γράφω από πολύ νωρίς, από την πρώιμη εφηβεία μου, άργησα να εκτεθώ. Όταν το έκανα όμως δε σκέφτηκα ποτέ τη γνώμη των αναγνωστών.
Όταν εμπιστεύεσαι την ψυχή σου, είναι περιττό να προσπαθείς να εντυπωσιάσεις τους γύρω σου.
Λιλικα Αρνακη : Το «Αθώο» Βλέμμα: «Πώς συντηρείτε την εφηβική αθωότητα στη γραφή σας μέσα στον ρεαλισμό της ενήλικης ζωής;
Είναι μια συνειδητή επιλογή προστασίας ή ένας τρόπος να βλέπετε τον κόσμο πιο καθαρά;»
Λιλικα Αρνακη :
Η Γεωγραφία των Συναισθημάτων: «Ποιες είναι οι «λέξεις-κλειδιά» ή τα μοτίβα που επαναλαμβάνονται στα κείμενά σας και αποτελούν την υπογραφή σας, ανεξάρτητα από το είδος (πεζογραφία, ποίηση ή παραμύθι) με το οποίο καταπιάνεστε;»
Λιλικα Αρνακη : Ουτοπία ως Τέχνη: «Σε μια εποχή κυνισμού, επιλέγετε να κινείστε από την ουτοπία στον ρεαλισμό.
Θεωρείτε ότι ο ρόλος του συγγραφέα σήμερα είναι να προσφέρει καταφύγιο στον αναγνώστη ή να τον αναγκάζει να αναμετρηθεί με την πραγματικότητα;»
Λιλικα Αρνακη : Η Ποιητική της Μνήμης: «Γράφετε με σκοπό να θυμίσετε στον αναγνώστη συναισθήματα που έχει ξεχάσει.
Ποιο είναι εκείνο το «ξεχασμένο συναίσθημα» που επιστρέφει πιο συχνά στα δικά σας κείμενα;»
Λιλικα Αρνακη : Η Αισθητική της Απλότητας: «Το χαϊκού απαιτεί συμπύκνωση και απόλυτη ακρίβεια.
Πώς μεταφέρετε αυτή τη φιλοσοφία της «αφαίρεσης» στα πεζογραφήματά σας;
Πότε ξέρετε ότι ένα κείμενο είναι ολοκληρωμένο;»
Λιλικα Αρνακη : Κλείνοντας αυτή τη διαδρομή στις σκέψεις και τις λέξεις της Μαρίας Σταυρίδου, γίνεται φανερό πως η λογοτεχνία για εκείνη δεν είναι απλώς μια πράξη έκφρασης, αλλά μια αδιάκοπη αναμέτρηση με την ψυχή.
Από την πρώιμη εφηβεία και τα ταξίδια του ονείρου μέχρι την πιο σκληρή, απαιτητική πραγματικότητα του σήμερα, η πένα της παραμένει πιστή στον Αιώνιο Αγαπημένο, στο πάθος και στην αξιοπρέπεια.
Ανάμεσα στην ουτοπία και τον ρεαλισμό, κουβαλώντας το θάρρος να βγάλει το μαχαίρι από το θηκάρι, μας προσφέρει κάτι πολύ σπάνιο: ιστορίες που δεν ναρκώνουν, αλλά μας ξυπνούν.
Ένα ταξίδι ζωής και ψυχής που, φτάνοντας στη δική της Ιθάκη, αφήνει πίσω του ανεξίτηλο το αποτύπωμα της αλήθειας της.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ : ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ
Greek
Arabic
Chinese (Simplified)
Dutch
English
French
German
Italian
Japanese
Portuguese
Russian
Spanish
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στη συντακτική ομάδα, στον κύριο Φίλιππο Καρακώστα για την επιμέλεια της συνέντευξης
και φυσικά στην ξεχωριστή και πολυτάλαντη Λιλίκα Αρνάκη, που προσπαθεί πάντα ν΄ αναδείξει το πιο πολύτιμο
κομμάτι της ψυχής ενός λογοτέχνη.
Με τις πιο θερμές ευχές για το εγχείρημά σας. Πάντα επιτυχίες.
Μαρία Σταυρίδου
Εκδόσεις Γλαύκα
Σας ευχαριστούμε θερμά ευχες για υγεία και πολλές επιτυχίες !!