Η χθόνια μορφή τους ………
Απο την Μιραντα Σκηνιτη
ΟΙ ΣΕΙΡΗΝΕΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ
Οι Σειρήνες στην Ελληνική μυθολογία υπήρξαν γυναικείες θεότητες με διττή φύση που σχετίζονται με το νερό, τον έρωτα και τον θάνατο.


Τα θαλάσσια αυτά μειξογενή πλάσματα απεικονίζονται με ανθρώπινο κεφάλι , σώμα αρπακτικού πτηνού με χαρακτηριστικά τα πόδια πουλερικών.


Η χθόνια μορφή τους τις συνδέει με την Περσεφόνη ως συνοδοί της, και θεωρούνται θυγατέρες του ποταμού θεού Αχελώου από την ένωσή του με κάποια από τις μούσες, είτε της Μελπομένης προστάτιδας της τραγωδίας (Απολλόδωρος), είτε της Τερψιχόρης του χορού και δραματικών χορικών (Απολλώνιος ο Ρόδιος), ή ακόμη και της Στερόπης.

Επειδή προκαλούσαν την καταστροφή και τον θάνατο, προβάλλουν ως επι το πλείστον σε μαρμάρινα ταφικά μνημεία, άλλοτε σε μικρά κεραμικά αγγεία για νεκρικές σπονδές, και μυροδοχεία.


Πρώτη φορά αναφέρονται στην Οδύσσεια, ως κατοικούσες στην νήσο Ανθεμόεσσα, πιθανώς στις ακτές της Καμπανίας στο Τυρρηνικό πέλαγος, και μάλιστα στο στενό της Μεσσήνης μεταξύ Σικελίας και Καλαυρίας.
Ο θρυλικός Οδυσσέας είχε ενημερωθεί από την Κίρκη για το γοητευτικό τραγούδι τους που παγίδευε τους ανυποψίαστους ταξιδιώτες, που καθώς τις πλησίαζαν ξεχνούσαν τον προορισμό τους, και στην συνέχεια τους κατασπάραζαν.

Ο Οδυσσέας λοιπόν διέταξε σε όλο το πλήρωμα του να βάλουν κερί στα αυτιά τους ώστε να μην ακούν το τραγούδι των Σειρήνων, ενώ ο ίδιος ζήτησε να τον δέσουν στο κατάρτι για να μην παρασυρθεί από την γοητεία τους….
Πηγή:
Από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.