Με ποια επιχειρήματα ο Α. Μαυροκορδάτος εξόντωσε τους αντιπάλους του;
———————————————————————-
O A. Μαυροκορδάτος χρησιμοποίησε δύο κύριους τρόπους. Ο πρώτος τρόπος ήταν να τους παρουσιάσει ως «όργανα των Ρώσων». Ο δεύτερος τρόπος ήταν να παρουσιάσει τους αντιπάλους του ως «εχθρούς της νομιμότητας» είτε ως στασιαστές είτε ως τυράννους.
Για την τακτική του Μαυροκορδάτου προς τον Δ. Υψηλάντη τον Ιούλιο του 1821, ο Φιλήμων γράφει: «Ο Μαυροκορδάτος, θεωρών τον Υψηλάντην ως ξένον προς τα πράγματα της Ελλάδος και ως όργανον της Ρωσίας, δεν έπαυε να λέγη εις τους προκρίτους των νήσων και της Πελοποννήσου ότι ο Δημήτριος Υψηλάντης δεν ήλθεν ως αρχηγός των Ελλήνων, αλλ’ ως ανθύπατος της Ρωσίας, διά να καθυποτάξη την Ελλάδα εις τα συμφέροντα του Τσάρου».
[Πηγή: Ιωάννης Φιλήμων, Δοκίμιον Ιστορικόν περί της Ελληνικής Επαναστάσεως, Τόμος Γ’, Αθήνα 1860, σελ. 396].
Την ίδια τακτική εφάρμοσε και κατά του Ι. Καποδίστρια. Σε επιστολή του προς τον Πρίγκιπα Λεοπόλδο του Σαξ-Κόμπουργκ (22 Απριλίου 1830), ο Μαυροκορδάτος του έστειλε ένα εκτενές υπόμνημα λέγοντας ότι ο Καποδίστριας έχει οργανώσει τη διοίκηση με τρόπο που εξυπηρετεί μόνο τη Ρωσία (προεδρικό μοντέλο) και ότι η Ελλάδα κινδυνεύει να γίνει «ρωσικόν παράρτημα» αν δεν επιβληθεί σύνταγμα αγγλικού τύπου για να γίνει το κράτος δυτικού τύπου. [Πηγή: Αρχείο Αλεξάνδρου Μαυροκορδάτου, Τόμος Δ’, έκδοση Ακαδημίας Αθηνών].
Και τα περί νομιμότητας;
————————————————————————-
Σε προηγούμενες αναρτήσεις μου, έχω αναφέρει το πώς ο Μαυροκορδάτος επέβαλλε την «νομιμότητα μέσω συνταγμάτων» ώστε να εξοντώσει τους οπλαρχηγούς, κυρίως τον Κολοκοτρώνη. Με αρωγη τα αγγλικά δάνεια βέβαια.
Το ίδιο έκανε πιο δόλια με τον Ι. Καποδίστρια. Ο Πολυζωίδης που ανήκε στον κύκλο του Μαυροκορδάτου, με το ΣΤ’ Ψήφισμα της Τροιζήνας -το 1827- έδινε τον τίτλο του «Κυβερνήτη» όχι του Προέδρου. Αυτό σήμαινε ότι αναγνώριζε έκτακτη και υπο περιορισμό εξουσία στον Ι. Καποδίστρια. Επίσης του όριζε Βουλή ώστε να μην μπορεί να πάρει ουσιαστικές αποφάσεις αλλά να αναγκαστεί να κάνει διαχείριση πολιτικών συσχετισμών.
Ο Καποδίστριας, ως νομιμόφρων, έπεισε να ανασταλεί η λειτουργία της Βουλής και με το Ζ’ Ψήφισμα της 28ης Ιανουαρίου ορίστηκε το Πανελλήνιον αντ’αυτού. Δηλαδή, ο Καποδίστριας έγινε de facto Πρόεδρος, κυβέρνησε με προεδρικά διατάγματα (όχι κοινοβουλευτικά μαγειρέματα), με το Πανελλήνιον ως ένα είδος Γερουσίας και δέσμευση για διεξαγωγή Δ’ Εθνοσυνέλευσης για να καθορίσει το τελικό πολίτευμα.
Και ο Μαυροκορδάτος;
————————————————————————–O Μαυροκορδάτος κατηγόρησε το Προεδρικό σύστημα ως «ρωσικό» και «τυραννικό». Ότι δηλαδή, μόνον η κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι «δημοκρατία»…. [εννοείται ότι αυτό ισχύει και σχεδόν για το σύνολο των σύγχρονων βρετανών ιστορικών, οι οποίοι μεταφράζουν το προεδρικό μοντέλο του Καποδίστρια ως «αυταρχικό» ή «πατερναλιστικό»].
Ο Μαυροκορδάτος, εν τέλει, κατάφερε ο Ι, Καποδίστριας να θεωρείται -μέχρι και σήμερα- αυταρχικός. Και κατάφερε να θεωρείται η κοινοβουλευτική (κομματική) δημοκρατία ως η μόνη ευρωπαϊκή και σύγχρονη δημοκρατία.
Στη φωτογραφία ο Α. Μαυροκορδάτος.
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.