Σημείο Μηδέν ………..
Απο την Λιλικα Αρνακη
Υπάρχουν στιγμές στην ανθρώπινη πορεία όπου όλα μοιάζουν να καταρρέουν ή να ακινητούν. Στιγμές όπου οι συνήθειες, οι φόβοι και οι βεβαιότητες παύουν να έχουν ισχύ. Είναι το λεγόμενο σημείο μηδέν: μια τομή ανάμεσα στο παλιό που σβήνει και στο νέο που ζητά να γεννηθεί. Δεν είναι στιγμή παραίτησης, αλλά ευκαιρία ανασύστασης. Εκεί όπου τα σχήματα της ζωής μπορούν να ξαναγραφτούν με χρώματα αληθινά.
Σε αυτό το σημείο, η ύλη χάνει την κυριαρχία της. Ο άνθρωπος καλείται να στραφεί στην ψυχή του, στις βαθύτερες ανάγκες του, σε εκείνα που τον συνδέουν με την ίδια την ουσία της ύπαρξης. Οι ανθρωπιστικές αξίες –η αλήθεια, η ελευθερία, η δικαιοσύνη, η αγάπη, η ομορφιά– αναδύονται σαν θεμέλια στα οποία μπορεί να στηριχθεί η νέα αρχή. Δεν πρόκειται για αφηρημένα ιδανικά, αλλά για ζωντανές δυνάμεις που δίνουν νόημα στην καθημερινότητα, που μεταμορφώνουν τη σχέση μας με τον εαυτό και τον κόσμο.
Μα το πέρασμα από το μηδέν στη δημιουργία απαιτεί τόλμη. Να πας κόντρα στις ανασφάλειες, να αντισταθείς στα παιχνίδια του μυαλού που σε εγκλωβίζουν στη στασιμότητα. Χρειάζεται ρίσκο – το ρίσκο να αποδεχθείς ότι δεν ελέγχεις τα πάντα, ότι το αληθινό μεγαλείο βρίσκεται στην αυθεντικότητα και όχι στην ψευδαίσθηση της ασφάλειας.
Κοίτα τον κόσμο γύρω σου: γεμάτος αντιφάσεις, αδικίες, μάσκες. Μα αντί να βυθιστείς στην πικρία, μάθε να γελάς. Το γέλιο δεν είναι αδιαφορία· είναι πράξη αντίστασης, τρόπος να διασώσεις την ελευθερία της ψυχής σου. Είναι το φως που δεν αφήνει το σκοτάδι να κυριαρχήσει.
Και πάνω απ’ όλα, μάθε ν’ αγαπάς. Η αγάπη δεν είναι συναίσθημα περιορισμένο στην οικειότητα, αλλά στάση ζωής: δώσε χαμόγελο, δώσε αγκαλιά, δώσε την αίσθηση ότι ο άλλος υπάρχει και αναγνωρίζεται. Μόνο έτσι η ζωή αποκτά ουσία, μόνο έτσι η κοινωνία μπορεί να σταθεί όρθια και ο άνθρωπος να ξεπεράσει το μηδέν του.
Το σημείο μηδέν, λοιπόν, δεν είναι τέλος. Είναι η αρχή. Είναι η κλήση να ξαναχτίσουμε τον εαυτό μας και τον κόσμο με πυξίδα την ψυχή και με εργαλείο την αγάπη.
Λ.Α