«Δεν Μετριέμαι»
Σε στιχους της Λιλικα Αρνακη
Μη με ρωτάς πόσο χρονών είμαι, οι αριθμοί δεν λένε ποιος είμαι εγώ.
Η χρονολογία είναι ένας τοίχος που χτίζει ο φόβος για να κρύβεται εδώ.
Μην πιάνεσαι από νεκρά πράγματα, ο χρόνος είναι σίδερο βαρύ. Αν τον κρατήσεις μες στα χέρια, θα γίνει αλυσίδα και φυλακή.
Κι εγώ γεννήθηκα για δρόμους, για μια φωτιά που δεν σωπαίνει.
Όχι για ρόλους και καθρέφτες, μα για ζωή που ανασαίνει.
Δεν μετριέμαι, δεν χωράω σε ημερολόγια και αριθμούς. Ζω το τώρα, το αρπάζω σαν κεραυνό μες στους ουρανούς.
Γεννηθήκαμε να μη γεράσουμε ποτέ, να καιγόμαστε σαν άγρια φτερά.
Περιφρόνησε το αύριο, ζήσε το παρόν δυνατά. Άσε τον χρόνο να περνάει, μην τον κάνεις θρόνο και θεό.
Η ζωή συμβαίνει στην πράξη, σε ένα φιλί, σε ένα “είμαι εδώ”.
Τα γενέθλια δεν είναι χρόνια, είναι ανάσες που νικούν. Είναι καρδιές που ακόμα τρέχουν, είναι μάτια που ποθούν.
Κι αν μεγαλώνει το κορμί μου, η ψυχή δεν υπακούει.
Έχει ουρανό για πατρίδα και καταιγίδες για μουσική. Δεν μετριέμαι, δεν χωράω σε ημερολόγια και αριθμούς.
Ζω το τώρα, το αρπάζω σαν κεραυνό μες στους ουρανούς. Γεννηθήκαμε να μη γεράσουμε ποτέ, να καιγόμαστε σαν άγρια φτερά.
Περιφρόνησε το αύριο, ζήσε το παρόν δυνατά.
Σβήστε τα κεριά, μα όχι τη φωτιά.
Η ζωή αρχίζει κάθε νύχτα ξανά.
Δεν μετριέμαι, δεν λυγίζω, είμαι στιγμή που τραγουδά.
Κι όσο αγαπώ το παρόν, κανείς δεν με γερνά.
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.