ΟΡΘΙΟΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΑΔΙΚΙΑ
Της Λιλίκα Άρνακη
Ποίημα
Μας σκέπασε το ίδιο μαύρο.
Κάτω από το βάρος του
ακουμπήσαμε ο ένας
στον ώμο του άλλου.
Τα πρόσωπά μας
έχασαν τις λεπτομέρειές τους.
Μα οι πληγές κρατούν
τα ονόματά μας.
Πίσω μας, στο κόκκινο,
η λέξη «Δικαιοσύνη»
περιμένει ακόμη
να γίνει πράξη.
Στεκόμαστε εδώ,
με τα σώματα χαραγμένα
από όσα σωπάσαμε.
Κι όταν τρέμουν τα γόνατα,
πλησιάζουμε περισσότερο.
Ώσπου η φωνή
του πιο αδύναμου ανάμεσά μας
να ακουστεί
χωρίς να σπάσει.
Περιγραφή του έργου
Επιμήκεις ανθρώπινες μορφές αναδύονται από μια κοινή σκοτεινή μάζα, σαν να μοιράζονται το ίδιο βάρος. Οι λευκές και γκρίζες πινελιές διασχίζουν κατακόρυφα το μαύρο, αφήνοντας στα σώματα ίχνη φθοράς και κίνησης. Πίσω τους, η έντονη κόκκινη ζώνη φέρει τη λέξη «Δικαιοσύνη», μετατρέποντάς την σε επίμονο ερώτημα. Η εγγύτητα των μορφών υποδηλώνει μια εύθραυστη αλληλεγγύη: ο άνθρωπος βρίσκει στον διπλανό του τη στήριξη για να παραμείνει όρθιος και να διεκδικήσει τη φωνή του
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.
Greek
Arabic
Chinese (Simplified)
Dutch
English
French
German
Italian
Japanese
Portuguese
Russian
Spanish