vima365

Το στιλπνό και λείο πήλινο μελανόμορφο θήλαστρο (μπιμπερό), στην σπάνια μορφή π ο ν τ ι κ ι ο ύ , εκτίθεται στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου, και χρησιμοποιήθηκε στη Σικελία γύρω στο (310-330 π.Χ.), για το ταϊσμα μωρού με ζωϊκό γάλα , ώστε να απογαλακτιστεί ομαλά από τον μητρικό θηλασμό.

Ο μητρικός θηλασμός και η διακοπή του , υπήρξαν κομμάτι του κοινωνικού διαχωρισμού μεταξύ των ανώτερων στρωμάτων που τον απέφευγαν , και που στην καλύτερη περίπτωση τον ανέθεταν σε δούλες παραμάνες του σπιτιού.

Στην αρχαία Ελλάδα οι Σπαρτιάτισσες βασίλισσες θήλαζαν μόνον τον πρωτότοκο γυιό, τον διάδοχο του θρόνου , ενώ οι πληβείες κατά εντολή τους θήλαζαν τα υπόλοιπα βασιλικά μωρά. Στην Αθήνα του (5ου π.Χ.) προτιμούσαν Σπαρτιάτισσες ή Θράσσες (Θράκη) παραμάνες, όμως να ήταν Ελληνίδες, ώστε κατά τον Σωρανό και τον Πλούταρχο τα μωρά να συνηθίσουν «στην άριστη διάλεκτο».

Τα θήλαστρα είχαν την μορφή μικρού ζώου για να διασκεδάζει το βρέφος, και ενίοτε σαν άδειαζε το αγγείο χρησίμευε και ως κουδουνίστρα μετά το τάϊσμα. Του έριχναν μερικά χαλικάκια που με τον κλυδωνισμό έκαναν τα μωρά να γελάνε και να ησυχάζουν.

Ο Σικελικός ασκός (φωτό) με διάμετρο (13,97 εκ.), ύψος (8,30 εκ.), μήκος (15 εκ.), και βάρος (158 γραμμαρίων), έχει το σχήμα ένός συμπαθέστατου ποντικιού (μυός) με ζωγραφισμένο κισσόφυλλο πάνω από το μέτωπο, και έναν τρεχάμενο ιππόκαμπο με ιδιαίτερη στίλβωση. Το ίδιο στίλβωμα φέρει στον δακτύλιο του στομίου, όπου τοποθετείτο τεχνητή θηλή συνήθως από κερί.

Οι Αθηναίοι στην αρχαιότητα είχαν μεγάλη οικειότητα με τα τρωκτικά καθώς κοπάδια ξεπρόβαλαν από τα ποντοπόρα καράβια που ξεφόρτωναν σιτάρι στο λιμάνι του Πειραιά από τον Εύξεινο Πόντο (Μαύρη θάλασσα). Κάπως έτσι επικράτησε στην Ελληνική γλώσσα η λέξη «ποντικός μύς» (Κριαράς), δηλαδή θηλαστικά που είχαν σχέση με την θάλασσα, και τους κυνηγούσαν ανελέητα προς εξόντωση.

Επειδή τα ποντίκια δραστηριοπούνται όταν οι άνθρωποι κοιμούνται, και κάνουν πολύ θόρυβο με το μάσημα των πραγμάτων και το τρέξιμό τους με τα νύχια από τις κρυψώνες, ο δημιουργός του εν λόγω θήλαστρου έδωσε έναν τόνο περιπαιχτικό και ξαφνιάσματος που έβαζε το νήπιο σε χαρούμενη …τάξη! Πολύ όμορφο λειτουργικό αγγείο για όλες τις περιστάσεις!