Η γυναίκα που δεν έμαθε να σωπαίνει …
Της Λιλίκας Αρνάκη
Πιστεύω στις σχέσεις.
Όχι ως καταφύγιο ανάγκης, αλλά ως δυνατότητα σωτηρίας μέσα από την αλήθεια, την αμοιβαιότητα και την ουσιαστική συνάντηση δύο ανθρώπων.
Όχι ως καταφύγιο ανάγκης, αλλά ως δυνατότητα σωτηρίας μέσα από την αλήθεια, την αμοιβαιότητα και την ουσιαστική συνάντηση δύο ανθρώπων.
Σε μια σχέση πηγαίνω πρώτα ως άνθρωπος. Η γυναικεία μου φύση εξυπακούεται. Δεν χρειάζεται να υποδυθώ τη φιλάρεσκη, θηλυπρεπή «γατούλα» για να αποδείξω ότι είμαι γυναίκα. Δεν αμφέβαλα ποτέ για τη θηλυκότητά μου, ώστε να χρειάζεται να την πουλήσω, να την επιδείξω ή να τη χρησιμοποιήσω ως δόλωμα.
Είμαι γυναίκα.
Αλλά είμαι και άνθρωπος περήφανος, ελεύθερος και ακέραιος.
Αλλά είμαι και άνθρωπος περήφανος, ελεύθερος και ακέραιος.
Δεν δέχομαι να είμαι δεύτερη ή τρίτη επιλογή. Και το δηλώνω από την αρχή. Γιατί, αν μέσα σε μια σχέση υπάρχουν θέσεις κατάταξης, τότε δεν υπάρχει σχέση· υπάρχει ανταγωνισμός, αναμονή και ταπείνωση.
Εγώ πιστεύω στην αμοιβαιότητα.
Πιστεύω στη δημοκρατία παντού — άρα και στον έρωτα.
Δεν θέλω κάποιον δίπλα μου επειδή τον πίεσα, τον έπεισα ή τον κράτησα με τεχνάσματα. Θέλω να είναι εθελοντής και παρών. Να με επιλέγει ελεύθερα, όπως τον επιλέγω κι εγώ. Γιατί η αγάπη που επιβάλλεται παύει να είναι αγάπη. Είναι παραβίαση μιας ψυχής που δεν θέλει.
Δεν θέλω να κατακτώ ανθρώπους.
Θέλω να τους συναντώ.
Δεν φοβάμαι να δείξω όσα νιώθω. Τα εκφράζω με οκτακόσιους τρόπους: με μια λέξη, ένα βλέμμα, ένα άγγιγμα, μια πράξη, ένα έργο, μια σιωπή που δεν κρύβει αλλά αποκαλύπτει.
Δεν μπορώ να αγαπήσω μέσα στο ψέμα. Πώς να εμπιστευτώ έναν άνθρωπο που μου προσφέρει μια κατασκευασμένη εκδοχή του εαυτού του; Και γιατί να τον κατακτήσω, αν δεν θέλει να βρίσκεται μαζί μου;
Ανήθικο είναι να προσπαθεί κάποιος να αρέσει φορώντας μάσκα. Γιατί όποιος σε κερδίζει με ένα ψεύτικο πρόσωπο, δεν σου προσφέρει αγάπη· σου πουλά μια ψευδαίσθηση. Και η ψευδαίσθηση λειτουργεί σαν ναρκωτικό: σε γοητεύει προσωρινά, σε απομακρύνει από την αλήθεια και στο τέλος σε αφήνει άδειο.
Δεν θέλω τους εύκολους ανθρώπους. Θέλω εκείνους που τόλμησαν να κοιτάξουν τις πληγές και τις αδυναμίες τους, χωρίς να τις κρύψουν πίσω από προσωπείο. Ανθρώπους ώριμους, ειλικρινείς, υπεύθυνους. Ανθρώπους που δεν φοβούνται τη βαθιά σχέση, επειδή πρώτα δεν φοβήθηκαν να συναντήσουν τον εαυτό τους.
Έτσι ζω και έτσι δημιουργώ.
Δεν γεννήθηκα για να χωρέσω στα μέτρα των άλλων. Γεννήθηκα για να δημιουργώ, να ανατρέπω και να μεταμορφώνω. Δεν ζωγραφίζω μόνο πρόσωπα· αναζητώ όσα κρύβονται πίσω από αυτά. Δεν γράφω για να εντυπωσιάσω. Γράφω για να αφυπνίσω, να συγκινήσω και να αγγίξω εκείνο το σημείο της ψυχής όπου οι λέξεις γίνονται αλήθεια.
Δεν υπηρέτησα ποτέ το «φαίνεσθαι».
Υπηρετώ το είναι.
Δεν ζητώ χειροκρότημα.
Δεν παρακαλώ για παρουσία.
Δεν διαπραγματεύομαι την αξιοπρέπειά μου.
Δεν φορώ μάσκες για να αγαπηθώ.
Δεν παρακαλώ για παρουσία.
Δεν διαπραγματεύομαι την αξιοπρέπειά μου.
Δεν φορώ μάσκες για να αγαπηθώ.
Είμαι η Λιλίκα Αρνάκη.
Γυναίκα χωρίς αμφιβολία.
Άνθρωπος χωρίς προσωπείο.
Δημιουργός χωρίς σιωπή.
Άνθρωπος χωρίς προσωπείο.
Δημιουργός χωρίς σιωπή.
Δεν θέλω να με επιλέγουν από ανάγκη.
Θέλω να με συναντούν στην αλήθεια —
ελεύθεροι, ακέραιοι και παρόντες.
Θέλω να με συναντούν στην αλήθεια —
ελεύθεροι, ακέραιοι και παρόντες.
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.
Greek
Arabic
Chinese (Simplified)
Dutch
English
French
German
Italian
Japanese
Portuguese
Russian
Spanish