Να Γίνουμε Ηφαίστειο
Μανιφέστο της Λιλίκας Αρνάκη
Όχι στις σιωπηρές συγκατανεύσεις. Όχι στα παγωμένα χαμόγελα, τα άψυχα λόγια, τη μαλθακότητα, την ταπείνωση που γίνεται καθημερινή συνήθεια. Όλα αυτά μας μαραζώνουν. Μας ξεριζώνουν από το κέντρο μας. Μας εξορίζουν από τους πόθους μας, από τα όνειρά μας, από την αλήθεια της ψυχής μας.
Στη σιωπή της υποκρισίας, η ψυχή μαραίνεται. Οι άνθρωποι βουλιάζουν σε έναν βούρκο ψευδαίσθησης. Λέμε «είμαστε μαζί», αλλά δεν είμαστε. Συναντιόμαστε, αλλά δεν συναντιόμαστε. Συζητάμε, αλλά δεν επικοινωνούμε. Αγγίζουμε, αλλά δεν αισθανόμαστε.
Η απομόνωση προστίθεται πάνω στην απομόνωση – και όμως, δεν αθροίζεται. Δεν γίνεται συλλογική δύναμη. Γίνεται τείχος. Γίνεται απόσταση. Γίνεται ένα «μαζί» χωρίς ουσία. Και μέσα σε αυτό το «μαζί», ο καθένας αισθάνεται μόνος. Εξόριστος στη σιωπή του.
Το πλήθος – αυτός ο μεγάλος, θορυβώδης, αλλά αδιάφορος όχλος – μας τραβά έξω από εμάς τους ίδιους. Μας ντύνουν με έναν ρόλο που δεν μας ταιριάζει. Μας σπρώχνουν μακριά από αυτό που είμαστε, προς αυτό που περιμένουν οι άλλοι.
Κι όμως – κι όμως! – δεν χρειάζεται θαύμα για να ξαναβρούμε τον άνθρωπο μέσα μας. Αρκεί μια
χειρονομία. Ένα άγγιγμα. Ένα βλέμμα που συναντά αληθινά το βλέμμα του άλλου. Μια κίνηση καρδιάς. Μια λέξη που γεννιέται από το συναίσθημα και όχι από την υποχρέωση.
Η σωτηρία μας δεν είναι μακριά. Είναι μέσα μας. Είναι στις σχέσεις μας. Είναι σε αυτή την αλήθεια που ακόμα δεν τολμάμε να φωνάξουμε. Η σωτηρία μας είναι: να γίνει ο καθένας μας ηφαίστειο.
Ναι, ηφαίστειο. Να εκραγούμε από ζωή. Να σπάσουμε τα φράγματα του φόβου και της νωθρότητας. Να ξαναγίνουμε επικίνδυνοι με τον ωραίο τρόπο: να θυμίσουμε στον κόσμο τι σημαίνει άνθρωπος που ζει με πάθος. Να μη δεχτούμε τη ζωή με δόσεις. Να μην αρκεστούμε σε μια ύπαρξη καθωσπρέπει, χλιαρή, προβλέψιμη.
Η αγάπη δεν είναι αδυναμία. Είναι η μεγαλύτερη δύναμη που μπορείς να κρατήσεις. Είναι πράξη καθημερινής επανάστασης. Είναι η απόφαση να επιμένεις, να ανοίγεσαι, να παραμένεις αληθινός, όταν όλα γύρω σου προσπαθούν να σε κάνουν σιωπηλό, προβλέψιμο, συμβατό.
Σήκωσε τα μάτια. Δες τον άλλον. Άπλωσε το χέρι. Μίλα αληθινά. Φώναξε αν πρέπει. Αγάπα γενναία. Ζήσε χωρίς μισόλογα. Αρνήσου το «λίγο». Πες όχι σε ό,τι σε μικραίνει.
Γιατί δεν ήρθες για να επιβιώσεις. Ήρθες για να ζήσεις.
Και αν κάποιος σε ρωτήσει τι θέλεις, να του πεις: «Θέλω να είμαι ηφαίστειο. Θέλω να αγαπήσω. Θέλω να ζήσω ελεύθερα, βαθιά, αληθινά. Γιατί δεν ζω χωρίς αγάπη. Και δεν υποχωρώ χωρίς πάθος.»
— Λιλίκα Αρνάκη
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.