Το πανάρχαιο λατρευτικό σύμβολο
Απο την Μιραντα Σκηνιτη
Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΟΥ ΦΑΛΛΟΥ ΣΤΑ ΔΙΟΝΥΣΙΑ ΤΗΣ ΔΗΛΟΥ
Ο Φαλλός υπήρξε πανάρχαιο λατρευτικό σύμβολο στην αρχαία Ελλάδα, με αποτροπαϊκό χαρακτήρα που έδιωχνε το κακό και τον φθόνο μακριά, και αναρτάτο σε ναούς, δημόσια κτήρια, και σε κατοικίες πολιτών στην αρχαιότητα.
Ο Πάνας και ο Πρίαπος σε διαρκή στύση είχαν καθιερωμένη αξία στην μυθολογία και στις τέχνες.
Ο Διόνυσος ειδικά στην λατρεία των εορτών της Δήλου, εορτάζετο με πομπές, μουσικούς αγώνες, παραστάσεις τραγωδιών/κωμωδιών στο θέατρο του νησιού με φαλλική σημασία.
Η πιό φαντασμαγορική θρησκευτική «ατραξιόν» στα «Διονύσια» της Δήλου (314-166 π.Χ.) ήταν η φαλλοφορία με την περιφορά ενός πολύχρωμου ξύλινου αγάλματος πετεινού με φαλλόμορφο κεφάλι που έσερναν εργάτες επάνω σε άμαξα, και που κατέληγε στο θέατρο.
Αλλά και ο Ερμής ως «επιστάτης των δρόμων» με τις «Ερμές», που αριθμούσαν τουλάχιστον σε (252) σωζόμενες ερμαϊκές στήλες στην Δήλο,
δημιουργούσαν μία οργιαστική αίσθηση γονιμότητας και δύναμης στους προσκυνητές με τα ιθυφαλλικά μόρια ένθετα στις ορθογώνιες στήλες.
Ένας πλούσιος κάτοικος της περιοχής υπήρξε χορηγός των μαρμάρινων στύλων/πεσσών (Penis Phallus) με τα γιγαντιαία «οιδαίνοντα μόρια» (φωτό) στο Ιερό του Διονύσου στο Stoivadeion της Δήλου, όπως στον ναό του Απόλλωνος στα Δίδυμα της Μ. Ασίας με τα φαλλικά γλυπτά στημένα κατά μήκος των δύο πλευρών της Ιεράς Οδού.
Στην Δήλο οι κορυφές των φαλλών είναι σπασμένες (μερικώς ακέφαλοι), όμως κάτω από τους λίθινους όρχεις προβάλλει ανάγλυφος ο ιερός αλεκτρύωνας (πετεινός), ο βασιλίσκος των πουλερικών (rooster). Όταν κατά τον Μεσαίωνα μετετράπει η Δήλος σε μία τεράστια ασβεστοκάμινο όπου λιώναν τα γλυπτά για παραγωγή ασβέστη, χάθηκε ένα μεγάλο μέρος των «φετιχιστικών» λίθινων ομοιωμάτων.
Οι Ρωμαίοι υιοθέτησαν ενθουσιωδώς τον φαλλό και μάλιστα τον Ελληνικό φτερωτό, με την ονομασία fascinum. Στον ναό της Εστίας στην Αγορά της Ρώμης, ασφαλίζονταν στο σκευοφυλάκιο μεταξύ άλλων, και το fascinum populi Romani άρρηκτα δεμένο με την ιστορία/τύχη της πόλης. Πάμπολλες ήταν οι χρήσεις των φαλλικών απεικονίσεων κατά τους Ρωμαϊκούς χρόνους, όπως σε λυχνάρια, και κοσμήματα με τα δημοφιλή περίαπτα για αγοράκια.
Το πιό πρωτότυπο όμως αντικείμενο υπήρξε το tintinnabulum που κρεμούσαν σε κήπους και εισόδους σπιτιών/καταστημάτων, ο λεγόμενος μελωδός ή το ανεμόκρουστο, που παρήγε με τα κρεμαστά κουδουνάκια ένα θρόϊσμα γλυκού ήχου με την ταλάντευση του ανέμου.
Πηγή:
1. ΥΣΕΕ Θεσσαλονίκης, Κάβειροι Ιεροπρακτικός Βραχίονας
2. Αρχαιολογικός χώρος Δήλου, Μαρμάρινοι φαλλοί
SearchCulture
https://www.searchculture.gr>aggregator>edm>ELIA
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.
Greek
Arabic
Chinese (Simplified)
Dutch
English
French
German
Italian
Japanese
Portuguese
Russian
Spanish