…Ο ΦΙΛΟΠΟΙΜΗΝ ΦΙΝΟΣ… ΚΑΙ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΟΥ ΠΛΑΙ ΤΟΥ.
…Γράφει ο Πάνος Καλουδάς.
…Αναμνήσεις ζωής, με σημαντική ιστορική αξία. Ενός από τα μεγαλύτερα σχολειά τέχνης, που υπήρξαν στην χώρα μας. Και Θεέ μου, πόση ευλογία είχα, που στα πιο τρυφερά μου χρόνια, αξιώθηκα να περνάω από αυτή την πόρτα, του Ιερού χώρου, εκατοντάδες φορές.
Στα πεντέμιση χρόνια, που διάβαινα κάθε μέρα από αυτή την επιβλητική είσοδο, της πρώτης φωτογραφίας. Αρχές δεκαετίας του’ 70. Σταθμός Λαρίσης, οδός Χίου 53. Το μέγαρο που στέγαζε μέσα του, όλη την ιστορία της 7ης τέχνης της χώρας μας. Εκεί μέσα χτυπούσε η καρδιά του Ελληνικού Κινηματογράφου.
Αυτού του σινεμά που είχε την σφραγίδα της ευπρέπειας και του σεβασμού στις αρχές της τέχνης. Περνώντας την κεντρική είσοδο της αυλής, συναντούσες δεξιά την επιβλητική είσοδο του μεγάρου, με την βαριά, τεράστια δίφυλλη ξύλινη πόρτα.
Κι αμέσως συναντούσες την υπερσύγχρονη αίθουσα ηχοληψίας, το βασίλειο του κορυφαίου της εποχής ηχολήπτη, Θανάση Γεωργιάδη. Κάνοντας δεξιά, περνούσες στο φουαγιέ. Όπου στις δυο πλαϊνές του πλευρές, υπήρχαν καρέκλες απλές, μεταλλικές, με πλαστικό πλέγμα, για να κάθονται οι μουσικοί που έγραφαν στο απέναντι τεράστιο στούντιο. Οι ηθοποιοί, οι συνεργάτες, οι επισκέπτες.
Στην φωτογραφία αυτός κάθεται είναι ο Κώστας Ιωαννίδης, στενός συνεργάτης του Φίνου. Στο βάθος του φουαγιέ, υπήρχε ένα μικρό, φθηνό, μεταλλικό γραφείο. Όπου εκεί καθόνταν πάντα, ο μεγάλος μας δάσκαλος.
Ο πατέρας του Ελληνικού σινεμά. Και πατέρας όλων εμάς, των συνεργατών του.
Ο Φιλοποιμην Φίνος. Αυτός ο σπουδαίος δημιουργός, ο ουσιαστικός αναμορφωτής του κινηματογράφου μας. Που τον πήρε από την γραφικότητα του Σπυριδών- Σπυριδών, της Φρίντας Πουπελίνα και των άλλων εκείνων ερασιτεχνών, που πιότερο ασχημονούσαν, παρά δημιουργούσαν.
Τον πήρε λοιπόν, μέσα στα χρόνια του πολέμου, με την «Φωνή της καρδιάς» και του έδωσε κύρος, αξία, σοβαρές τεχνικές κι αισθητικές προδιαγραφές. Δίνοντας του και μιά παγκόσμια αναγνώριση.
Εξαιρετικά απλός κι ευγενής άνθρωπος, απέραντα προσιτός, φιλικός, δοτικός. Κι άριστος γνώστης και της τεχνικής. Παρά τις σπουδές του στην νομική σχολή της Αθήνας.
Είναι αυτός στην τρίτη φωτογραφία, σκυμμένος, που φτιάχνει μια μηχανή λήψης.
Την ώρα που του παίρνει συνέντευξη ο γνωστός τότε δημοσιογράφος, Λυμπερόπουλος. «Κατσαβιδάκια» τον έλεγαν πολλοί, χάρη στις γνώσεις του αυτές. Γυρνώντας πίσω, συναντούσες τη μεγάλη, επιβλητική, ξύλινη σκάλα που οδηγούσε στον πάνω όροφο…
Εκεί ήταν ένα καθιστικό με μακρύ δερμάτινο καναπέ, πλαι, το γραφείο που διευθυντή παραγωγής, του Μάρκου Ζέρβα, που είχε την ευθύνη επαφής με τους σκηνοθέτες, τους ηθοποιούς, τον καθορισμό αμοιβών, την έναρξη γυρισμάτων κλπ. Κι απέναντι ήταν το λογιστήριο, με τον επικεφαλής Στεφανόπουλο, τον Γιώργο Τσαγκαράκη κι άλλους.
Και γυρνώντας προς τον μεγάλο προθάλαμο, απέναντι, οι δύο μεγάλες αίθουσες μοντάζ. Στην δεξιά, ο κορυφαίος Πέτρος Λύκας κι αριστερά, ο Μπάμπης Αλέπης. Εναλλάξ με τον Τάκη Χατζή. Σπουδαίοι και ταλαντούχοι όλοι τους. Με την μεγάλη του ιστορία ο καθένας τους.
Ήταν ακόμα κι ο Κώστας… Kostas Iordanidis…
Εξαιρετικά εργατικό και ταλαντούχο παιδί. Με πολύ σημαντική πορεία μετά, στον νέο, στον μετά Φίνου κινηματογράφο. Με τον Κώστα γίναμε φίλοι, τι φίλοι, αδέλφια. Γυρίσαμε μαζί όλη την Ελλάδα με τις εκδρομές μας.
Αχώριστοι στα 5,5 χρόνια που έμεινα εκεί. Παραιτήθηκα δύο μήνες μετά τον θάνατο του Φίνου, τον Μάρτιο του 1977 κι αφού ήμουν ήδη δύο χρόνια και, στέλεχος της ΕΡΤ.
Περνώντας στο πλαϊνό κτίριο, από την εξωτερική σιδερένια σκάλα, βρισκόμασταν στον άλλο μεγάλο χώρο του μοντάζ, στην αίθουσα 16, που είχε πάρει τον χαρακτηρισμό αυτόν, από τον αριθμό του εσωτερικού τηλεφώνου. Κι από εκεί από την βεράντα του πλαϊνού αυτού κτιρίου, βλέπαμε όλη την περιοχή. Μέχρι τον Άγιο Παύλο.
Από εκεί είναι και οι φωτογραφίες που αναρτώ, με τον Κώστα, τον Μπάμπη τον Αλέπη, την Μαρία από το λογιστήριο, τον Σίμο, τον Θεσσαλονικιό κι άλλους συναδέλφους της εποχής εκείνης.
Τεράστια εμπειρία, η πρώτη εκείνη επαφή μου με το σινεμά, που αρχισε στα 17 μου χρόνια. Με την στήριξη της τεράστιας Αλίκης Βουγιουκλάκη, που την είχα γνωρίσει στα γυρίσματα της ταινίας «Η Μαρία της Σιωπής» στα νέα τότε στούντιο του Φίνου στα Σπάτα. Σήμερα, εξήντα κι εβδομήντα χρόνια μετά την δημιουργία τους, οι ταινίες εκείνες του Φίνου, είναι οι μόνες που εξακολουθούν να προβάλλονται στα τηλεοπτικά δίκτυα και να έχουν υψηλή τηλεθέαση.
Να είναι αγαπητές στο κοινό, πάρα την συνεχή κι επαναλαμβανόμενη προβολή τους. Αυτές, του Φίνου κι εν μέρη του Κώστα Καραγιάννη, στην συνεργασία που είχε με τον Καραντζόπουλο. Απίστευτη η προσφορά του Φιλοίμενος Φινου στην τέχνη αυτή.
Του δικηγόρου από την Τιθορέα Βοιωτίας, που είδε στην πιο τρυφερή του ηλικία, τους Γερμανούς να εκτελούν μπροστά του, τον πατέρα του, στον Σταυρό, της Αγίας Παρασκευής.
Του νομικού, που παράτησε την επιστήμη του, για να προσφέρει στην τέχνη. Να την αναγεννήσει κυριολεκτικά, από τον προπολεμικό ερασιτεχνισμό της. Κλείνοντας να πω πως ο Φίνος ήταν φίλος και συμφοιτητής πρίν, με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, τον εθνάρχη. Και με τον Γεώργιο Μαύρο, τον πρόεδρο της Ένωσης Κέντρου…
Ποτέ δεν τους ζήτησε μιά οικονομική στήριξη, η μιά όποια άλλη στήριξη, παρά την μεγάλη κρίση του κινηματογράφου, που άρχισε από το 1974 και μετά, λόγω της ανόδου της τηλεόρασης. Πάλαιψε μόνος του με το θηρίο της κρίσης, που πια κάλπαζε.
Δίνοντας την άνιση μάχη, μόνος του με υπομονή και αξιοπρέπεια. Όταν έφυγε ο Φίνος από τη ζωή, το μόνο περιουσιακό στοιχείο που είχε, ήταν ένα διάρι στην Κυψέλη. Όλα του τα λεφτά γινόνταν σινεμά.
Γινόνταν αξιοπρεπείς αμοιβές για όλους εμάς, τους συνεργάτες του.
Τα παιδιά του…
Έχω γράψει ένα βιβλίο για τη ζωή του ανθρώπου αυτού, πριν 30 χρόνια. Το οποίο έχει εξαντληθεί. Λέω το φθινόπωρο να ξεκινήσω να γράφω ένα άλλο για τη ζωή του τιτάνα αυτού, της τέχνης.
Με τη βοήθεια του Κώστα του Ιορδανίδη, φυσικά, που και πιο πολλά χρόνια ήταν από μένα και θυμάται πολλά, που εμένα μου διαφεύγουν.
Στον Φίνο, η τέχνη αυτή, του χρωστάει πολλά. Εγώ όμως, του χρωστάω μια ολόκληρη ζωή.
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.
Greek
Arabic
Chinese (Simplified)
Dutch
English
French
German
Italian
Japanese
Portuguese
Russian
Spanish