ΚΡΑΝΝΩΝΑΣ ΔΥΟ ΤΑΦΟΙ
Aπο τον Τριανταφυλλο Αθανασουλα
Τα νεκροταφεία της αρχαίας Κραννώνας εκτείνονταν έξω από τα τείχη της και κατά μήκος του αρχαίου δρόμου που οδηγούσε νότια από την Κραννώνα προς τη Φάρσαλο. Δύο από τα σημαντικότερα ταφικά μνημεία της περιοχής βρέθηκαν το ένα απέναντι από το άλλο

Ήταν ένας θολωτός τάφος (εικ. 2) και ένας τετράγωνος θάλαμος-τάφος με πυραμιδωτή στέγη· και οι δύο καλύπτονταν από τύμβο.


Ο θολωτός τάφος είναι χτισμένος από κιτρινωπούς ογκόλιθους ψαμμίτη με εξαιρετική εφαρμογή, η οποία τονίζεται από μια λοξή λάξευση

Ο θάλαμος είναι κυκλικός με διάμετρο 3,28 μ.
Η είσοδος γίνεται μέσω ενός στενού ανοίγματος (στομίου) με δύο βαθμίδες
Δεν βρέθηκαν ίχνη πόρτας, ενώ το στόμιο ήταν κλεισμένο εξωτερικά με αργολιθοδομή.

Ο τάφος σώζεται σε ύψος 2,45 μ., αλλά το αρχικό του ύψος υπολογίζεται στο διπλάσιο.
Το δάπεδο του θαλάμου είναι στρωμένο με πλάκες και περιείχε δύο σαρκοφάγους.
Σήμερα σώζεται in situ (στη θέση της) μόνο η μία· περιείχε λίγα οστά και θραύσματα αγγείων, συμπεριλαμβανομένου ενός ερυθρόμορφου στάμνου με παράσταση του Διονυσιακού κύκλου.

Ο τάφος χρονολογείται στο πρώτο μισό του 5ου αιώνα π.Χ. και είναι ο νεότερος αυτού του τύπου στη Θεσσαλία.
Ο πυραμιδωτός τάφος είναι χτισμένος με ισόδομο σύστημα από ογκόλιθους ψαμμίτη και οδηγεί σε αυτόν ένας χωματόδρομος .

Αποτελείται από έναν τετράγωνο θάλαμο διαστάσεων 3,15 x 3,17 μ. και ένα άνοιγμα μήκους 1,18 μ. και πλάτους 1,37 μ. (εικ. 9).
Η είσοδος του τάφου έχει πλάτος 1,03 μ., το κατώφλι και το υπέρθυρο σώζονται και πρέπει να ήταν κλειστός με διπλή ξύλινη πόρτα . Το δάπεδο του θαλάμου είναι στρωμένο με μεγάλες πλάκες. Το σωζόμενο ύψος του τάφου είναι 3,23 μ., αν και το αρχικό ύψος υπολογίζεται σε περισσότερο από 4,20 μ.

Η στέγαση του θαλάμου έγινε με τη διπλή σύγκλιση των τεσσάρων πλευρών του.
Με αυτόν τον τρόπο δημιουργήθηκε μια κιονοειδής πυραμίδα και πάνω από αυτήν μια δεύτερη, οξύτερη.

Το σημείο γένεσης της δεύτερης πυραμίδας ορίζεται από μια στενή ανάγλυφη ταινία.
Ο τάφος βρέθηκε επίσης συλημένος, πιθανότατα ήδη από την αρχαιότητα, και στο εσωτερικό του βρέθηκαν μόνο θραύσματα αγγείων μελαμβαφούς και ερυθρόμορφης τεχνικής.
Ο τάφος χρονολογείται στα τέλη του 5ου – αρχές 4ου αιώνα π.Χ. και, μαζί με έναν δεύτερο τάφο παρόμοιου τύπου στην Κραννώνα, νότια του πρώτου, αποτελούν μοναδικά θεσσαλικά ταφικά μνημεί