«Στα Σταυροδρόμια της Καρδιάς»
Της Λιλικας Αρνακη
Ξεσκόνισε τον χρόνο.
Σήκωσε τη σκόνη των ημερών που κάθισε πάνω σου σαν σιωπή,
τίναξε από πάνω σου τις αναβολές,
τις λέξεις που δεν ειπώθηκαν,
τα “ίσως” που έγιναν συνήθεια.
Άπειρα σταυροδρόμια θα συναντήσεις —
δεν είναι όλα φανερά.
Κάποια θα μοιάζουν με ανθρώπους,
κάποια με βλέμματα που σε καλούν να μείνεις,
και άλλα με φόβους που σε σπρώχνουν να φύγεις.
Κάθε φορά θα στέκεσαι για λίγο,
ανάμεσα στο γνωστό και στο άγνωστο,
ανάμεσα σε αυτό που σε κρατά
και σε αυτό που σε ελευθερώνει.
Και πάντα ναι, πάντα
μία επιλογή θα έχεις.
Ακόμα κι όταν νομίζεις πως δεν έχεις,
η επιλογή είναι εκεί:
να μείνεις ή να αλλάξεις,
να σωπάσεις ή να μιλήσεις,
να προδώσεις την καρδιά σου
ή να την ακολουθήσεις.
Δες τι ποθεί η καρδιά σου.
Όχι τι σου έμαθαν να θέλεις.
Όχι τι περιμένουν οι άλλοι από σένα.
Αλλά εκείνο το ήσυχο, επίμονο κάλεσμα
που χτυπά μέσα σου χωρίς φωνή.
Γιατί αυτό που αισθάνεσαι
ποτέ δεν μπορεί να είναι ψεύτικο.
Μπορεί να είναι δύσκολο,
μπορεί να είναι επικίνδυνο,
μπορεί να σε αλλάξει
μα ψεύτικο δεν είναι.
Ψεύτικο είναι μόνο ό,τι αρνήθηκες
για να χωρέσεις σε ξένες ζωές.
Ρώτα.
Μη φοβηθείς να ρωτήσεις.
Μη φοβηθείς να εκτεθείς.
Γιατί μέσα στην ερώτηση
γεννιέται η αλήθεια.
Ρώτα να μάθεις τι νιώθω
όχι για να με κρίνεις,
αλλά για να με συναντήσεις.
Και αν τολμήσεις να ακούσεις,
θα δεις πως οι ψυχές
δεν μιλούν με λέξεις μόνο,
μα με σιωπές που καίνε
και βλέμματα που δεν ψεύδονται.
Γιατί στο τέλος,
ό,τι είναι αληθινό
βρίσκει πάντα τρόπο να ειπωθεί.
Λιλίκα Άρνακη
Για το vima365