Ο θάνατος και η ανάστασή του Αδώνι ……….
Της Μιραντας Σκηνιτη – Διπλωματούχος Ξεναγος
Ο «ΑΔΩΝΙΣ ΘΝΗΣΚΩΝ» από το ΜΟΥΣΕΙΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ (250-100 π.Χ.)
Ο πρόωρος θάνατος του Αδώνιδος και η ανάστασή του, παρουσιάζει ομοιότητες με τον τρόπο που οι Χριστιανοί γιορτάζουν τα Πάθη και την Ανάσταση του Ιησού.
Τα «Αδώνεια» και ο «Επιτάφιος του Αδώνιδος» των αρχαίων Ελλήνων έχουν κοινά γνωρίσματα με το σημερινό Πάσχα, και παρότι οι Πατέρες της Εκκλησίας καταδίκαζαν τα αρχαία ταφικά δρώμενα, εν τούτοις η προσήλωση των πιστών στις εορτές της αρχαιότητας των «Αδωνίων» ήταν τόσο ισχυρή, που αναγκάστηκαν να τις ενσωματώσουν στην χριστιανική λατρεία.
Ο Αδωνις ήταν πανάρχαιος σημιτικός θεός, γυιός του Κινύρα και της …κόρης του Μύρρας, που η Αφροδίτη προκάλεσε την αιμομιξία τους, για να προκύψει η γέννηση του πανέμορφου θεού, που κατέστη ο αγαπημένος της θεάς του Έρωτα και της βλάστησης επί γής.
Τον μοιράστηκε με την Περσεφόνη στον Κάτω Κόσμο, στον αέναο κύκλο της ζωής/θανάτου και ανάστασης.
Κάθε χρόνο λοιπόν με την πρώτη πανσέληνο μετά την εαρινή ισημερία, οι αρχαίοι Έλληνες γιόρταζαν τα «Αδώνεια» όπου έπαιρναν μέρος μόνον γυναίκες, από μαρτυρίες και ανασκαφικά ευρήματα στο νησί της Λέσβου , ηλικίας 2.600 ετών.
Μέσα στα σπίτια τους τοποθετούσαν κέρινα ή ξύλινα ομοιώματα του θεού πάνω σε νεκρικές κλίνες, και τα στόλιζαν με λουλούδια, κλαδιά και καρπούς όπου γύρω τους άναβαν λιβάνια και θυμιάματα.
Στην συνέχεια οι γυναίκες ξυπόλητες, γυμνόστηθες και με λυμένα μαλλιά, λιτάνευαν τα ομοιώματα του Αδώνιδος καταστόλιστα με άνθη στους δρόμους, και γλάστρες με φυτά από τους «κήπους του Αδώνιδος», θρηνώντας και ψάλλοντας ειδικά άσματα τα «Αδωνίδια», με την συνοδεία ενός μικρού πένθιμου αυλού που ονομάζονταν «γίγγρας».
Στο τέλος της περιφοράς τα ομοιώματα και οι «κήποι του Αδώνιδος» ρίχνονταν στην θάλασσα, με παρακλήσεις να επιστρέψει από τον Κάτω Κόσμο και να αναστηθεί.
Από τα «Αδωνίδια» σώζεται ο «Επιτάφιος Αδώνιδος» θρήνος του βουκολικού ποιητή Βίωνα από την Σμύρνη.
Αναφέρεται ποιητικά στον πρόωρο θάνατο του ωραίου Αδώνιδος ερωμένου της Αφροδίτης και προστατευόμενου της Περσεφόνης.
Ιδού λοιπόν το ταφικό μνημείο από terracotta με τον «Άδωνι θνήσκοντα» επάνω σε λάρνακα, αντιπροσωπευτικό έργο της Ετρουσκικής τέχνης του (250-100π.Χ.), που στεγάζεται στο Μουσείο του Βατικανού.
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.
Greek
Arabic
Chinese (Simplified)
Dutch
English
French
German
Italian
Japanese
Portuguese
Russian
Spanish