.Βαρύς και πάλι ο ήχος της καμπάνας, στου πολιτισμού μας τους Ναούς. Πένθημος και ο παλμός, στις καρδιές των Ελλήνων.
Ένας σπουδαίος άνθρωπος, γεμάτος λεβεντιά και χάρες, ένας από τους κορυφαίους του θεάτρου μας, δεν είναι πια μαζί μας.
Πήρε τη σκληρή τη στράτα, για κείνα, τα πάνω μέρη.
Καταγράφωντας μας μία ακόμα πικρή απουσία.
Ο Στέφανος Ληναίος, δεν είναι πια μαζί μας. Έφυγε, λέει η είδηση, πλήρης ημερών…
Στα 98 του χρόνια. Κι αναρωτιέμαι για το αν οι μύθοι, έχουν όριο ζωής.
Η τρόπο μέτρησης του χρόνου, στην επίγεια διαδρομή τους.
Όχι βέβαια, για την μόνη πληρότητα που μπορούμε να πούμε ότι μας άφησε φευγοντας ο Στεφανος, είναι αυτή της καλλιτεχνικής του αξίας.
Και της ποιότητας του σαν άνθρωπος. Γιατί πραγματικά ήταν αυτός ο ηθοποιός, που μας επιβεβαίωσε αυτό που τραγούδησε, ο επίσης σπουδαίος, Δημήτρης Χορν.
Πως «Ηθοιποιός σημαίνει Φως» Αυτό το φως που και εμείς, με τον Φίλιππο τον Καρακώστα, το έχουμε βιώσει.
Στο «Vima 365. gr» στο οποίο είχαμε την τιμή να τον έχουμε συνεργάτη.
Και φωτεινό καθοδηγητή, με άρθρα του, που μας έστελνε εδώ και πάνω από πέντε χρόνια συνεργασίας που είχαμε.
Τον Στέφανο μας τον γνώρισε και μας τον πρότεινε για συνεργάτη, ο φίλος κι αδελφός μας Αχιλλέας Παπαδιονυσίου, εκλεκτός μας συνεργάτης κι αυτός.
Που του είχε κάνει μια πολύ σπουδαία παρουσίαση στην τηλεοπτική του εκπομπή.
Κι ήταν η πρόταση εκείνη του Αχιλλέα, η επαφή που μας έφερε τότε με τον Στέφανο, ένα δώρο τιμής για μας.
Ένα διαμάντι καρδιάς. Κι έτσι ο Φίλιππος, εγώ κι όλοι οι συνεργάτες μας, αποχαιρετουμε τον τόσο πολύτιμο μας φίλο, συνεργάτη, δάσκαλο, τον Στέφανο.
Κρατώντας μέσα στην ψυχή μας, ως μάθημα ζωής, το ήθος του, την απλότητα του, την ευγένεια του, τις αξίες του, τον πλούτο των εμπειριών του, την σεμνότητα του, την δυναμική των θέσεων του…
Την γλυκύτητα του σαν άνθρωπος.
Ως προς αυτή μας την τιμή, ειμασταν τυχεροί, χάρη και στο μεγαλείο του Αχιλλέα.
Καλό ταξίδι λοιπόν, απέραντε Στέφανε Ληναίε.
Καλή συνέχεια εκεί επάνω στην παρέα των θεόρατων που από χθες συμμετέχεις.
Και να προσθέσω με συγκίνηση, φέρνοντας πίσω μου εικόνες, από τα πρώτα μου χρόνια στην ΕΡΤ.
Ο Στέφανος ερχόνταν επάνω, στην Αγια Παρασκευή, στο Ραδιομέγαρο, στον πρώτο όροφο, στη Διεύθυνση Ειδησέων, εναλλάξ με τον ηθοποιό Θάνο Κωστόπουλο και μας δίδασκαν ορθοφωνία, τεχνική αναπνοής, ευήκοη άρθρωση κλπ, σε όλους τότε που εκφωνούσαμε ειδήσεις.
Η κάναμε εκφωνήσεις σε ενημερωτικά θέματα. Μαζευόμασταν στην αίθουσα σύνταξης, η στον χώρο του Ηλία Μασούρα, όλοι εμείς κι ακούγαμε τους δύο κορυφαίους του θεάτρου μας να μας διδάσκουν.
Ήταν τότε από όσο θυμάμαι, Μιχάλης Ρούσσος, ο Κώστας Σερέζης, ο Αντώνης Ζησημάτος, ο Τέρενς Κουίκ, ο Νάσος Αθανασίου, η Σούλα Θεοχαροπούλου, η πρώτη πραγματική εκφωνήτρια ειδησεων του ΕΙΡΤ. Αργότερα και η Λιάνα, όλοι.
Και ο τότε διευθυντής μας, ο Καρζής κι ο κατοπινός του, ο Βαγγέλης Μπίστικας. Εμπειρίες ζωής.
Κι αυτοί οι δύο μύθοι του θεάτρου μας, μας δίδασκαν τις τεχνικές τους.
Αχ…ζωή, ταξίδια μνήμης που κάνεις.
Με το τελευταίο σου, το μοιραίο, να είναι και το πιο οδυνηρό για ανθρώπους που έχουμε αγαπήσει και έχουμε ξεχωρίσει.
-Στέφανε αθάνατε.
Σε ευχαριστούμε ως μαθητές σου, ως θεατές σου και ως «Vima365.gr»
Σχόλια στό : “ΠΕΝΘΕΙ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ, ΠΕΝΘΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ – Του Πανου Καλουδα”
Αδελφέ Πανο αφού σε ευχαριστήσω για τα τόσο καλά σου λόγια και την αγάπη σου
Θέλω για μια ακόμη φορά να σε συγχαρώ για την σπουδαία πένα σου και να σου πω οτι υποκλίνομαι στο γράψιμο σου.
Σε ευχαριστώ για την φιλια σου.
Αχιλλεας
Αδελφέ Πανο αφού σε ευχαριστήσω για τα τόσο καλά σου λόγια και την αγάπη σου
Θέλω για μια ακόμη φορά να σε συγχαρώ για την σπουδαία πένα σου και να σου πω οτι υποκλίνομαι στο γράψιμο σου.
Σε ευχαριστώ για την φιλια σου.
Αχιλλεας