vima365

Ο ΛΟΓΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ – Απο την Λιλικα Αρνακη

Ο ΛΟΓΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ 

   Απο την Λιλικα Αρνακη

Μη μου μιλάς.

Κράτα τις λέξεις σου
αν δεν αντέχουν να σταθούν όρθιες.

Γιατί εγώ δεν φοβάμαι τη σιωπή —
φοβάμαι το ψέμα που ντύνεται υπόσχεση.

Ο λόγος σου δεν είναι ήχος.
Είναι πράξη πριν γίνει πράξη.
Είναι η σκιά σου πριν φανεί το σώμα σου.

Κι όταν τον προδίδεις,
δεν μικραίνει η στιγμή —
μικραίνεις εσύ.

Δεν με πονάει που δεν έκανες αυτό που είπες.
Με πονάει που πίστεψα.

Γιατί εγώ δεν ακούω απλώς.
Εγώ κρατάω.

Κρατάω τις λέξεις σου
σαν να έχουν βάρος,
σαν να έχουν αίμα,
σαν να έχουν ρίζα.

Κι εσύ τις άφησες να πεθάνουν
στο στόμα σου.

Μη μου λες «δεν πρόλαβα».
Μη μου λες «έτυχε».
Μη μου λες «θα το διορθώσω».

Η αλήθεια δεν διορθώνεται.
Ή υπάρχει — ή δεν υπάρχει.

Κι εσύ,
εκείνη τη στιγμή,
δεν υπήρχες.

Δεν θέλω άνθρωπο που προσπαθεί.
Θέλω άνθρωπο που στέκεται.

Δεν θέλω «σχεδόν».
Θέλω «είμαι».

Γιατί η αγάπη χωρίς συνέπεια
είναι απλώς ένας θόρυβος.

Και η φιλία χωρίς λόγο
είναι μια άδεια καρέκλα
που την κοιτάς…
και δεν κάθεται κανείς.

Απόψε, λοιπόν,
παίρνω πίσω την πίστη μου.

Όχι από θυμό.
Από αξιοπρέπεια.

Και σου αφήνω τις λέξεις σου.
Να τις μαζέψεις μόνος σου.

Αν μπορείς.

• Το λογοτυπο της Αρθρογραφου