Η Παγίδα της Ανάλυσης
Απο την Λιλικα Αρνακη
Η μεγαλύτερη παγίδα είναι ότι, αντί να ζούμε, αναλύουμε τη ζωή — μέχρι να την εξαντλήσουμε. Παγιδευμένοι στη διαρκή ανάγκη να ορίσουμε, να εξηγήσουμε και να διαπραγματευτούμε την πραγματικότητα, χάνουμε την ίδια τη βιωματική της ουσία.
Η γλώσσα, από εργαλείο φωτός, γίνεται φυλακή όταν αποκόπτεται από την ειλικρίνεια και τη συνείδηση.
Πρέπει κάποτε να σωπάσουμε.
Όχι από κόπωση, αλλά από γνώση.
Να πάρουμε τη συνειδητή απόφαση να αφήσουμε τη σιωπή να αναλάβει τον ρόλο του καθρέφτη και του δασκάλου.
Μόνο μέσα στην ησυχία μπορούμε να ακούσουμε πού χάσαμε τον εαυτό μας μέσα στον καταιγισμό των λόγων, και να δούμε ποιοι είμαστε πέρα από τις ταμπέλες και τις δικαιολογίες.
Ναι, καταβροχθίζεται τον χρόνο με τη γλώσσα.
Όμως, η σιωπή είναι η μόνη που έχει τη δύναμη να μας επιστρέψει στην καθαρότητα, την ουσία και, τελικά, στο αληθινό νόημα.
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.