Στο «Κάστρο του Αη-Ντριά» της Σίφνου
Απο την Μιραντα Σκηνιτη – Διπλωματούχος Ξεναγος
ΣΙΦΝΟΣ – ΜΥΚΗΝΑΙΚΗ ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΑΓΙΟΥ ΑΝΤΡΕΑ ΣΙΦΝΟΥ
Στο «Κάστρο του Αη-Ντριά» της Σίφνου όπως αποκαλείται από τους ντόπιους, ιδρύθηκε κατά τους Μυκηναϊκούς χρόνους μια ισχυρά οχυρωμένη ακρόπολη.
Σε μια μαγευτική τοποθεσία του νησιού , επάνω στον λόφο με υψόμετρο (425 μ.) και πανοραμική θέα στο απέραντο γαλάζιο, ο μεγάλος Έλληνας αρχαιολόγος Χρήστος Τσούντας πραγματοποίησε την πρώτη ανασκαφική έρευνα το έτος 1898.


Ακολούθησε το έργο η Σιφνιά αρχαιολόγος Βαρβάρα Φιλιππάκη , με πληθώρα ευρημάτων που στεγάζονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Σίφνου , το οποίο βραβεύτηκε το 2012 από την Europa Nostra ως εξαιρετικό δείγμα ανάδειξης και προβολής αρχαιοτήτων.


Η Μυκηναίκή ακρόπολη του Αγίου Αντρέα Σίφνου ευρίσκεται σε δεσπόζουσα θέση εξαιρετικής στρατηγικής σημασίας για το διαμετακομιστικό εμπόριο της εποχής του Χαλκού, λόγω των μεταλλείων μολύβδου, αργύρου, χρυσού και των λατομείων του Σιφναίικου μαρμάρου.


Η ισχυρή οχύρωση της είχε τείχος ενισχυμένο με οκτώ ( ορθογώνιους πύργους, ενώ προστέθηκαν και δύο (2) πυλίδες μεταγενέστερα.

Η δραστηριότητα των κατοίκων στην συγκεκριμένη τοποθεσία προέκυψε τουλάχιστον από το τέλος της Νεολιθικής με αρχές της Πρώϊμης εποχής του Χαλκού με διακυμάνσεις ακμής και παρακμής.


Οι πρώτοι κάτοικοι ήταν Πελασγοί, και αργότερα αποικήθηκε από Κρητικούς μετανάστες όπως αναφέρει ο Θουκιδίδης, δηλαδή από τους γυιούς του βασιλιά Μίνωα, γεγονός που μαρτυρείται με την τότε ονομασία της πόλης σε «Μινώα», και την τοπική κρήνη της «Μινώα».


Το πόλισμα άνθησε κατά την Μυκηναϊκή περίοδο, και εγκαταλήφθηκε κατά τον (11 ο π.Χ.). Επανακατοικήθηκε κατά τους ιστορικούς χρόνους το Β´ μισό του (8 ου π.Χ.) και έφτασε στο απόγειο της δόξας κατά την Αρχαϊκή εποχή (6 ος π.Χ.) με την λατρεία της Αρτέμιδος Εκβατηρίας.


Ο Ηρόδοτος τους αποκαλούσε με το επιφώνημα «Οι Σιφνιοί νησιωτέων επλούτεον» , πράγμα που καταδείχτηκε και με τον μεγαλοπρεπή Θησαυρό των Σιφνίων στους Δελφούς.
Σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία «Σίφνος» ονομαζόταν ο γυιός του Αττικού ήρωα Σουνίου, του οποίου το όνομα εδόθη στο νησί. Κατά μία άλλη εκδοχή η ονοματοθεσία προήλθε από το επίθετο «σιφνός» που σήμαινε κενός, λόγω του πλήθους των υπογείων στοών των ορυχείων στο υπέδαφος του νησιού.


Άλλες δε δόκιμες ονομασίες που προέρχονται από την Ελληνική γραμματεία υπήρξαν «Ακις, Μερόπη, Σίφανος, Σίφανα ή Σιφάνιο», ενώ κατά τον Στέφανο Βυζάντιο ήταν η «Μινώα» της προϊστορικής εποχής.


Το προσαρτούμενο άλμπουμ κάτωθι των φωτογραφιών ομιλεί εύγλωττα για την ομορφιά και ιστορική αξία της Μυκηναϊκής ακρόπολης με ορισμένα από τα συνοδά ευρήματά της. Χαρείτε τα!
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.