Κοσμεί την ζωφόρο του Ε ρ ε χ θ ε ί ο υ Ακροπόλεως
Απο την Μιραντα Σκηνιτη
Ο Ο μ φ α λ ό ς της Γ ή ς κοσμεί την ζωφόρο του Ε ρ ε χ θ ε ί ο υ Ακροπόλεως στην βόρεια πρόσταση του ναού, με βαρύνουσα σημασία της απολλώνιας λατρείας ύπερθεν του ιερού χάσματος που διανοίχτηκε από την τρίαινα του Ποσειδώνα κατά την φιλονικία του με την Αθηνά για την προστασία της πόλεως των Αθηνών.
Το γλυπτό απεικονίζει μια μορφή που φοράει μακρύ ιμάτιο που σχηματίζει πλούσιες πτυχές στα πόδια, και στα γόνατά του/της έχει ακουμπισμένο τον ομφαλό στολισμένο με τις ταινίες του δικτυωτού «αργηνού», όπως ο ομφαλός των Δελφών στο τοπικό Μουσείο.
Πιθανότατα είναι ο Απόλλωνας του φωτός με το χαρακτηριστικό σύμβολό του τον ομφαλό, αν και υπάρχει η άποψη που ταυτίζει την μορφή με την Θέμιδα ή την Γή, την μητέρα του Εριχθόνιου, ο οποίος γεννήθηκε από τον ερωτικό πόθο του Ηφαίστου για την θεά Αθηνά.
Εξ αιτίας της αποσπασματικής διατήρησης των μορφών, το σκηνικό θέμα της ζωφόρου του Ερεχθείου παραμένει δυσνόητο.
Γεγονός είναι όμως ότι οι μορφές της βόρειας πρόστασης ήταν λίγο μεγαλύτερης κλίμακας από αυτές των άλλων πλευρών, και συνεπώς προέβαλαν θεότητες.
Επι προσθέτως ήταν λαξευμένες σε λευκό μάρμαρο Πάρου που στερεώνονταν με μεταλλικούς συνδέσμους (άγκιστρα), πάνω σε πλάκες από γκρίζο λίθο Ελευσίνας.
Η συγκεκριμένη μορφή της ζωφόρου (φωτό) είναι έργο της κλασικής εποχής του (409-406 π.Χ.) από Αττικό εργαστήριο, με ύψος (0,32 μ.), μήκος (0,23 μ.), και πλάτος (0,12 μ.). εξαιρετικής καλλιτεχνικής εργασίας.
Έχει βρεθεί σε θραύσματα η επιγραφή Ακρ. 6667δ , που στεγάζεται στο Μουσειο Ακροπόλεως και μας πληροφορεί για τα ονόματα ( με ελλειπή γράμματα) κάποιων καλλιτεχνών που λάξευσαν τις μορφές , καθώς και την αμοιβή τους.
Η εν λόγω επιγραφή αφορά στον οικονομικό απολογισμό των εργασιών στη ζωφόρο του Ερεχθείου, και του ποσού των (100 δραχμών) ως αμοιβή που κατεβλήθη στους γλύπτες. Γίνεται δε αναφορά σε δύο άνδρες που κατέγραφαν …χρησμούς!
Η ομοιότητα του Αθηναϊκού ομφαλού σε μικρογραφία, με εκείνον των Δελφών ύψους (1 μ.) που είναι Ελληνιστικό ή Ρωμαϊκό αντίγραφο του αρχικού που βρισκόταν στο άδυτο του ναού του Απόλλωνα όπου η Πυθία ως φερέφωνο του θεού απέδιδε τους χρησμούς, είναι πρωτοφανής.
Είχαν αμφότεροι το ίδιο ωοειδές σχήμα, και όπως περιγράφει ο Παυσανίας τον εν Δελφοίς ομφαλό, καλυπτόταν από ένα πλέγμα μάλλινων ταινιών που δένονταν πολύτιμοι λίθοι στο δίχτυ σχεδιασμένοι σε σχήμα Γοργούς, και στην κορυφή του στερεώνονταν δύο ολόχρυσοι αετοί.
Για τον Πλάτωνα το πλέγμα συμβόλιζε τα τρία (3) επάλληλα γήϊνα ενεργειακά δίκτυα που περιέβαλαν τον πλανήτη Γή, με τον ομφαλό να αποτελεί το τοπόσημο της γεωδαισίας.
Ομφαλοί υπάρχουν και σε άλλα σημεία του κόσμου, δημιουργήματα άλλων πολιτισμών, όπως η Turoe Πέτρα των αρχαίων Ιρλανδών (κέλτικος), με παρεμφερείς ομοιότητες, ο αποκαλούμενος μεγάλιθος της εποχής του σιδήρου στην Ιρλανδία (φωτό).
Πηγή:
Από το Μουσείο Ακροπόλεως
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.
Greek
Arabic
Chinese (Simplified)
Dutch
English
French
German
Italian
Japanese
Portuguese
Russian
Spanish