Η συγγραφέας Ράνια Νικολακοπούλου είναι μια δημιουργός που κινείται με άνεση ανάμεσα σε διαφορετικές μορφές τέχνης
Συνέντευξη : Βικη Σιωμοπουλου 
Καλεσμένη : Ράνια Νικολακοπούλου Βικη Σιωμοπουλου : Η τέχνη έχει τη δύναμη να μας ταξιδεύει σε κόσμους που γεννιούνται μέσα από τη φαντασία, τα συναισθήματα και τις εμπειρίες των δημιουργών.
Στον χώρο της λογοτεχνίας τρόμου και φαντασίας, υπάρχουν καλλιτέχνες που καταφέρνουν να μετατρέπουν τις σκέψεις και τα όνειρά τους σε ιστορίες γεμάτες μυστήριο, εικόνες και έντονη ατμόσφαιρα.
Η συγγραφέας Ράνια Νικολακοπούλου είναι μια δημιουργός που κινείται με άνεση ανάμεσα σε διαφορετικές μορφές τέχνης. Από τη συγγραφή και το θέατρο μέχρι τη ζωγραφική και την αγάπη της για το σύμπαν, η δημιουργικότητά της εκφράζεται μέσα από πολλούς δρόμους.
Το βιβλίο της Η Τελετή του Αίματος απέσπασε σημαντική διάκριση στα Everlies Awards, αποδεικνύοντας πως η γραφή της μπορεί να καθηλώσει τον αναγνώστη και να τον ταξιδέψει σε σκοτεινούς αλλά συναρπαστικούς κόσμους.
Στη σημερινή συνέντευξη, έχουμε τη χαρά να γνωρίσουμε καλύτερα τη δημιουργό πίσω από τις ιστορίες.
Να ανακαλύψουμε τις πηγές της έμπνευσής της, τις σκέψεις της για τη λογοτεχνία και την τέχνη, αλλά και την ίδια την άνθρωπο πίσω από την πένα.
Βικη Σ. -Να Καλωσορισουμε Στο Vima365.gr Την Κυρια Ράνια Νικολακοπούλου.
Ευχαριστω Πολυ Για Την Συνεντευξη.
Ευχαριστω Πολυ Για Την Συνεντευξη.
Ρανια Νικολακοπουλου -Κι εγώ σας ευχαριστώ πολύ.
Βικη Σ. -Σπουδάσατε Φιλοσοφία Παιδαγωγική Και Ψυχολογία. Πόσο Επηρέασαν Αυτές Οι Σπουδές Τον Τρόπο Που Βλέπετε Τους Ανθρώπους Και Τους Χαρακτήρες Που Δημιουργείτε?
Ρανια Νικολακοπουλου -Δεν ξέρω, είναι δύσκολο να απαντήσω σε αυτήν την ερώτηση. Πιστεύω πως,σε γενικές γραμμές, οι ανθρωπιστικές επιστήμες βοηθούν τους ανθρώπους να γίνονται πιο ανοιχτόμυαλοι και δεκτικοί απέναντι στο διαφορετικό. Επίσης θα έλεγα ότι διαλύουν παγιωμένες αντιλήψεις σχετικά με το τι θεωρούμε «κανονικό» και ν«φυσιολογικό».
Δηλαδή, μαθαίνουμε να σκεφτόμαστε έξω από κουτάκια και
καταλαβαίνουμε ότι κάτι που είναι συνηθισμένο και το κάνουν όλοι, δεν σημαίνει ότι είναι και «κανονικό» ή «φυσιολογικό» ή ότι δεν μπορεί να αλλάξει.
καταλαβαίνουμε ότι κάτι που είναι συνηθισμένο και το κάνουν όλοι, δεν σημαίνει ότι είναι και «κανονικό» ή «φυσιολογικό» ή ότι δεν μπορεί να αλλάξει.
Και αντίστοιχα,κάτι διαφορετικό, ασυνήθιστο ή σπάνιο, δεν είναι «μη κανονικό» ή «αφύσικο».
Τώρα, όσον αφορά τη συγγραφή, θεωρώ πως στη δημιουργία χαρακτήρων περισσότερο ρόλο παίζει η ενσυναίσθηση, παρά οι ακαδημαϊκές γνώσεις.
Δηλαδή, για να είναι ρεαλιστικές και συνεπείς οι αντιδράσεις ενός χαρακτήρα, θα πρέπει να μπορούμε να μπούμε στη θέση του, όσο διαφορετικός κι αν είναι από εμάς. Να μπορούμε να κατανοήσουμε τα κίνητρά του.
Σίγουρα, οι γνώσεις ψυχολογίας είναι πολύ χρήσιμες, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι απαραίτητο να έχει κάνει τέτοιες σπουδές κάποιος πριν γράψει ένα βιβλίο.
Βικη Σ. -Πότε Καταλάβατε Για Πρώτη Φορά Οτι Η Συγγραφή Είναι Κάτι Περισσότερο Από Ενα Απλό Ενδιαφέρον Για Εσάς?
Ρανια Νικολακοπουλου -Ήταν αφού είχα τελειώσει με το ΦΠΨ, και είχα γραφτεί σε μια θεατρική ομάδα.
Πειραματιζόμασταν με αυτοσχεδιασμούς και μου ανατέθηκε να γράψω ένα κείμενο εμπνευσμένο από το «Την έχασα» του Ζαν Κοκτώ, στο οποίο έπρεπε να συμπεριλάβω και στοιχεία που είχαν προκύψει μέσα από τους αυτοσχεδιασμούς.
Μου άρεσε πολύ η διαδικασία της συγγραφής εκείνου του κειμένου.
Δεν ήταν η πρώτη φορά που έγραφα, αλλά ήταν η πρώτη φορά που συνειδητοποίησα ότι είναι κάτι περισσότερο για εμένα από απλό χόμπι.
Τότε αποφάσισα να πάω σε σχολή δημιουργικής γραφής, και ακολούθησαν οι σπουδές στην Tabula Rasa και αργότερα στους Tales of the Wyrd.Ιδανικά, θα ήθελα να βιοπορίζομαι μόνο από τη συγγραφή.
Βικη Σ. -Το Πρώτο Σας Βιβλίο Η Τελετή του Αίματος Γνώρισε Σημαντική Αναγνώριση. Πώς Νιώσατε Οταν Ειδατε Το Εργο Σας Να Ξεχωρίζει?
Ρανια Νικολακοπουλου -Δεν το πίστευα! Ήταν εποχές κόβιντ τότε, και το Fantasy Festival δεν είχε πραγματοποιηθεί κανονικά.
Η τελετή απονομής των βραβείων έγινε χωρίς κόσμο και μεταδόθηκε live στο YouTube.
Όταν άκουσα ότι η Τελετή του Αίματος είχε πάρει τη δεύτερη θέση στην κατηγορία Καλύτερο Βιβλίο Τρόμου από Έλληνα Συγγραφέα, δεν μπορούσα να το πιστέψω.
Βικη Σ. -Τι Είναι Αυτό Που Σας Γοητεύει Περισσότερο Στη Λογοτεχνία Τρόμου Και Φαντασίας?
Ρανια Νικολακοπουλου -Η μαγεία, και το κάθε τι παράξενο. Επίσης μου αρέσει η ένταση και η αγωνία και η εξερεύνηση της πιο σκοτεινής πλευράς της φαντασίας.
Βικη Σ. -Από Πού Αντλείτε Συνήθως Την Εμπνευση Για Τις Ιστορίες Σας?
Ρανια Νικολακοπουλου -Κάποιες φορές βλέπω στον ύπνο μου διάφορα πράγματα που με τρομάζουν με έναν «ευχάριστο» τρόπο, όσο περίεργο κι αν ακούγεται αυτό.
Και όταν ξυπνάω καταγράφω το όνειρο και έπειτα το μετατρέπω σε ιστορία, προσπαθώντας να αποδώσω το συναίσθημα τρόμου που μου δημιούργησε.
Άλλες φορές παίρνω ιδέες από τη μουσική.
Και κάποιες φορές απλά συμβαίνει.
Γράφω την ιστορία που νιώθω πως θέλω να γράψω εκείνη τη στιγμή, χωρίς να μπορώ να προσδιορίσω συγκεκριμένα από πού ήρθε η έμπνευση.
Βικη Σ. -Πόσο Εύκολο Η Δύσκολο Είναι Να Δημιουργείτε Ατμόσφαιρα Τρόμου
Μέσα Από Τις Λέξεις?
Μέσα Από Τις Λέξεις?
Ρανια Νικολακοπουλου -Είναι θέμα τεχνικής. Πρέπει ο αναγνώστης να βιώσει ό,τι και ο χαρακτήρας,οπότε χρησιμοποιούμε και τις πέντε αισθήσεις και περιγράφουμε το αποτέλεσμα του τρόμου στο σώμα, πχ σφίξιμο στο στομάχι, ιδρωμένες παλάμες, ταχυκαρδία.
Σε τέτοιες σκηνές χρησιμοποιώ μικρές, κοφτές προτάσεις, και όσο το δυνατόν λιγότερα επίθετα και επιρρήματα. Έτσι δημιουργείται αμεσότητα, χωρίς φλυαρίες και μια αίσθηση «επείγοντος».
Ανάλογα με το περιβάλλον που έχουμε τοποθετήσει τον χαρακτήρα, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και περιγραφές του χώρου με τέτοιο τρόπο ώστε να εντείνουμε το συναίσθημα. Πχ. ένα μικρό δωμάτιο, μπορεί να χαρακτηριστεί ως ζεστό από έναν ευδιάθετο χαρακτήρα, αλλά ασφυκτικό από έναν αγχωμένο.
Το ίδιο πράγμα που στον έναν θα βγάλει συναισθήματα ζεστασιάς και οικειότητας, στον άλλον θα βγάλει αίσθηση παγίδευσης. Είναι όλα θέμα οπτικής γωνίας.
Για να πετύχουμε την ατμόσφαιρα του τρόμου, πρέπει να «βιώσουμε» τα πράγματα όπως τα βιώνει ο τρομοκρατημένος χαρακτήρας, να τα δούμε δηλαδή από την δική του οπτική και να γράψουμε τη σκηνή αναλόγως.
Έτσι, θα κάνουμε και τον αναγνώστη να νιώσει τα συναισθήματα του χαρακτήρα μας.
Βικη Σ. -Έχετε Συμμετάσχει Και Σε Θεατρικές Παραστάσεις Αλλά Εχετε Γράψει Και Σκηνοθετήσει Μονόπρακτα. Τι Σας Προσφέρει Το Θέατρο Ως Μορφή Εκφρασης?
Ρανια Νικολακοπουλου -Νιώθω ότι το θέατρο μου δίνει την ευκαιρία να μεταμορφωθώ σε κάποιον άλλο χαρακτήρα και να εξερευνήσω τη ζωή του και αυτό το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον.
Βικη Σ. -Πιστεύετε Οτι Η Θεατρική Εμπειρία Επηρεάζει Τον Τρόπο Που Γράφετε Τις Σκηνές Στα Βιβλία Σας?
Ρανια Νικολακοπουλου -Δεν θα το έλεγα. Το θεατρικό κείμενο είναι εντελώς διαφορετικό από το λογοτεχνικό.
Μια ουσιαστική διαφορά είναι πως το λογοτεχνικό κείμενο είναι ολοκληρωμένο, είναι το τελικό αποτέλεσμα που θα φτάσει στον δέκτη-αναγνώστη.
Το θεατρικό κείμενο όμως, για να φτάσει τον δέκτη-θεατή πρέπει να γίνει παράσταση, η ιστορία δηλαδή δεν βρίσκεται στην τελική της μορφή όταν είναι θεατρικό κείμενο (ή σενάριο).
Χρειάζεται σκηνοθεσία, σκηνικά, ηθοποιούς που θα αποδώσουν τους ρόλους, για να φτάσει στην τελική της μορφή.
Ένα θεατρικό κείμενο έχει κατά βάση μόνο διάλογο και ίσως και μια λιτή περιγραφή του χώρου στην αρχή της κάθε πράξης.
Ένα λογοτεχνικό κείμενο χρειάζεται πολλά περισσότερα. Επίσης στην λογοτεχνία μπορείς να περιγράψεις σκέψεις και συναισθήματα, να τα μεταδώσεις στον αναγνώστη μέσα από το κείμενο χωρίς διάλογο.
Στη θεατρική γραφή, αντίθετα, θα πρέπει να φαίνονται όλα μέσα από τους διαλόγους.Γενικά, υπάρχουν κάποια κοινά στοιχεία που έχουν όλα τα είδη του story-telling, τα οποία έχουν να κάνουν με τη δομή της ιστορίας (πχ η τρίπρακτη δομή μπορεί να εφαρμοστεί παντού).
Κατά τα άλλα όμως, το θέατρο, το σενάριο, και η λογοτεχνία, είναι εντελώς διαφορετικοί τρόποι αφήγησης, ο καθένας με διαφορετικούς κανόνες και τεχνικές.
Βικη Σ. -Ασχολείστε Επίσης Με Τη Ζωγραφική Από Μικρή Ηλικία. Πόσο Σημαντική Είναι Η Εικόνα Στη Δημιουργική Σας Διαδικασία?
Ρανια Νικολακοπουλου -Πάρα πολύ. Είτε μιλάμε για ζωγραφική, είτε για συγγραφή, είναι απαραίτητο για εμένα να μπορώ να δω το αποτέλεσμα στο μυαλό μου πριν το δημιουργήσω.
Στην πορεία της δημιουργικής διαδικασίας, αυτό μπορεί να αλλάξει πολλές φορές, και η τελική μορφή να μην είναι αυτή που είχα οραματιστεί αρχικά, αλλά το να έχω μια καθαρή εικόνα στο μυαλό μου, είναι απαραίτητο για να ξέρω από πού να αρχίσω και τι να κάνω.
Συγκεκριμένα, στη συγγραφή για να περιγράψω μια σκηνή και να βγει ζωντανή, θα πρέπει να μπορώ να την δω στο μυαλό μου, σαν να βλέπω ταινία.Αλλιώς μου βγαίνει πολύ φλατ.
Βικη Σ. -Αν Επρεπε Να Περιγράψετε Τον Καλλιτεχνικό Σας Κόσμο Με Τρεις Λέξεις Ποιες Θα Ηταν?
Ρανια Νικολακοπουλου -Χάος. Πύλες. Μαγεία.
Βικη Σ. -Πώς Είναι Μια Συνηθισμένη Μέρα Στη Ζωή Της Ράνιας Νικολακοπούλου?
Ρανια Νικολακοπουλου -Πολύ βαρετή θα έλεγα. Είμαι εσωστρεφής και κάπως αντικοινωνική και βγαίνω πολύ σπάνια, με εξαίρεση κάποιες δραστηριότητες που κάνω εκτός σπιτιού(αστρονομία, belly-dance, pole-dance).
Μια στο τόσο βρίσκομαι με φίλους για να παίξουμε tabletop RPG. Γενικά, κάθομαι μέσα, βλέπω σειρές, διαβάζω, και παίζω με τις γάτες μου.
Βικη Σ. -Υπάρχει Κάποια Στιγμή Της Ημέρας Που Σας Εμπνέει Περισσότερο Για Να Γράψετε?
Ρανια Νικολακοπουλου -Ναι, το βράδυ.
Βικη Σ. -Τι Σας Χαλαρώνει Οταν Θέλετε Να Απομακρυνθείτε Λίγο Από Τη Δημιουργία?
Ρανια Νικολακοπουλου -Το Κωνσταντίνου κι Ελένης είναι το comfort show για εμένα. Όταν θέλω να χαλαρώσω βάζω κάποιο επεισόδιο με την Κατακουζήνα και κάθομαι και χαζεύω.Ξέρω όλες τις ατάκες απ’ έξω!
Βικη Σ. -Αγαπάτε Πολύ Και Την Αστρονομία Και Ειστε Μέλος Της Εταιρία Αστρονομίας Και Διαστήματος. Τι Είναι Αυτό Που Σας Μαγεύει Στο Σύμπαν?
Ρανια Νικολακοπουλου -Η απεραντοσύνη, το άπειρο, το μυστήριο και η γνώση.Πρώτα από όλα, όταν κοιτάζουμε τα άστρα, βλέπουμε στο παρελθόν.
Το φως από τα μακρινά άστρα ξεκίνησε το ταξίδι του πριν από εκατομμύρια ή και δισεκατομμύρια χρόνια.
Η εικόνα που φτάνει στο μάτι μας είναι στην ουσία μια εικόνα από το παρελθόν και το άστρο, τη στιγμή που το κοιτάμε, μπορεί να μην υπάρχει καν.
Επιπλέον, με γοητεύουν οι μαύρες τρύπες, τα πιο μυστηριώδη αντικείμενα του σύμπαντος, και το πώς η καταστροφή συνδέεται με τη δημιουργία.Βλέπετε, τα άστρα είναι ήλιοι, αποτελούμενοι από υδρογόνο, που είναι το πιο άφθονο υλικό στο σύμπαν, και ήλιο.
Ο λόγος που λάμπουν είναι επειδή στο εσωτερικό τους συμβαίνει πυρηνική σύντηξη και το υδρογόνο γίνεται ήλιο και το ήλιο με τη σειρά του μετατρέπεται σε άλλα βαρύτερα στοιχεία.
Όταν το άστρο καταναλώσει όλα του τα καύσιμα, αν έχει αρκετά μεγάλη μάζα, θα κάνει έκρηξη supernova και θα αφήσει πίσω του είτε ένα άστρο νετρονίων, είτε μια μαύρη τρύπα.
Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι θα έχει δημιουργήσει και διασκορπίσει πολλά στοιχεία, όπως σίδηρο, χρυσό, οξυγόνο, άνθρακα, ασβέστιο κλπ.
Αρχικά, στο σύμπαν υπήρχαν μόνο πολύ ελαφριά στοιχεία όπως το υδρογόνο και το ήλιο.
Όλα τα βαρύτερα στοιχεία δημιουργήθηκαν μέσα στα άστρα. Αυτό σημαίνει ότι ο σίδηρος στο αίμα μας, το ασβέστιο στα κόκαλά μας, δημιουργήθηκαν κάποτε στις καρδιές των άστρων.
Είμαστε κυριολεκτικά αστερόσκονη. Έτσι, από έναν βίαιο θάνατο ξεπηδά πάλι ζωή.
Βικη Σ. -Πιστεύετε Οτι Το Μυστήριο Του Σύμπαντος Εχει Κάποια Σχέση Με Τον Κόσμο Της Φαντασίας Που Δημιουργείτε?
Ρανια Νικολακοπουλου -Σε κάποιες ιστορίες μου υπάρχουν επιρροές, αλλά όχι σε όλες.
Βικη Σ. -Ποιο Βιβλίο Η Ποιος Συγγραφέας Σας Επηρέασε Περισσότερο?
Ρανια Νικολακοπουλου -Ο Λάβκραφτ. Λατρεύω τον κοσμικό τρόμο.
Βικη Σ. -Υπάρχει Κάποιο Ονειρο Που Θα Θέλατε Να Πραγματοποιήσετε Μέσα Από Τη Συγγραφή?
Ρανια Νικολακοπουλου -Το ιδανικό για μένα θα ήταν να γίνω full-time συγγραφέας και να βιοπορίζομαι δημιουργώντας ιστορίες.
Μου αρέσουν ιδιαίτερα ο τρόμος και η φαντασία και θα ήθελα να δημιουργώ έντονα συναισθήματα στους αναγνώστες και ιστορίες που θα τους μένουν στο μυαλό για καιρό αφού θα έχουν κλείσει το βιβλίο.
Βικη Σ. -Τι Θα Λέγατε Στον Νεότερο Εαυτό Σας Οταν Ξεκινούσε Να Γράφει?
Ρανια Νικολακοπουλου -Να παρακολουθήσει όσα περισσότερα σεμινάρια δημιουργικής γραφής μπορεί και να κάνει πολύ rewrite!
Βικη Σ. -Ποια Είναι Τα Επόμενα Δημιουργικά Σας Σχέδια?
Ρανια Νικολακοπουλου -Έχω πολλές ιστορίες έτοιμες, κάποιες νουβέλες και μερικά διηγήματα, και ελπίζω σύντομα να εκδοθούν.
Είναι όλα στο είδος της φαντασίας και του τρόμου.Αυτόν τον καιρό προσπαθώ να γράψω κάτι μεγαλύτερο σε έκταση.
Βικη Σ. -Τι Θα Θέλατε Να Νιώθει Ο Αναγνώστης Οταν Κλείνει Ενα Βιβλίο Δικό Σας?
Ρανια Νικολακοπουλου -Θα ήθελα η ιστορία να μείνει μαζί του, να ζήσει στο μυαλό του για λίγο.
Βικη Σ. -Κλεινοντας Θα Ηθελα Να Σας Ευχηθω Καλη Επιτυχια Σε Οτι Κανετε Στη Ζωη Σας!Θα Ηθελα Επισης Να Ευχηθειτε Κατι Σε Σας Και Σε Ολους Τους Αναγνωστες Του Vima365.gr
Ρανια Νικολακοπουλου -Σας ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη. Εύχομαι κι εγώ καλή επιτυχία, υγεία, και καλή τύχη!
Βικη Σιωμοπουλου : Η συζήτηση με τη Ράνια Νικολακοπούλου αποκαλύπτει έναν άνθρωπο που αντιμετωπίζει τη δημιουργία ως έναν ζωντανό και συνεχώς εξελισσόμενο δρόμο έκφρασης.
Μέσα από τη λογοτεχνία, το θέατρο, τη ζωγραφική αλλά και την αγάπη της για το σύμπαν, η ίδια αποδεικνύει πως η τέχνη δεν περιορίζεται σε ένα μόνο πεδίο, αλλά είναι ένας ανοιχτός ορίζοντας γεμάτος αναζητήσεις και όνειρα.
Οι ιστορίες της έχουν τη δύναμη να μας ταξιδεύουν σε κόσμους όπου το φανταστικό συναντά το ανθρώπινο συναίσθημα και το μυστήριο γίνεται αφορμή για σκέψη και φαντασία.
Και ίσως αυτό να είναι τελικά το πιο όμορφο στοιχείο της τέχνης: να μας κάνει να βλέπουμε τον κόσμο λίγο πιο βαθιά, λίγο πιο διαφορετικά.
Της ευχόμαστε κάθε επιτυχία στα επόμενα δημιουργικά της βήματα και ανυπομονούμε να ανακαλύψουμε τις νέες ιστορίες που θα γεννηθούν από την έμπνευσή της.
Επιμέλεια : Φιλιππος Καρακωστας
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.
Greek
Arabic
Chinese (Simplified)
Dutch
English
French
German
Italian
Japanese
Portuguese
Russian
Spanish