vima365

..ΜΑ ΔΕΝ ΑΦΗΣΑΝ ΤΗΝ κ. ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ ΜΑ ΜΙΛΗΣΕΙ;;; …Γράφει ο Πάνος Καλουδάς.

…ΜΑ ΔΕΝ ΑΦΗΣΑΝ ΤΗΝ κ. ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ ΜΑ ΜΙΛΗΣΕΙ;;;

…Γράφει ο Πάνος Καλουδάς.

…Αυτό που με φέρνει εδώ και πάλι, πάνω από το πληκτρολόγιο, είναι το δυνατό σφίξιμο καρδιάς. Και η αγανάκτηση μου, για την νοοτροπία που έχουμε σαν λαός. Γι αυτή την τόσο εύκολη τάση που έχουμε στην διχόνοια.

Και στην άνεση που δίνουμε στους κάποιους δόλιους τρίτους, να μας διαιρούν και να μπορούν μετά, να βασιλεύουν.

Το είδαμε κι αυτό. Και ήταν η κακή παραφωνία στην τόσο επιτυχή συγκέντρωση των απανταχού ευαισθητοποιημένων Ελλήνων. Σε όλη την επικράτεια.

Μια συγκέντρωση που άγγιξε σχεδόν την επιτυχία της περσινής.

Μια μεγαλειώδης αντίδραση κατά των νάνων πολιτικών της χώρας. Κατά της άθλιας αυτής κυβερνητικής παρέας, που με χίλιους δυο τρόπους, προσπάθησε να συγκαλύψει το έγκλημα.

Με τα μπαζώματα του χώρου. Μα και με τα μπαζώματα του δικαίου, που θα έπρεπε να αφεθεί ελεύθερη, να το απονύμει η δικαιοσύνη.

Γνωστά πια αυτά. Και πολύ- ειπωμένα. Αυτό που δεν θα μπορούσε να το φανταστεί κανείς, είναι η συμπεριφορά κάποιων συγγενών ενάντια στην Μαρία Καρυστιανού.

Η οποία πλησίασε το βήμα, για να πει κι αυτή μια λέξη, να στείλει έναν χαιρετισμό στην Μάρθη της, μα τελικά η αναμονή της απεδείχθη μάταιη. Γιατί από την οργανωτική επιτροπή, προφανώς κι από την νυν ηγεσία του συλλόγου, δεν υπήρχε αυτή η διάθεση.

Έμεινε εκεί στημένη η γυναίκα, για λίγο, ώσπου κατάλαβε τις διαθέσεις τους και τους άφησε στην δόξα της ματαιότητας τους. Λίγο μετά δήλωνε: «-Είχα έτοιμη την ομιλία μου αλλά δεν ήθελαν να μιλήσω..

» Δηλαδή τι; Της γυρνάνε την πλάτη; Ποιοί;

Ξεχνάνε οι αχάριστοι, πως αν δεν ήταν η Καρυστιανού, το θέμα των Τεμπών το έγκλημα αυτό των 57 θυμάτων, θα είχε ξεχαστεί;

Θα το είχε αλέσει η κιμαδομηχανή της κυβέρνησης και του Μαρινάκη; Ξεχνάνε τον αγώνα που έκανε η γυναίκα αυτή;

Η μάνα των Τεμπών;

Ποιος διάολος μπήκε ανάμεσα τους;

Εσύ κύριε Ασλανίδη, νυν πρόεδρε, που όλο αυτόν τον καιρό ήσουν δίπλα της, ξέρεις καλά τι έχει τραβήξει.

Ξέρεις τι αγώνα έχει κάνει. Κι από πόσες τρικλοποδιές έχει γλιτώσει.

Και για την Μάρθη της μα και για τους άλλους 56…

Λυπάμαι. Πραγματικά λυπάμαι, γιατί δεν έχουν αντιληφθεί πως έναν τέτοιον ύπουλο κι ανέντιμο εχθρό, όπως έχει αποδειχτεί αυτή η κυβερνητική παρέα, με ψαλμούς, με τρισάγια και με τηλεοπτικές που και που παρεμβάσεις, δεν τον πολεμάς.

Αν δεν φθάσεις πλάι του, στο επίπεδο του, στην ίδια στάθμη της φωνής του, δεν μπορείς να τον αντιμετωπίσεις.

Κι αυτό μονάχα μέσα από την βουλή θα μπορούσε να γίνει.

Κι όμως πόσους υφάλους συναντάει στην πλεύση της αυτή, η κυρία Καρυστινού.

Τι κρίμα.

Πόσο αυτοκαταστροφικός λαός είμαστε τελικά.

Πόσο βούτυρο βάζουμε όλοι μας, ηθελημένα και μη, στο ψωμί του κάθε Μητσοτάκη.