vima365

Σε ένα στούντιο βαφής μπατίκ με ρητίνη στην κομητεία Χουισούι, επαρχία Γκουιτζόου της νοτιοδυτικής Κίνας, οι τεχνίτριες είναι απασχολημένες με την παρασκευή μιας σειράς προϊόντων με θέμα τα άλογα, η οποία έχει πουλήσει 5.000 κομμάτια σε μόλις έναν μήνα.

Τόσο υψηλές πωλήσεις δεν οφείλονται μόνο στα χαριτωμένα σχέδιά τους και στις ευοίωνες σημασίες τους, όπως «Χρήματα αμέσως» και «Ευτυχία αμέσως», αλλά και στο ότι η επερχόμενη Κινέζικη Πρωτοχρονιά είναι η Χρονιά του Αλόγου.

Αυτά τα άλογα είναι φτιαγμένα με την τεχνική βαφής μπατίκ με ρητίνη, μια άυλη πολιτιστική κληρονομιά εθνικού επιπέδου της Κίνας. Οι τεχνίτες χρησιμοποιούν ένα μείγμα ρητίνης και λαδιού για να ζωγραφίσουν σχέδια σε ύφασμα και στη συνέχεια το βυθίζουν επανειλημμένα σε λουλάκι. Μετά το ζέσταμα σε υψηλή θερμοκρασία, το ύφασμα θα εμφανίσει μπλε και άσπρα σχέδια, γι’ αυτό είναι γνωστό ως «μπλε και άσπρη πορσελάνη ζωγραφισμένη σε ύφασμα».

Η κομητεία Χουισούι, η γενέτειρα της βαφής μπατίκ με ρητίνη, είναι μια «αναπτυσσόμενη» κομητεία. Στην Κίνα, κάθε «αναπτυσσόμενο» μέρος στα δυτικά έχει έναν «φίλο» από τις σχετικά ανεπτυγμένες περιοχές στα ανατολικά, να του παρέχει στοχευμένη βοήθεια. Ο «φίλος» της κομητείας Χουισούι είναι η περιοχή Λιγουάν της πόλης Γκουανγκτζόου.

«Στο παρελθόν, κατασκευάζαμε μόνο χειροτεχνήματα βαφής μπατίκ με ρητίνη. Με τη βοήθεια του Γκουανγκτζόου, εκπαιδέψαμε μεγάλο αριθμό κεντητριών στην περιοχή μας και αρχίσαμε να λαμβάνουμε παραγγελίες για κεντήματα του Γκουανγκτζόου», είπε η Ραν Γκουανγκτζίν, υπεύθυνη του στούντιο βαφής μπατίκ με ρητίνη του Χουισούι.

«Ταυτόχρονα, έχουμε επίσης ορισμένα εδραιωμένα κανάλια πωλήσεων στο Γκουανγκτζόου, επομένως έχουμε λύσει σε μεγάλο βαθμό το πρόβλημα της διάθεσης των προϊόντων μας στην αγορά. Περισσότερες από 100 γυναίκες έχουν βρει εργασία κοντά στα σπίτια τους», είπε η ίδια.

Η Σι Σανγκλί, μια κάτοικος της περιοχής, αρχικά σκόπευε να πάει να δουλέψει σε άλλη περιοχή, αλλά δεν είχε κανέναν να φροντίσει το 10χρονο παιδί της. «Άκουσα ότι μπορούσα να μάθω κέντημα του Γκουανγκτζόου στο συνδικάτο, οπότε ήρθα εδώ. Τώρα μπορώ να φροντίζω το παιδί μου στο σπίτι και να βγάζω χρήματα ταυτόχρονα.»