Ένα ποίημα για τα παιδιά
Τη χαμένη αθωότητα
Της Εύας Πετρόπουλου ΛιανουΔεν αγγίζουμε το παιδί
Το εσώρουχο
Μάθε στο παιδί πώς αξία έχουν τα βιβλία, τα γράμματα
Μάθε στο παιδί το σώμα του να αγαπάει, να προστατεύει..
Στο σώμα να μην αγγίζει χέρι μήτε ξένο
Μήτε γνωστό
Γιατί το παιδί είναι σαν άγαλμα φτιαγμένο
Μάθε στο γιό η στην κόρη
που ακόμη απλαστο ζυμάρι
ότι κανείς δεν πρέπει να αγγίξει το εσώρουχο
Μήτε συγγενής ή φίλος
Μήτε ξένος
Μάθε την αξία
Την εμπιστοσύνη στον εύατο του
Μάθε στο παιδί να αγαπάει το βιβλίο
τη γνώση
Κι όχι χαρτιά πράσινα ή μπλε
Μάθε στο παιδί
Όποιος προσπαθήσει το εσώρουχο να αγγίξει
είναι εχθρός
Δράκος κακός
Πρέπει να τιμωρηθεί
Μαθε στο παιδί
Άκου το παιδί
Εμπιστευσου το παιδί
Προστάτευσε το παιδί
Γιατί είναι ζυμάρι
Ένα σφουγγάρι που όλα τα κρατεί
Ποτέ μην επιτρέψετε
Το εσώρουχο να αγγίξει
Χέρι βάρβαρο
Χέρι ξένο η φιλικό
Κράτα το παιδί
Αθώο
Ξένοιαστο
Ευτυχισμένο ,
σε αυτό τον κόσμο τον παράλογο
Μη θυσιάζεις το παιδί
Εύα Πετρόπουλου Λιανου
Διεθνής ποιητρια
Ιδρύτρια του λογοτεχνικού εγχειρήματος
Ποίηση ενώνει τους λαούς
Φωτογραφία
Jelena
Serbia
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.