vima365

Ποίηση : Οταν τα λογια του Δημήτριου Τζουβαλη ΄΄γδύνουν ΄΄ τους πολίτικους και μας στέλνουν μηνύματα -Απο τον Φ.Κ

Ποίηση : Οταν τα λογια του Δημήτριου Τζουβαλη ΄΄γδύνουν ΄΄ τους πολίτικους και μας στέλνουν μηνύματα !!!!!

    Απο τον Φιλιππο Καρακωστα

Διαβάζοντας τa βιβλιa ποίησης  του αγαπημένου και εξαιρετικου συγγραφέα κ Δημητριου Τζουβαλη …………..

Το πρώτο που ερχεται στο μυαλο σου   …  ειναι οτι  θα έπρεπε ολοι να τa διαβάσουμε για να πάρουμε ΄΄πολλα΄΄ που τα προσπερνάμε.. και  τα θεωρούμε (και πολυ κακως )  …  δεδομένα  !!!

Το βιβλίο λέγετε ΄΄ΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ( ΕΞΟΥΣΙΕΣ) ΠΑΡΩΔΙΑ

Αναφέρετε στην κοινωνία μας , τους σημερινούς νέους , τους γονεις , τους δασκάλους ,  τον απλο λαο , την Πατρίδα μας , την εξουσία ,την δημοκρατία , τον τροπο που κυβερνούν και σκέπτονται … πως  βλέπουν την πολιτική ως  μια ευκαιρία … πριν και μετα την αποκτήσει  της πολυπόθητης για αυτους εξουσία …. και πολλα ακόμα ..

Το συνιστώ ανεπιφύλακτα …   ΑΝ σας ενδιαφέρουν  … οι αλήθειες , τα σημαντικά μηνύματα του προς  ΟΛΟΥΣ  μας   …..

Αλλωστε οπως τακτικά αναφέρω  ΄΄η κοινωνία  μας ειναι … σε ελεύθερη πτώση ΄΄

Και ο Δημητρης  περιγράφει με μοναδικο ποιητικο τροπο  την   ηθικη κατρακύλα  της εποχης μας  !!!!

Φ.Κ 

 * Μερος απο το ποίημα ΄΄ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΄΄

Οσοι πολιτες δεν μπορουν επαγγελμα ν ασκησουν

το τρυφερο σαρκιο τους να το ταλαιπωρήσουν

γινονται κομματοσκυλα κα απο πισω τρεχουν

απο στελεχη δυνατα επιρρροη που εχουν

Και χριζονται πολιτικοι αναλογα την χρηση

της γλωσσας τους για γλειψιμο και το αλισβερισι

Αμα θα πεις πολιτικο ηλιθιο βλαμμενο

θα δικαστεις για μυστικο του κρατους ειπωμενο

Τεμπελης κανει ονειρα για βουλευτης να γενει

να καθεται να κυβερνα και πλουτο να βυζαινει

΄΄Να ΄΄ μουνα λεει βουλευτης διολου να μην με μελει

και το μεγαλο δακτηλο να ειχα μες το μελι

Με  τον μισθο του βουλευτη να την περναω καλλια

και προιοντα να πουλω σε ολα τα καναλια

Το παρεργο του βουλευτη θα τρωει λιγο χρονο

και μενει το υπολοιπο για τις δουλειες μου μονο

Τα γραμματα δεν τα περνε μα ητανε σαΐνι

εμπορος κλεφτης υπουργος επεπρωτο να γινει

Να κλεβα το δημοσιο να τρωγα δεκα χρονους

μ αναστολη γιατ εντιμους τους ειχα τους προγονους

Αεργοι και παλιοπαιδα βιαζουν την ζωη μας

καβαλα μας τους εχουμε ως την στερνη πνοη μας

Οι γονοι των πολιτικων μες την χλιδη να ζουνε

και τον δημοσιο παρα αισχρα απομυζουνε

Την χωρα δεν αφηνουνε να παρει μια ανασα

μαιτρεσα τους την θελουνε την εχουν για την μασα

Φ.Κ : Αγαπητε Δημητρη σε ευχαριστω !!!!

Ποιος ειναι ο Δημήτριος Τζουβαλης  … για  οσους δεν τον γνωρίζουν 

Γεννήθηκα στο Νεοχώρι Μεσολογγίου τον Μάρτιο του 1946. Λόγω δυσμενών μεταθέσεων του πατέρα μου, που ως δημόσιος υπάλληλος δεν έκανε χατίρια στους πολιτικούς, πήρα βασική εκπαίδευση στην Κατούνα, Γαλαξίδι, Αμφιλοχία, Αστακό και Αγρίνιο. Η δίωξη του πατέρα μου με προίκισε ευεργετικά με πολλούς φίλους και με διεύρυνση των οριζόντων μου.

Όταν τελείωσα το σχολείο, εξέδωσα το λογοτεχνικό περιοδικό «Σύνθεση», αλλά ελάχιστοι πλήρωναν την συνδρομή τους και σταμάτησα την έκδοση, ένεκα ανέχειας πόρων.

Σπούδασα καλλιτεχνική κεραμική, αλλά λόγω σοβαρής ανεπάρκειας στον τομέα των πωλήσεων, αποφάσισα να χαρίζω τα έργα μου και να μην χρησιμοποιήσω την τέχνη ως βιοποριστικό επάγγελμα.

Μετά από μια ανιαρή αλλά σύντομη καριέρα ως τραπεζικός υπάλληλος, κατέφυγα στην Ουψάλα Σουηδίας, όπου στην αρχή εργάστηκα σε απλές ευκαιριακές δουλειές που στην Ελλάδα θα προκαλούσαν τον οικτιρμό συγγενών και φίλων, αλλά εκεί κάθε δουλειά θεωρούνταν αξιοπρεπής. Ταυτόχρονα, σπούδασα μαθηματικά, πληροφορική και ρομποτική στο πανεπιστήμιο και το πολυτεχνείο της πόλης.

Μετά τις σπουδές, «μεγάλωσαν» οι δουλειές μου, και εργάσθηκα ως βοηθός καθηγητού στο Ινστιτούτο Θεωρητικής Φυσικής και σύμβουλος σε θέματα πληροφορικής στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο της Ουψάλας.

Επέστρεψα στην αγαπημένη γενέθλια γη στην αρχή του σωτηρίου έτους 1980, μαζί με την αείμνηστη σύζυγό μου Αρσινόη και δυο έτοιμα παιδιά την Χάρις και τον Ηλία, που δεν επιβάρυναν τον προϋπολογισμό του Ελληνικού κράτους, με έξοδα γέννησης.

Εργάστηκα ως τεχνικός πληροφορικής στο Εργοστάσιο του Αλουμινίου στα Άσπρα σπίτια, και δεν χρειάστηκε να χρησιμοποιήσω πέραν του ενός τεταρτημορίου των γνώσεων που είχα αποκτήσει.

Ασχολήθηκα με τα πολιτιστικά της περιοχής δημιουργώντας μια θεατρική ομάδα, ενώ παράλληλα, ασχολήθηκα με τη συγγραφή. Γράφω ποιήματα, διηγήματα, μυθιστορήματα και θέατρο. Κάποια από τα θεατρικά μου έργα ανέβηκαν στο Δημοτικό θέατρο Λιβαδειάς. Ένα διήγημά μου, «Το βρακί της Νίκας», δραματοποιήθηκε κινηματογραφικά από την ΕΡΤ, με σκηνοθέτη τον Θανάση Νέτα  και πρωταγωνίστρια την Έφη Γεωργάκη. ΄Ένα από τα πρώτα μου ποίηματα το έγραψα στα οχτώ μου χρόνια και το αφιέρωσα στο συνομήλικο κορίτσι των ονείρων μου, που θεώρησε σωστό να το παραδώσει στον δάσκαλο, ο οποίος τιμώρησε παραδειγματικά το πρώτο μου ποιητικό σκίρτημα, διασύροντας την τάση μου σε όλο το σχολείο. Επίσης περιποιήθηκε τα χέρια μου με την φοβερή του βέργα, θεωρώντας τα υπεύθυνα για το έγκλημα. Δεν ήξερε τίποτε περί Ψυχής και Μούσας…

Έχω γράψει  25 βιβλία εκ των οποίων τα τρία τελευταία εκδόθηκαν στις εκδόσεις ΑΡΜΟΣ.

Ίδρυσα μαζί με άλλους, το λογοτεχνικό περιοδικό Εμβόλιμον το οποίο εκδίδεται ερήμην μου μέχρι σήμερα.