Ποίηση : Εύα Πετρόπουλου Λιανου ΄΄ Οι άγγελοι ΄΄
Οι άγγελοι με γέμισαν φως κι αγάπη
και ήρθε η ψυχή μου έτοιμη
σε αυτή τη ζωή
που οι άνθρωποι του σκότους
την έχουν κάνει ενα ατέλειωτο και βάρβαρο
σφυροκόπημενο τοπίο.
Δεν είμαι αμαρτωλός.
Έπεσα σε χώμα κακοτράχαλο
και έπρεπε να επιβιώσω, γλυκιά μου .
Εκείνοι οι φίλοι που χάθηκαν
έγιναν ψυχές που με στοίχειωσαν
στα όνειρα του απομεσήμερου.
Σκόρπια είναι τα λόγια που δεν είπαμε,
σκόρπια τα φιλιά που δεν δώσαμε
και οι ψυχές μας μεγαλώνουν
μόνες -ατημέλητες
εδώ κι εκεί στην οικουμένη
Περίμενα εσένα,
το γέλιο σου,
την ψυχή σου
να με κάνει να αναπνεύσω
γιατί σε αυτόν τον παγωμένο τόπο,
όλα με εχουν περικυκλώσει
κι ειναι θολός ο ουρανός
και τα αστέρια χωρις λάμψη,
κι ειναι η καρδιά μου κολλημένη
με κομμάτια υφάσματος
μπαλωμένη,
κατεστραμμένη.
-Ξερεις πού θα πέσουν απόψε τα αστέρια;
Πες μου να πάω να μαζέψω την ασημόσκονη
να λουστώ,
να γειάνω.
©®Eva Petropoulou Lianoυ
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.
Greek
Arabic
Chinese (Simplified)
Dutch
English
French
German
Italian
Japanese
Portuguese
Russian
Spanish