Ποίηση : Δημήτρης Τσουβαλης ΄΄ ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ ΄΄
ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ
Η κοινωνία γέμισε τάχα μου βολεμένους,
μίζερους, κακομοίρηδες κι ανασκολωπισμένους.
Για το κομμάτι το ψωμί που σου πετούν πουλιέσαι,
το μέλλον σου σκοτώνουνε και αιματοκυλιέσαι.
Το άδικο δεν σ’ ενοχλεί αν άλλος αδικείται,
ή δίπλα σου αιμόφυρτος, μαχαιρωμένος κείται.
Αλληλεγγύη ανθρωπιάς έχεις δεδηλωμένη,
«Αγγούρι που δεν κάθεσαι τ’ αφήνεις να χοντραίνει».
Όταν το βλέπεις το κακό κι ενάντια δεν κινείσαι,
συνένοχος λογίζεσαι, φιλήσυχος δεν είσαι…
Έτσι εγώ, κοντά κι εσύ, και τ’ άλλα τα γομάρια,
γινόμαστε συνένοχα κοινωνικά τομάρια.
ΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ, Εξουσίες 2025
Φώτο: Δήμητρα Παρασχαράκη-Β
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.
Greek
Arabic
Chinese (Simplified)
Dutch
English
French
German
Italian
Japanese
Portuguese
Russian
Spanish