vima365

…ΤΑ «ΣΗΜΑΔΙΑ» της ΔΩΡΑΣ ΤΖΕΜΑ το ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ. …Γράφει ο Πάνος Καλουδάς

…ΤΑ «ΣΗΜΑΔΙΑ» της ΔΩΡΑΣ ΤΖΕΜΑ το ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ.

..Γράφει ο Πάνος Καλουδάς

…Τι ταξίδι κι αυτό…Ένας πηγαιμός, για την Ιθάκη της Ντάλιας. Σε μακρύ δρόμο γεμάτο γνώση κι ομορφιά..

Θα έλεγε κι ο τεράστιος μας Καβάφης, εάν είχε προλάβει να διαβάσει τα «Σημάδια».

Ένα ταξίδι, που τα είχε όλα. Μέσα σε ένα πέλαγο ζωής, φουρτουνιασμένο μεν, μα που στο κάθε του κύμα, στην κάθε του στροφή, υπήρχε κι ένα χάδι ψυχής.

Η κάθε του βίαιη πρόσκρουση με την πραγματικότητα, έκρυβε κι ένα τρυφερό άγγιγμα καρδιάς.

Κι αυτό γιατί η συνοδός μας, η πλοηγός αυτού του ταξιδιού, ξέρει τόσο καλά να μας σεργιανάει πάνω στα πιο τρυφερά μονοπάτια της ψυχής της.

Αφήνοντας μας, σε κάθε της αφηγηματικό κλειδωνισμό κι ένα της απαλό χάδι. Ταξίδι λοιπόν, μέσα σε μια γοητευτική μέθη ανάγνωσης. Και συγκινούμαι, που βλέπω πως μου το έγραψε στην αφιέρωση της: «Εύχομαι να σε ταξιδέψει» μου λέει.

Στα λογάκια καρδιάς, που χάραξε μέσα στην ψυχή μου. Αυτής της καρδιάς, με το τόσο μεγαλείο, την τόση αγάπη και την απίστευτη δύναμη που κρύβει η Δώρα.

Παράλληλα με τη συναρπαστική της ποιότητα, σαν άνθρωπος.

Και ναι με ταξίδεψε.Τι βιβλίο κι αυτό. Το αφήνω πλάι μου. Δεν το πηγαίνω εκεί που είναι και τα δικά μου.

Το αφήνω εδώ δίπλα, να το διαβάσω ξανά. Μου αρέσουν τα ταξίδια, όταν έχουν τέτοιο όγκο ποιότητας και στρωτής γραφής. Με μια τόσο ορθά δομημένη αφήγηση.

Τόσο ελλειπτική, μα παράλληλα και τόσο περιεκτική. Μια περιπλάνηση, που πιστέψτε με, ούτε στα καλύτερα μου ταξίδια, δεν την έχω ζήσει.

Μια ζωή γράφω.

Μια ζωή και γω ταπεινά, ταξιδεύω, όσους με τιμούν, να μπουν μες της ψυχής μου το «πλεούμενο».

Μέσα στου νού μου το ξετύλιγμα.

Όμως Θεέ μου, σαν της Δώρας την ευλογία τούτη, ούτε και σε τρεις ζωές δεν θα πλησιάσω.

Κάθε της βιβλίο αποτελεί και μια πλούσια τροφή πνεύματος, ψυχής και γνώσης του περιβάλλοντος μας. Των ανθρώπων που αποτελούν τον ευρύ περίγυρο μας.

Μια αφήγηση, με δυνατά στοιχεία ρεαλισμού, γεμάτη όμως αγάπη, τρυφερότητα, ενσυναίσθηση.

Γιατί η συγγραφέας αυτή, ξέρει να σου μιλάει, κοιτώντας σε στα μάτια. Εγώ που έχω διαβάσει έναν ωκεανό βιβλία, νοιώθω πως τώρα, εδώ, μπορώ να διακρίνω έντονα, το βαθύ σημάδι του καθαρού ορίζοντα, που διαγράφεται με τα «ΣΗΜΑΔΙΑ» της.

Αισθάνομαι το ίδιο που ένοιωσα και με τα άλλα δύο της βιβλία. Και αυτό πάλι, έχει κάτι το τελείως διαφορετικό να πει. Κι εκτός από την θεματική του πτυχή, διαφέρει από τα άλλα και στην δομική του ανάπτυξη. Το πολύ δυνατό χάρισμα της Δώρας, αυτή την ευλογία που έχει, τη διαπίστωσα από την πρώτη στιγμή που τη γνώρισα.

Σε μια ταβέρνα. Έκατσε δίπλα μου, έβγαλε το πρώτο της βιβλίο, που μόλις λίγο πριν είχε εκδόσει, μου έγραψε δυο αφιερωματικά λογάκια και μου το έδωσε. Από ευγένεια, το άνοιξα.

Έτσι στην τύχη, διάβασα μια παράγραφο. Η έλξη που μου προκάλεσε, τις έκαναν δύο. Ίσως και τρεις παραγράφους. Και κει κατάλαβα. Εκεί η δυνατή φλασιά φώτισε έντονα τα μέσα μου.

Η γυναίκα ήξερε να γράφει. Ήξερε με απόλυτη δεξιοτεχνία να χειρίζεται τον λογο. Κι αυτό δεν διδάσκεται.

Προσφέρεται, από μιά Θεία ευλογία. Είχα να κάνω με μια πολύ δυνατή λογοπλάστη. Με μια γεννημένη συγγραφέα, που είχε πάνω της ένα πολύ δυνατό χάρισμα.

Είχα να κάνω με μια πολύ ταλαντούχα γυναίκα. Άξια, δυνατή, επίμονη στους στόχους της. Και ακραία αποφασιστική στα μεγάλα βήματα που ήθελε να κάνει. Ένας πραγματικά αξιοθαύμαστος άνθρωπος, με ήθος, συνέπεια, λεβεντιά.

Άψογη μανούλα, καλή σύζυγος, θαυμάσια φίλη. Εγώ; Μετά την αναγνώριση; Υπόκλιση, σεβασμός και ολοκληρωτική κατάθεση της καρδιάς μου, σε μια τίμια φιλία. Από αυτές που στους καιρούς μας σπανίζουν.

Το βιβλίο αυτό, το πήρα στα χέρια μου το περασμένο Σάββατο. Όπου βρεθήκαμε ξανά για τα ούζα μας. Μας κέρασε, την Αναστασία και μένα, ένα πλούσιο γεύμα.

Το ίδιο βράδυ φυσικά, το βιβλίο το ξεζούμισα. Δεν έγραψα την κρίση μου αμέσως, το κάνω τώρα, οκτώ μέρες μετά, για να τη συναντήσω νοερά, στη Θεσσαλονίκη που βρίσκεται τώρα, στην Έκθεση Βιβλίου, που συμμετέχει με τις εκδόσεις «άνεμος» και το βιβλίο της «ΣΗΜΑΔΙΑ» που έχει εκδοθεί, από τον πολύ καλό αυτον εκδοτικό φορέα.

Πρόκειται για ένα πόνημα, που διαβάζεται, όχι απλά ευχάριστα. Μα με μια ηδονικη έλξη, καθώς ο αναγνώστης, ζει στιγμές έντασης, μπαίνοντας μέσα στην ψυχούλα της Ντάλιας, ζώντας κι αυτός, από το πλάι, το άδικο που με τόση βιαιότητα έχει επωμισθεί η γυναίκα αυτή.

Μπαίνει μέσα στο γεμάτο εικόνες περιπέτειας, ψηφιδωτό.

Που με τόση ζωντάνια, με τόση εικαστική προσέγγιση αναπτύσει στην περιγραφή της, η συγγραφέας.

Με τόση αγάπη με τόση τρυφερότητα, μπαίνει στην ψυχούλα της ηρωίδας της. Κρατώντας της νοερά το χέρι, στο ξεδίπλωμα της ανάπτυξης της. Λες κι αυτή της η περιγραφή, έχει και βιωματικές πτυχές.

Όμως αυτή είναι η ικανότητα μιας δυνατής γραφής.

Να αναγεννάει εικόνες απόλυτης πιστότητας. Η τόση αλήθεια στην περιγραφή και η σωστή της ανάπτυξη, σε κάνει να ζεις ξανά, λεπτό λεπτό, το δράμα της γυναίκας αυτής, της Ντάλιας, που η τόση εμπιστοσύνη της, στον άνθρωπο της την οδήγησε σε απελπιστικά αδιέξοδα.

Χάρη στην τυφλή υποταγή της ψυχής της, εκεί που τελικά δεν άξιζε.

Πέρα από την συγκλονιστικη αυτή ιστορία και τον τρόπο που εξελλίσεται, ενδιαφέρον έχει και η ύφανση της περιγραφής. Το σμίλεμα αυτό των λέξεων, που δίνει ένα αποτέλεσμα απόλυτης αρμονίας.

Και κορυφαίας έντασης.

Με αυτή την απίστευτη ευελιξία, που με τόσο χαρισματικό τρόπο, εικαστικής προσέγγισης, η συγγραφέας, μπορεί με λέξεις απλές μα εύστοχες και αναπτυσει εικόνες. Είναι και ο πλούτος του λεξιλογίου, είναι τα σωστά Ελληνικά της Δώρας, είναι και το προχωρημένο πνευματικό επίπεδο, η καλλιέργεια…

Είναι- είναι- είναι. Χίλια είναι. Μα είναι που είναι και το πιο αξιαγάπητο πλάσμα. Και ότι έχει κατακτήσει μέχρι τώρα, η γυναίκα αυτή, το έχει με το σπαθί της μοναχα, με την αξία της κατακτήσει.

Ένας άνθρωπος, γεννημένος για πρόοδο. Γεννημένος και για σκληρή δουλειά, που στο τελος της, της προσφέρει επιτεύγματα. Σεμνή, τίμια, ευθύς, με μέτρο και με όρια…

Σας το προτείνω το βιβλίο της.

Η καλύτερη παρέα τώρα στην παραλία. Συγχαρητήρια και στον «άνεμο» που μας φέρνει τέτοιους ούριους πνευματικά ανέμους. «ΣΗΜΑΔΙΑ» της Δώρας Τζέμα.

Διαβάστε το. ΑΞΙΖΕΙ…