Αλεξανδροπούλου Καραϊβάζ:    Ο Γιώργος ήταν ένας ξεχωριστός άνθρωπος από τα πρώτα χρόνια που γνωριστήκαμε στη σχολή από τότε πολύ ήμασταν στη  μετά εφηβική ηλικία ήταν ένα σαν νέος άντρας δυνατός σοβαρός ταυτόχρονα αστείος πολύ δοτικός γενναιόδωρος ένας άνθρωπος ξεχωριστός με ένα λαμπρό μυαλό γι’ αυτό και ήταν η πρώτη επιλογή από τους καθηγητές μας στη σχολή για βοηθό τους παρά το γεγονός ότι δεν είχε καθόλου οικογενειακές  γνωριμίες και κάποιον να τον βοηθά μιας και οι γονείς του Γιώργου ήταν αγρότες άνθρωποι απλοί από ένα μικρό χωριό της Δράμας.

 

Αλεξανδροπούλου Καραϊβάζ:  Αγαπητή Λιλίκα με ρωτάς κάτι που δεν με έχει ρωτήσει κανένας άλλος βρίσκομαι τώρα μέσα στην σκέψη μου και ναι ήμουν θαυμάστρια του αλλά ως σύζυγος του και φίλη  όφειλε και ήμουν και η αυστηρότερη κριτής του .

Προσπαθούσα να ιδιαίτερα όταν πήγε στην τηλεόραση να τον βλέπω και να επισημαίνω τα ωραία του και τα λάθη του αυτό κάντο αυτό με το κάνεις ,  στα κείμενα του εντάξει πάντα Γιώργος είχε διαφορετικό τρόπο εκφοράς του λόγου χρησιμοποιούσε περίτεχνες εκφράσεις και λέξεις ήταν λάτρης της ελληνικής γλώσσας και είχε επενδύσει πάρα πολύ σε αυτό θυμάμαι χαρακτηριστικά όταν πρωτοπήγε στον ΑΝΤ1 κατέβηκε ο αείμνηστος Μίνωας Κυριακού μετά από λίγες μέρες που ο Γιώργος είχε ενταχθεί στο επιτελείο τότε ήταν το θέμα Βαβύλη και του είπε μπράβο μικρέ τα πας πολύ καλά αλλά επειδή το κοινό μας έχει μια ηλικία και μια μόρφωση φοβάμαι πως ελάχιστοι θα καταλαβαίνουν το αστυνομικό ρεπορτάζ .

Φυσικά και τον θαύμαζα πρώτα σαν άνθρωπο και δευτερευόντως ως δημοσιογράφο ήμουν περήφανη που ήμουν η σύντροφος του   πολύ περήφανη .

 

Αλεξανδροπούλου Καραϊβάζ:   Ήξερα και γνώριζα ότι ο Γιώργος ανακατευόταν με πράγματα τα οποία έκαιγαν έβλεπα καθημερινά το ρεπορτάζ του και διάβαζα τα γραφόμενα του τα οποία ήτανε πολλές φορές δηκτικά είχε μία τάση κριτικής αυτό πίστευε ότι ήταν ο ρόλος του δημοσιογράφου να δημοσιοποιεί τα κακώς κείμενα και δει και ιδιαίτερα της έννομης  κοινωνίας είχε μεγαλύτερο μένος με τους  έννομους εντός εισαγωγικών οι οποίοι παρανομούσαν τους επίορκους αξιωματικούς και αξιωματούχους από ότι με τους παραβατικούς που όπως χαρακτηριστικά έλεγε  ότι αυτή ήταν η δουλειά τους και αυτό έκαναν

Πότε όμως δε μου είχε δώσει το δικαίωμα ότι υπήρχε κάποια σκιά η οποία να τον φοβίζει παρόλο που κάναμε πολύ παρέα και τα βράδια ήμασταν το 99 τοις 100 μαζί δεν είχα θορυβηθεί από κάποιο τηλεφώνημα που είχε δεχτεί και δεν είχε υποπέσει κάτι στην αντίληψη μου. 

Εγώ ως μία πιο συντηρητική προσωπικότητα  πολλές φορές του έλεγα άστο νομίζω ότι μπλέκεις εκεί που πας δηλαδή έτσι όπως το πας ότι μπαίνεις μέσα σε αχαρτογράφητα νερά παρόλα ταύτα πάντα με καθησύχαζε και μου έλεγε ότι μην μη λες ανοησιες δεν συντρέχει κανένας λόγος ανησυχίας .

Δυστυχώς επαληθεύτηκα εγώ και όχι ο Γιώργος .

 

Αλεξανδροπούλου Καραϊβάζ:   Το πως ένιωσα όταν είδα το Γιώργο  μέσα σε μια λίμνη αίματος στα 30 m από το σπίτι μας και το ρυάκι από το αίμα του να προσπαθεί να κυλάει προς το σπίτι μας νομίζω ότι η έκρηξη που δεν έκανα έγινε μέσα μου γκρεμίστηκε ο κόσμος μου, γκρεμίστηκε η ψυχή μου το μόνο που έμενε ήταν ένα κοιτάζω το παιδί μας το οποίο ήταν απέναντι μου που σε μία κολώνα της ΔΕΗ  κρατώντας το κεφάλι του και λέγοντας μου ότι μαμά πες μου ότι δεν είναι ο μπαμπάς πες μου ότι ζει.

Τραγικές στιγμές που εύχομαι να μη ζει σε άλλη οικογένεια πολύ πολύ δύσκολες απροσπέλαστες καταστάσεις που μένουν στη ζωή  εκεί έμεινα έως σήμερα χάνοντας τη μισή ύπαρξη, μου τη μισή μου καρδιά ,το μισό μου εαυτό, το άλλο μου μισό το δρόμο μου ,τη ζωή μου.

Το μόνο που μου έμεινε είναι ο πόνος της έλλειψης . Ναι , ´ισως δεν ξέρω καλά γιατί για κάποιο διάστημα δεν ήμουν ουσιαστικά ενεργή . Ακροβατούσα ανάμεσα σε έναν λήθαργο που ποτέ δεν κοιμόμουν και ποτέ δεν ξυπνούσα .

Πήρα αρκετή βοήθεια από τον πνευματικό μου που γνώρισα μετά την δολοφονία του Γιώργου την ψυχίατρο μου και τον ψυχολόγο μου .

Νομίζω ότι το τηλέφωνο χτύπησε και μιλούσα σαν ρομπότ . Δέκα τρεις ήταν οι σφαίρες στο Γιώργο δεκατρείς .

 

Αλεξανδροπούλου Καραϊβάζ:   .Απάντηση δεν έχω πάρει παρόλο που το καλοκαίρι που πέρασε έγινε το δικαστήριο .

Επίτρεψε μου να μην  πω για το δικαστήριο . Θα μείνω μόνο στο ότι , βγήκε ομόφωνα από όλους τους τακτικούς δικαστές ότι ο Γιώργος δολοφονήθηκε  εξαιτίας της Δημοσιογραφικής του ιδιότητας .

Κάτι που το επίσημο κράτος δεν έχει αποδεχτεί ακόμα και σήμερα που μιλάμε . Δεν υπάρχει το γιατί σε εμένα αυτό είναι δεδομένο ότι έτσι έπρεπε να γίνει .

Άλλωστε τόσοι και τόσοι άνθρωποι υποφέρουν έτσι και εμείς .  Θα απαντήσω με αυτό που μου είπε ο Γέροντας Γαβριήλ και ναι εκεί ένιωσα σαν ένα απαλό χάδι στη πληγή μου .

Όταν συνάντησα τον γέροντα Γαβριήλ μετά από μία πολύωρη συζήτηση μου είπε αυτό το μάλλον υπέροχο .

Μιλώντας πολλές ώρες για τη ζωή μας  για το Γιώργο  είχε αποκομίσει ότι του μιλούσα για έναν άνθρωπο πάρα πολύ καλό που  όμως όπως όλοι άνθρωποι έτσι και Γιώργος είχε υποπέσει σε κάποια ατοπήματα παραπτώματα σύμφωνα με την θρησκεία,  έτσι η επιλογή του θανάτου του έγινε με γνώμονα την καλοσύνη του,προκειμένου να γίνει ένας μάρτυρας και να πάρει την θέση που πραγματικά του άξιζε στη μετά θάνατο ζωή ,αυτό ήταν ένα βάλσαμο για εμένα τότε το ρούφηξα με όλη τη δύναμη της ψυχής μου .

 

Αλεξανδροπούλου Καραϊβάζ:  Απο που μας ήρθε το κακό από το πουθενά και από παντού , ως μάχιμος ερευνητικός δημοσιογράφος υπήρχαν προφανώς αρκετοί που δεν τον ήθελαν ενεργό και ο Γιώργος είχε ένα μεγάλο μειονέκτημα δεν τιθασευόταν με κανένα μέσο , άρα η λύση τους ήταν μονόδρομος .

Δεν επαιζε τζόγο, δεν είχε δεύτερη ζωή, δεν έκρυβε κάτι, δεν έκανε τρελή ζωή , δεν ήταν ματαιόδοξος δεν χρηματιζόταν, το μόνο που έκανε έτρωγε και έπινε κανένα τσιπουράκι οπότε δεν ήταν ούτε εκβιάσιμος ούτε διαχειρίσιμος .

 

Αλεξανδροπούλου Καραϊβάζ:   θα επιμείνω στην αρχική μου άποψη . Πιστεύω ότι υπάρχουν άξιοι αξιωματικοί άρα …….

 

Αλεξανδροπούλου Καραϊβάζ:  Ναι κάποια στιγμή θα κλείσει ο φάκελος του Γιώργου όπως όλοι .

Ας μην ξεχνάμε ότι ο Γιώργος είναι το ένατο θύμα στην Ελλάδα ως δημοσιογράφος από το 1897 έως σήμερα όλα ανεξιχνίαστα ……..

 

Αλεξανδροπούλου Καραϊβάζ:  Σας παραθέτω κάποια από αυτά που είπε η εισαγγελέας επί έδρας κατά την τεκμηρίωση της θέσης της ( η βιβλιογραφία και σ όλο τον κόσμο τα συμβόλαια θανάτου έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά ορφανά από στοιχεία καθαρά όπλα και εξαφάνιση στοιχείων )

Όλα αυτά και πολλά άλλα υπήρξαν στη περίπτωση του Γιώργου μου του Γιωργουκου μου που έτσι ξαφνικά μου στέρησαν την αγάπη του …..

Αλεξανδροπούλου Καραϊβάζ:  Πραγματικά μου αρκεί ότι όσοι εμπλέκονται σ αυτή τη δολοφονία ξέρουν τι έκαναν και γιατί .

Εμένα αφού δεν μπορούν να μου τον φέρουν πίσω μου είναι αδιάφορο τι θα τους συμβεί .

Δεν πιστεύω στην δικαίωση στον θάνατο δυστυχώς .

Μου αρκεί το ότι το γνωρίζουν οι ίδιοι μένω σ αυτό .

Δε μπορώ να φύγω από αυτό που μου αναλογεί και εμένα μου αναλογεί η απουσία του αυτό και μόνο.

Λιλικα Αρνακη :

ΓΙΑ ΤΟ VIMA365