Ο ΞΕΝΟΣ ΔΑΧΤΥΛΟΣ………
Απο τον Γεωργιο Σκλαβουνο
Ο ΞΕΝΟΣ ΔΑΧΤΥΛΟΣ…ΟΙ ΗΘΙΚΟΙ ΑΥΤΟΥΡΓΟΙ ΣΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ./
<<ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ>> ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΣΜΑΡΑΓΔΗ /// ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ./.
Εκτός άλλων κάποιοι φιλίστορες και <εξ επαγγέλματος θεραπευταί της ιστορίας> , και κάποιο μάλιστα από τους «φίλους» του Καποδίστρια και της Ιστορικής αλήθειας, επιτίθενται στον Σμαραγδή, επειδή στην ταινία του παίρνει θέση στο θέμα της δολοφονίας.
Ας δουμε λοιπόν και κάποια ιστορικά στοιχεία που κατα την γνώμη μου χρησιμοποίησε ο Σμαραγδής. Κάποια ιστορικά στοιχεία που είχε χρέος να χρησιμοποιήσει ο Σμαραγδής. Κάποια ιστορικά στοιχεία που δεν έχει δικαίωμα κανένας τίμιος ερευνητής να τα προσπερνάει.
O Άγγλος πρωθυπουργός Wellington . προς τον Γάλλο Πρέσβη στο Λονδίνο.// Κάντε ο΄τι θέλετε με την Ελλάδα. Αρκει να ξεφωρτοθείται τον Καποδίστρια.
Όταν όμως ο Αγγλος ιστορικός Κριστοφερ Μ, Γούντχάουζ , άνθρωπος αναμφισβήτητα και αποδεδειγμένα υψηλότατο στέλεχος των Βρετανικών μυστικών στην Βιογραφια του Καποδίστρια με τιτλο << ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ /Ο θεμελιωτής /της Ανεξαρτησιάς της Ελλάδος / Εκδώσεις ΜΙΝΩΑΣ /Αθήναι 2020,σελ 618, .. μας δινει αυτήν την πληροφορία πως να την ερμηνεύσουμε;;;;;
Μαρτυρία του Αυγουστινου Καποδίστρια.\/
Όταν έχουμε ξεκάθαρη δήλωση του Αυγουστίνου Καποδίστρια στον Αυστριακό Φρειδερίκο Τιρς, μετέπειτα σύμβουλο του Οθωνα λίγες μέρες μετα την δολοφονία που την παραθετει ο ιδιος στο βιβλιο του// Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ Τομος Α,σελ 105 //
<<Και ο κόμης Αυγουστίνος που τον είδα μερικές φορές μετά το μοιραίο γεγονός, φώναξε: «Ναι, κύριε, η Γαλλία και η Αγγλία είναι που δολοφόνησαν τον αδελφό μου». Καθώς του δήλωνα ότι δεν καταλάβαινα τίποτα απ’ αυτά τα εκπληκτικά λόγια και ότι ίσως ήθελε να πει ότι ο αδελφός του είχε χαθεί εξαιτίας της αντιδράσεως που υπετίθετο ότι την είχαν υποθάλψει αυτές οι δύο δυνάμεις, διαμαρτυρήθηκε εναντίον αυτής της ερμηνείας, διατύπωσε ακόμα μια φορά την κατηγορία με τα ίδια λόγια και έφθασε μάλιστα να μου προτείνει να το γράψω στην αυλή της Βαβαρίας>>
Μαρτυρία του Επτανησίου Ιστορικού Χιώτη/
Συνεργασία Αγγλογάλλων με τους δολοφόνους καταθέτει ο Επτανησιος Ιστορικός Π. Χιώτης, ως ακολούθως:
«Τας συμπράξεις και ραδιουργίας των συμπρακτόρων Άγγλων και Γάλλων μετ’ ανταρτών του Καποδιστρίου, ιδίοις οφθαλμοίς βλέποντες οι Επτανήσιοι, κατεβόων. Εν Κερκύρα δε τοσούτον εξήφθησαν κατά των κολάκων του Αρμοστού Άδαμ, όστις εκ του φανερού συνεκοινώνει με τους αντικαποδιστριακούς, ώστε τινάς αυτών ελιθοβόλησαν, και το φαρμακείον όπου συνηθροίζοντο, ηθέλησαν να καύσωσι. Τον δε Ζαϊμην, Μπενιζέλον Ρούφον, και Μαυρομιχάλην εκ Πελοποννήσου ελθόντας εις Ζάκυνθον, ο κοινός λαός ελιθοβόλησεν, και ηνάγκασεν αυτούς ν’ αναχωρήσωσι ταχύτερον, και σωθώσιν εις Ύδραν. Την πανταχού της Ελλάδος εξέγερσιν καθ’ εαυτών ιδόντες οι αντικαποδιστριακοί και την υπερίσχυσιν του Κυβερνήτου κατά την συγκαλουμένην συνέλευσιν γνωρίσαντες, εσχεδίασαν να τον δολοφονήσωσι. Και τοιαύτην δολοφονίαν έπραξαν οι εχθροί του έθνους .Ούτοι εκτελεστας της δολοφονίας έλαβον τον Γεώργιον τον υιόν του Πετρόμπεη,ός εκρατείτο εις Ναύπλιον..»
(Π. Χιώτης, Ιστορία του Ιονίου Κράτους, Από συστάσεως αυτού, μέχρις Ενώσεως. Ετη 1815-1864.Υπό Παναγιώτου Χοωτου. Τόμ Α Εν Ζακύνθω Τυπογραφείον η Επτανησος,Χρήστου Χιωτου,1874.σελ.788).
Επιπλέον Μαρτυρίες και ομολογίες για ηθικούς αυτουργούς και αυτουργούς της δολοφονίας.
Μαρτυρία-επιβεβαίωση Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη./
Ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης επιβεβαιώνει τον Αυγουστίνο Καποδίστρια: Ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης στα 1840 ομολόγησε την Αλήθεια λέγοντας στο Γιατροφιλόσοφο Πύρρο που κατηγόραε τον Ιωάννη Καποδίστρια τούτα τα λόγια:
«Δεν μετράς καλά φιλόσοφε… Ανάθεμα στους Αγγλογάλλους που ήσαν η αιτία κι εγώ έχασα τους δικούς μου, και το Έθνος έναν άνθρωπο που δε θα τονε ματαβρεί, και το αίμα του με παιδεύει ως τώρα…»
Βλαχογιάννης, Ιστορική Ανθολογία, σελ.59
Επίσης βλέπε Δ. Κόκκινος, Κανάρης, σελ. 415
Από τους δολοφόνους (γιους του Πετρόμπεη), ο Κωνσταντήν Μπέης, όταν τον συνέλαβαν και λίγο πριν πεθάνει από τα τραύματά του, ζητώντας έλεος δηλώνει: «Δεν φταίω εγώ στρατιώται, άλλοι μ’ έβαλαν».
Κασομούλης, Τόμος 3, σελ. 440
Ο άλλος εκ των δολοφόνων, ο Γ. Μαυρομιχάλης, αμέσως μετά τη δολοφονία καταφεύγει στο σπίτι του αντιπρεσβευτή της Γαλλίας Βαρώνου Ρουάν και δηλώνει:
«Σκοτώσαμε τον τύραννο. ‘Μπιστευόμαστε στην τιμή της Γαλλίας. Να τ’ άρματά μας». Ο Ρουάν υπεσχέθη προστασίαν.
Κασομούλης, ως ανωτέρω.
(Για την καθοριστική ανάμειξη του Αντιπρεσβευτή της Γαλλίας Ρουάν και των Γάλλων γενικότερα θα δείτε παρακάτω νεότερη έρευνα)..
Μαρτυρια Ιστορικών Φωτιάδη και Ευαγγελιδη.
Προσχεδιασμένο και προπληρωμένο το έγκλημα (Δ. Φωτιάδης, Τ. Ευαγγελίδης)
Πληρωμένοι οι εκτελεστές-δολοφόνοι του Ιωάννη Καποδίστρια. (Ένα καλά φυλαγμένο μυστικό).
Σε αντίθεση με το κυρίαρχο κατά συνθήκη ψεύδος ότι οι Μαυρομιχαλαίοι από εκδίκηση και πιστοί στα έθιμα της Μάνης, δολοφόνησαν τον Ι.Κ., η ιστορία μαρτυρεί το αντίθετο. Η χρηματική αμοιβή των δολοφόνων είχε πριν από τη δολοφονία διασφαλιστεί, όπως είχε διασφαλιστεί και από τους ξένους προστάτες, η προστασία τους. Ας παρακολουθήσουμε όμως τον Φωτιάδη στην παρουσίαση αλλά και την τεκμηρίωση από άλλες ιστορικές πηγές της επ’ αμοιβή εκτελέσεως του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδος:
«Ένα Μπιστόλι Θα Μας Σώσει…»
Πώς όμως ο θείος κι ο ανεψιός πήρανε την απόφαση να σκοτώσουνε τον Καποδίστρια και ποιος τυχόν τους έσπρωξε σ’ αυτό; Την απάντηση δε θα σου τη δώσω εγώ, μα ο Δημητράκης. Να τι γράφει:
«Οδηγουμένου του Ζωγράφου τω 1830 δια του λιμένος του Ναυπλίου εις εξορίαν, και ζητήσαντος να ίδη τον Κυβερνήτην, ούτος ου μόνον τον εδέχθη, αλλά και τον διόρισε μέλος του Ακυρωτικού, αλλ’ ο Μπερούκας δια του Βιάρου αδελφού του Κυβερνήτου εκίνησε πάντα λίθον ίνα τω αφαιρεθή η υπηρεσία αυτή. Ο Ζωγράφος λοιπό αποχαιρετών τον Λόντον, τω είπεν εις το ωτίον: «Ένα μπιστόλι θα μας σώσει από τον άνθρωπον τούτον (τον Κυβερνήτην)». Και είναι ο πρώτος όστις εξεδήλωσε τοιαύτην ιδέαν, ην εκκαλιέργησε μεταβάς εις Ύδραν παρά τοις εκεί εξορίστοις. Ο δε Λάζαρος Κουντουριώτης εχορήγησεν 1000 βενέτικα εις τον εκτελεστήν, ο δε Ζωγράφος έγραψεν ειςτον φαυλόβιον προ και μετά την Επανάστασιν, και επί Βασιλείας ακόμη, θεωρούμενον Ανδρέα Καλαμογδάρτην προεστόν Πατρών, πατέρα της νεονύμφου τότε Καλλιόπης Παπαλεξοπούλου, μεθ’ ης πολλάς σχέσεις είχον οι εν Ναυπλίω περιορισμένοι Γεώργιος και Κωνσταντίνος Μαυρομιχάλης, του γέροντος Πετρόμπεη όντος εν περιορισμώ εις Ίτς-Καλέ. Ο Καλαμογδάρτης ακούσας ότι θα περιέλθη εις χείρας του το τόσον χρηματικόν ποσόν, εφρόντισε δια της θυγατρός του να ωθήσει τους Μαυρομιχαλαίους εις το έγκλημα της δολοφονίας του Κυβερνήτου. Αυτή δε, άμα τους είδε, τους ωνόμασε με τα ονόματα των τυραννοκτόνων Αρμοδίου και Αριστογείτονος, ούτω δε τους ωνόμαζεν και εφεξής, όταν επείσθησαν ούτοι να εκτελέσωσι την πράξιν. Διεβίβασαν δε την τοιαύτην σκέψιν εις τους εν Μεσσηνία συγγενείς των, δια να συνεννοηθώσι μετά των Γάλλων αξιωματικών, αν είναι εις κατάστασιν να στείλωσι πλοίον δια να τους παραλάβει μετά την πράξιν, αν δυνηθώσι να διαφύγωσιν. Οι εν Μεσσηνία Γάλλοι παραδέχθησαν το σχέδιον, και το ανεκοίνωσαν εις τους εν Ναυπλίω αντιπροσώπους της Γαλλίας και της Αγγλίας να δώσωσι συνδρομήν εις τους δολοφόνους μετά την πράξιν. Ο Καλαμογδάρτης έδωκεν εις τους Μαυρομιχαλαίους 250 φλωριά, ειπών αυτοίς ότι κατόπιν θα στείλη και τα υπόλοιπα ο Λαζ. Κουντουριώτης, ενώ είχε λάβει ολόκληρον το ποσόν των 1000 φλωρίων». (Απόσπασμα από τα ανέκδοτα απομνημονεύματα του Δ. Δημητράκη, όπως αναφέρεται από τον Βλαχογιάννη σε υποσημείωση στα «Στρατιωτικά ενθυμήματα» του Κασομούλη, τ. γ’, σ.433-434).
Οι πληροφορίες αυτές του Δημητρακάκη στέκουνται πειστικές; Βασικά ναι, γιατί τα ίδια πάνω-κάτω βεβαιώνει και ο Σπηλιάδης, που είτανε τότες γραμματέας της Εκστρατείας, δηλαδή πρωθυπουργός. Τα ίδια λέει, με τούτον εδώ το σύντομο τρόπο, κι ο Κολοκοτρώνης: «Τους εγύρισαν τα μυαλά, τάζοντές τους χιλιάδες τάλαρα και άλλα, και αν δεν επαρακινούντο αυτοί από μεγάλας υποσχέσεις,και να είναι βέβαιοι ότι θα γλιτώσουν, δεν το αποφάσιζαν ποτέ». (Κολοκοτρώνη Απομνημονεύματα, εκδ. Βαλέτα, τ. γ’, σ.183).
Η αλήθεια της προσχεδιασμένης και επ’ αμοιβή εκτέλεσης του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδος, επιβεβαιώνεται και από τον Ευαγγελίδη και τεκμηριώνεται από πηγές που και αυτός παραθέτει:
Είχεν ήδη μάλιστα συλληφθή η ιδέα του «φόνου του τυράννου». Ο Πρόκες-Όστεν μάλιστα γράφει, ότι «έρανος προς μίσθωσιν δολοφόνων περιεφέρετο σχεδόν αναφανδόν, και ότι ο μεν Μαυροκορδάτος ηνείχετο, ο δε Ζωγράφος και υπεστήριζεν αυτόν… Ο δε ανίκανος Υψηλάντης είχεν αποσυρθή εις Άργος, και τοιούτον υπεδύθη ήθος, ώστε οι συνωμόται απήτησαν παρ’ αυτού συνδρομήν προς εκτέλεσιν αποτροπαίου σχεδίου. –Ουχί! απήντησεν ούτος τότε. Ο Καποδίστριας δεν είναι τύραννος και η τυραννοκτονία δεν είναι αρετή. Αν δε ήτο τοιαύτη, δεν θα εμίσθουν δολοφόνους, αλλά θα εξετέλουν μόνος μου την πράξιν». (Geschichte de Abfalls der Griechen, τόμ.Β’, σελ.456, Πρβλ. και Leben des Friedrich υπό H.W.J. Thiersch, Leipzig 1866, εν ω δημοσιεύεται επιστολή του Θηρσίου προς τον πρίγκηπα Βρέδε λέγουσα: «Ουδείς εφοβείτο μάλλον τοιαύτην τινά καταστροφήν, ή η μερίς των πολιτικών αντιπάλων του Κυβερνήτου. Η δολοφονία είναι ξένη εις τον ελληνικόν χαρακτήρα»).
Περί των εσωτερικών συνεργών και πρωτεργατών της δολοφονίας (πέραν των ξένων ηθικών αυτουργών) (Θ. Γρίβας)
Την ενεργό και ηγετική ανάμειξη του Μαυροκορδάτου, ηγετικού στελέχους της αντικαποδιστριακής φατρίας, στην προετοιμασία της δολοφονίας του πρώτου Κυβερνήτη της Νεώτερης Ελλάδος, κατήγγειλε στην Ελληνική Βουλή, 26 Ιανουαρίου 1845, παρουσία του Μαυροκορδάτου, ο γνωστός οπλαρχηγός Γρίβας με τα ακόλουθα λόγια:
«Όποτες είτανε στην Ελλάδα αυτός ο Μαυροκορδάτος, την έφαγε. Όταν τον είδα πρωθυπουργό, ευτύς είπα πάει η πατρίδα. Κι έχει ακόμα πρόσωπο να’ρχεται μπροστά μας και να μας λέει τα παραμύθια της Χαλιμάς. Ποιος σκότωσε τον Καποδίστρια παρ’ αυτός; Και θέλει να μιλάει ακόμα!»
Δημ. Φωτιάδη, Όθωνας, εκδόσεις Μέλισσα, σελ.24
Θεόδωρος Γρίβας: Ιστορική προσωπικότητα. Ηπειρώτης οπλαρχηγός (Πρέβεζα 1797-Μεσολόγγι 1862). Ο Θ. Γρίβας, γόνος οικογένειας αρματωλών του Βάλτου (πατέρας του ο Δράκος Γρίβας) συμπεριλαμβάνεται, μαζί με τον αδελφό του Γαρδικιώτη Γρίβα στους υποστηρικτές της άμυνας της Λευκάδας υπό τον Ιωάννη Καποδίστρια, με συμμετοχή στα Ορλωφικά, έλαβε μέρος στην Επανάσταση του 1821 στην Αιτωλοακαρνανία και στην εξέγερση της Ηπείρου το 1854, και μεταπελευθερωτικά προήχθη σε γενικό επιθεωρητή του στρατού και στρατάρχη των επαναστατημένων Ηπειρωτών. Αναμείχθηκε δε στην πολιτική, εξελέγη βουλευτής Μεσολογγίου. Σύζυγός του η κόρη της Μπουμπουλίνας, Ελένη Μπούμπουλη, και γιος τους ο Δημήτριος Θ. Γρίβας, στρατιωτικός και υπουργός.
. Η Πρόσφατη έρευνα και δημοσίευση./
Κατά την γνώμη μου, η συνέχιση της έρευνας παραμένει απόλυτα αναγκαία. . Ενδιαφέρουσα είναι η έρευνα του Μιχαλη Ντόστα που πρόσφατα
Ο Μιχάλης Ντόστας Η Δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια και η διερεύνηση της σ το αφιερωμα του Περιοδικου ΤΕΤΡΑΔΙΑ ΣΤΟ 21 .τεκμιριώνει απολυτα την Γαλλικη συμμετοχή, στην προετοιμασία και την εκτελεση της δολοφονίας. Περιοριζει ομς την συμμετοχή αυτή στο επιπεδο των εν Ελλάδι Γάλλων,απαλλασοντας την Γαλλικη Κυβέρνηση από την ευθύνη.Επισης παραδεχεται την σαφή γνωση των Αγγλων απαλλάσσει όμως και αυτούς από την συμμετοχή στο έγγλημα.
Μεταξύ άλλων παραθέτει.
…. «…Ο Γεώργιος Μαυρομιχάλης με τους δύο πολιτοφύλακες διέφυγαν από το σημείο της δολοφονίας και εισήλθαν στην οικία του αξιωματικού Βαλλιάνου και εν συνεχεία στη γειτονική οικία του Γάλλου Αντιπρέσβη Ρουάν, όπου και ζήτησαν άσυλο. Παρουσία και του Γάλλου επικεφαλής του ελληνικού τακτικού στρατού Ζεράρ ο Γ.Μαυρομιχάλης παρέδωσε το όπλο του στην «τιμή της Γαλλίας» αναφέροντας ότι «εφονεύσαμε τον τύραννον».
Περί ώρα 10:00 ο Ρουάν ζήτησε από τον πολιτικό διοικητή του Ναυπλίου Κ. Αξιώτη την απομάκρυνση των δραστών από την οικία του. Ωστόσο, όταν αργότερα ο φρούραρχος του Ναυπλίου Αντόνιο Αλμέιδα μετέβη στην οικία του για τη σύλληψη των τριών φυγόδικων, ο Ρουάν είχε μεταβάλει τη στάση του. Δέχτηκε να παραδώσει μόνο τους Καραγιάννη και Γεωργίου και όχι και τον Γεώργιο Μαυρομιχάλη..
Οι δύο πολιτοφύλακες φυλακίστηκαν στο Μπούρτζι. Αργότερα την ίδια ημέρα ο Αλμέιδα επανήλθε ζητώντας την παράδοση και του Γ. Μαυρομιχάλη. Υπό την απειλή ότι, σε περίπτωση που αυτός δεν παραδιδόταν, η λύση θα διδόταν από το συγκεντρωμένο πλήθος και αφού δόθηκαν εγγυήσεις ότι ο εκζητούμενος θα δικαστεί και δεν θα επιτραπεί ο προπηλακισμός του, ο Γ. Μαυρομιχάλης παραδόθηκε και μεταφέρθηκε επίσης στο Μπούρτζι. Το ίδιο πρωί το ανακύψαν κενό εξουσίας καλύφθηκε με την εκλογή από τη Γερουσία Αντικυβερνητικής Επιτροπής (με Πρόεδρο τον Αυγουστίνο Καποδίστρια και μέλη τους Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και Ιωάννη Κωλέτη).
Προηγουμένως, ο αρχηγός του τακτικού στρατού Ζεράρ είχε επιδιώξει να αναλάβει ο ίδιος την εξουσία στο όνομα των τριών «Προστάτιδων Δυνάμεων» ζητώντας σχετική εντολή αρχικά από τους Αντιπρέσβεις, που συνεδρίαζαν στην οικία του Ρώσου Αντιπρέσβη Ρύκμαν, και στη συνέχεια υπέβαλε αντίστοιχο αίτημα και στη Γερουσία. Αναζητούσε και χρήματα από το κρατικό ταμείο με πρόσχημα ότι ήθελε να πληρώσει τους στρατιώτες αλλά τα αιτήματά του δεν έγιναν δεκτά. Επίσης, σε ομιλία του προς στρατιώτες συγκεντρωμένους στην πλατεία του Ναυπλίου τους «διαβεβαίωνε» ότι η Γαλλία θα πάρει υπό την προστασία της την Ελλάδα. ./
Η ανωτέρω στάση του Ζεράρ σε συνδυασμό με το ότι ήταν γνωστό πως είχε έρθει σε ρήξη με τον Κυβερνήτη αλλά και το ότι ο υπασπιστής του Αντώνιος Καλαμογδάρτης εξέφραζε δημόσια την ικανοποίησή του για τη δολοφονία ήταν στοιχεία αρκετά ώστε οι δυνάμεις του τακτικού στρατού να αγνοήσουν τις όποιες εντολές του. Με αποφασιστικότητα ο φρούραρχος Αλμέιδα ανέλαβε τη διοίκηση του στρατού λαμβάνοντας μέτρα για την τήρηση της τάξης και την αποφυγή αντιποίνων προς οπαδούς της Αντιπολίτευσης.
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.
Greek
Arabic
Chinese (Simplified)
Dutch
English
French
German
Italian
Japanese
Portuguese
Russian
Spanish