vima365

..»ΚΙ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΑ ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ ΠΟΥ ΧΑΝΕΙΣ..» …Γράφει ο Πάνος Καλουδάς.

..»ΚΙ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΑ ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ ΠΟΥ ΧΑΝΕΙΣ..»

   …Γράφει ο Πάνος Καλουδάς.

…»Κι αποχαιρέτα μια-μια, τις πατρίδες σου που χάνεις». Θα έλεγε ο μεγάλος μας Αλεξανδρινός, Κωνσταντίνος Καβάφης, αν ξαναγράφε την «Αλεξάνδρεια» του.

Αυτό είδα, με πόνο, κοιτώντας τον ανίκανο αυτόν πολιτικό, που πήγε, εκπροσωπώντας την Ελλάδα, στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Και εισέπραξε την περιφρόνηση των πάντων.

Ακόμα και του Τούρκου «λύκου» Ερντογάν.

Που χάρη στην ανικανότητα αυτή, του Έλληνα εκπροσώπου, δεν μιλάει πια για Γαλάζια Πατρίδα, μα για Τουρκικό Αιγαίο…

Κατάντια. Αυτό το πολιτικό μείασμα, που χάρη στις λάθος του πολιτικές του, πήγε στις ΗΠΑ και εισέπραξε την γενική περιφρόνηση όλων.

Από του Τραμπ και του Ερντογάν, μέχρι του Μακρόν και της Μελόνι. Και το μόνο χέρι που του έμεινε, για να σφίξει, ήταν του Τζιχατζιστή φονιά Τζολάνι.

Αυτουνού που έσφαξε όλους τους Χριστιανούς της Συρίας και έκαψε όλους τους Ορθόδοξους Ναούς.

Μόνο αυτό το δίποδο ερπετό, του έμεινε ως συνομιλητής, του φαιδρού αυτού, «Έλληνα»;;; απεσταλμένου. Και όσοι μου έχετε κάνει την τιμή να διαβάσετε μέχρι εδώ, θα αναρωτιέστε τι σχέση έχουν οι φωτογραφίες που αναρτώ.

Έχουν και παρά έχουν.

Είναι κομμάτι από τη ζωή μου.

Είναι από μια ακόμα χαμένη πατρίδα.

Χαμένη κι αυτή από παλαιότερα πολιτικά λάθη.

Και τις αναρτώ για να μην ξεχνάμε.

Όπως οι φίλοι μου γνωρίζουν, έχω γεννηθεί στην Αλεξάνδρεια.

Στην Ιερή αυτή πόλη των 200.000 τότε, Ελλήνων.

Στην άψογα οργανωμένη Ελληνική Κοινότητα

Την πανέμορφη πόλη του Κωνσταντίνου Καβάφη, του Στρατή Τσίρκα, της Πηνελόπης Δέλτα, της Αργίνης Σαλβάγου, του Γεωργίου Αβέρωφ, του Τοσίτσα, του Κότσικα, του Παρθένη, του λόγιου Νικόλα Βογιατζή…

Και τόσων ακόμα, επιφανών Ελλήνων που τίμησαν την μητέρα πατρίδα. Και την ευεργέτησαν με τεράστιας εθνικής αξίας δωρεές.

Με κορωνίδα την Αλεξάνδρεια, χάθηκαν τόσες και τόσες Ελληνικές κοιτίδες, όπως το Πόρτ- Σάϊντ, το Σουέζ, η Μανσούρα, το Κάϊρο με την ισχυρή Ελληνική κοινότητα του.

Χάθηκε όλος εκείνος ο υπέροχος Ελληνισμός. Εκείνο το Εθνικό μας μεγαλείο…

Διαβάζουμε στις υπέροχες αναρτήσεις της κυρίας Χριστίνα Μπασου που μας αναγεννάει εικόνες από την ένδοξη εκείνη Ελληνική περίοδο της Αλεξάνδρειας και οι αναμνήσεις μας βυθισμένες μέσα στην νοσταλγία και τη συγκίνηση, μάχονται με τα μύρια ολόγυρά τους τα «γιατί»…

Μιλούσα νωρίτερα με τον Anthony Kaloudas που έχει ακόμα τόσο νωπές τις μνήμες του, με τόσο θεαματικά ζωντανές όλες εκείνες τις εικόνες, των νεανικών του χρόνων.

Τις γεμάτες Ελληνικό χρώμα, γειτονιές των Ελλήνων, τα κέντρα, τις βιβλιοθήκες, τους κινηματογράφους, που πρόβαλαν μόνο Ελληνικές ταινίες.

Τα στέκια της νεολαίας, τη Ναυτική Λέσχη, το εξαιρετικά οργανωμένο Σώμα Ελλήνων Προσκόπων.

Τις ανεπανάληπτες φιλολογικές βραδιές…

Τα πάντα θυμάται ο Αντώνης και τα διηγείται, με άψογη παραστατικότητα. Πρόπερσι εορτάσαμε τα 100 χρόνια από την τραγωδία της Μικρας Ασίας. Και μόνο;

Ο Πόντος; τι γενοκτονία κι αυτή…

Η Ανατολική Θράκη; Και τόσες ακόμα, χρυσές κοιτίδες Ελληνισμού χαμένες.

Όχι πια άλλη Ελλάδα, σε χέρια βαρβάρων.

Όχι άλλη απώλεια πλέον για τον Θεό.

Ωρίστε, τώρα με τους ηλίθιους, τους ανόητους κι ανθέλληνες αυτούς, χάνουμε και την Ιερά Μόνη της Αγίας Αικατερίνης του Σίνα.

Την Ελληνορθόδοξη μόνη του 6ου μ.Χ. αιώνα, που αποτελεί ένα μνημειο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

Χάνουμε και κομμάτια του Αιγαίου μας χάνουμε πια τον μπούσουλα, με τους πουλημένους «μαγους» της πολιτικής.

Με το διαβατήριο προδοσίας που κουβάλανε.

Φθάνει όμως. Φθάνει πια. Ως εδώ.

Όχι άλλοι προδότες και ανθέλληνες.

Που αντί να κρατήσουν ψηλά τη σημαία μας, υποκλίνονται, ως δουλοπρεπείς οσφιοκάμπτες στον εχθρό- κατακτηκτή Ερντογάν…

Φθάνει με τους γελοίους κλόουν της εξωτερικής μας πολιτικής.