Μελέτη ανατομίας–Ηρακλής
Aπο τον Κωνσταντίνο Φάη
την αρχαία Ελληνική τέχνη, η εικών τελεία, ήτοι ο ολοσώματος ανδριάντας (Μίνωας εξ Αμοργού) αναδεικνύει το εικονιζόμενο πρόσωπο ως pars pro toto, με άλλα λόγια υπογραμμίζει ολόκληρο το είναι του, μέσω μόνο μίας εικόνας.
Εν τη προκειμένω, θέλησα να πειραματιστώ πάνω στο χαρτί με την εναλλαγή των μυϊκών ομάδων του ανθρωπίνου σώματος, επιδιώκοντας να αντιληφθώ την πραγματισμό της Κλασικής και Ελληνιστικής τεχνοτροπίας.

Υπόβαθρο για την εικονιζόμενη απόδοση ως προς την στάση του σώματος, αποτελεί ο χάλκινος, αρχοντόκορμος Ηγεμών των Θερμών του 2ου αιώνα π.Χ., ενδεδυμένος με την Ηράκλεια ‘’περιβολή’’, τουτέστιν λεοντή και γενειάδα.
Εδώ να σημειωθεί πως η προβιά βαρέων αιλουριδών αναφέρεται και στην Ιλιάδα, όταν ο ‘’θεοειδής’’ Αλέξανδρος (Πάρης) πρωτοστατώντας στο Τρωικό στράτευμα, φέρει δέρμα λεοπάρδαλης στους ώμους του.
Εξαιρώντας τον μακρύ πώγωνα, όλα τα υπόλοιπα γνωρίσματα ακολουθούν το βασιλικό μοτίβο της Ελληνιστικής περιόδου, το λεγόμενο ‘’ένδυμα γυμνότητας’’, την ανάδειξη δηλαδή αγωνιστικού και επικού πνεύματος το οποίο μέσω της μυϊκής υπερτροφίας, αντιτίθεται στον ήπιο νατουραλισμό λοιπών αθλητικών ανδριάντων, ενσαρκώνοντας κατά αυτόν τον τρόπο ‘’τας του σώματος αρετάς’’ κατά τον Αριστοτέλη.
Ασφαλώς την εικόνα συμπληρώνει το τεράστιο σκήπτρο, δόρυ στην περίπτωση του ηγεμόνα των Θερμών.
Εδώ εντούτοις φέρει τον ρόλο της Ομηρικής αύρας, όπως ακριβώς και οι επικοί ήρωες της Ιλιάδας.
Το ηρωικό ανάστημα συνδέθηκε στην αρχαιότητα με την αρχέγονη αντίληψη της νίκης, όπου ο εκάστοτε ηγέτης ενεργεί υπέρ των υπηκόων ως ευεργέτης
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.