vima365

Κρείττον εις κόρακας ή εις κόλακας εμπεσείν….. Απο την Λιλικα Αρνακη

Κρείττον εις κόρακας ή εις κόλακας εμπεσείν…..

   Απο την Λιλικα Αρνακη

Καλύτερα να πέσεις σε κοράκια παρά σε κόλακες! Μια φράση που φλέγεται σαν σπαθί στην ψυχή· μια αλήθεια που δεν χωράει ημίμετρα.

Τα κοράκια, άγρια και αδυσώπητα, τρώνε μόνο τους νεκρούς.

Δεν ψεύδονται, δεν υποκρίνονται· η φύση τους είναι καθαρή και δίκαιη. Αν τα συναντήσεις, ξέρεις ότι ο θάνατος είναι το τέλος.

Η απειλή τους είναι ξεκάθαρη, απόλυτη, και μπορείς να την αντιμετωπίσεις.

Οι κόλακες όμως… αυτοί οι ζωντανοί, αυτοί οι δήθεν φίλοι, είναι χειρότεροι. Τρώνε εσένα, ενώ η καρδιά σου ακόμα χτυπά.

Σου κλέβουν τη χαρά, τη δύναμη, την ψυχή σου. Σου χαμογελούν, σε χαϊδεύουν, σε ενθαρρύνουν… και ενώ ζεις, σε γκρεμίζουν.

Η υποκρισία τους είναι δηλητήριο που εισχωρεί αθόρυβα, καταβροχθίζοντας την αξιοπρέπεια σου, αφήνοντας πίσω μόνο στάχτη και σιωπή.

Γι’ αυτό η επιλογή είναι ξεκάθαρη: αντιμετώπισε την ωμή αλήθεια της φύσης, όσο σκληρή κι αν είναι, παρά να παραδοθείς στην σαπίλα των ζωντανών ψευδών. 

Καλύτερα ο θάνατος με ειλικρίνεια παρά η ζωή με δηλητήριο· καλύτερα η αγριάδα των κοράκων παρά η γλύκα των ψεύτικων χαμόγελων.

Η παροιμία αυτή δεν μιλά μόνο για φόβο ή επιβίωση· μιλά για αυτοσεβασμό.

Μας θυμίζει ότι η ζωή δεν είναι για να την τρώει η υποκρισία, ούτε για να γινόμαστε θύματα της ψευτιάς. 

Η δύναμη βρίσκεται στο να αναγνωρίζουμε ποιοι είναι κοράκια και ποιοι κόλακες, να μην τους αφήνουμε να μας γκρεμίζουν, να ζούμε αληθινά, δυνατά, με καρδιά και φωνή που δεν μοιράζεται σε κανέναν ψεύτη.

Καλύτερα κοράκια, λοιπόν… γιατί αυτά τουλάχιστον δεν ζουν από την ψυχή σου.