Το vima365.gr είναι μια έντιμη προσπάθεια, ανιδιοτελής, που αξίζει την στήριξή σας.Απλά γαρ εστί της αλήθειας επη

Святой Эфрем Неомакринский__Ο Άγιος Εφραίμ της Νέας Μάκρης

Αγαπητοί φίλοι, Έλληνες και Φιλέλληνες!

Το Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού – Κ.Ε.Π. είναι στην ιδιαίτερα ευχάριστη θέση να προωθήσει ενημέρωση για τον Άγιο Οσιομάρτυρα Εφραίμ (κατά κόσμον Κωνσταντίνος Μόρφης, Τρίκαλα, 14 Σεπτεμβρίου 1384 – Μονή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, σημ. Όρος Αμώμων, Νέα Μάκρη Αττικής, 5 Μαΐου 1426), η λατρεία του οποίου λαμβάνει όλο και μεγαλύτερη έκταση στη φίλη ομόδοξη Ρωσία.

Ο Άγιος Εφραίμ ο Νέος, ο θαυματουργός της Νέας Μάκρης, τιμάται ιδιαίτερα στη γυναικεία Ιερά Μονή του Ιερού Μανδηλίου και της Παναγίας των Βλαχερνών, η οποία βρίσκεται κοντά στη Μόσχα, στον οικισμό Ντέντενεβο της περιφέρειας Ντμίτροβ. Σε αυτή τη Μονή η ρασοφόρα μοναχή Αλεξάνδρα (Μάρκοβα) διαβάζει καθημερινά, μαζί με τους πιστούς, τους Χαιρετισμούς του Αγίου Οσιομάρτυρα Εφραίμ, ασκεί διαφωτιστικό έργο και συλλέγει μαρτυρίες για τη ζωή και τα θαύματά του, ώστε να καταστεί γνωστός και στη Ρωσία ένας από τους μεγαλύτερους αγίους.

Σύντομα, το Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού (Κ.Ε.Π.) προγραμματίζει να διοργανώσει εκδήλωση για την παρουσίαση της ζωής του Αγίου Εφραίμ και του έργου της μοναχής Αλεξάνδρας σε ένα ευρύτερο κοινό, με τη συμμετοχή της ίδιας της μοναχής, για όλους όσους επιθυμούν να συμμετάσχουν, να επικοινωνήσουν και να λάβουν πλήρεις και λεπτομερείς πληροφορίες.

Κατωτέρω παραθέτουμε πληροφορίες για τον Άγιο Εφραίμ από τη Νέα Μάκρη, το βίο του και τη λατρεία του.

Some Image

Ο Άγιος Εφραίμ (κατά κόσμον Κωνσταντίνος Μόρφης, Τρίκαλα, 14 Σεπτεμβρίου 1384 – Μονή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, σημ. Όρος Αμώμων, Νέα Μάκρη Αττικής, 5 Μαΐου 1426) είναι ένας από τους νεοφανείς αγίους της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η μνήμη του τιμάται στις 5 Μαΐου και η ανακομιδή των λειψάνων του στις 3 Ιανουαρίου.

Ο Άγιος Εφραίμ απεικονίζεται στην ορθόδοξη εικονογραφία ως μια λεπτή, ασκητική φιγούρα με μαύρα μαλλιά και γένια, ντυμένη με τα μαύρα άμφια ενός μοναχού.

Βιογραφικά στοιχεία

Τα βιογραφικά του στοιχεία αντλούνται από μια σειρά από οράματα που είχε η μοναχή Μακαρία Δεσύπρη το 1950. Σύμφωνα με αυτά[1], ο Άγιος Εφραίμ γεννήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1384 στα Τρίκαλα της Θεσσαλίας. Το κοσμικό του όνομα ήταν Κωνσταντίνος Μόρφης. Εκάρη μοναχός, πήρε το μοναστικό όνομα Εφραίμ και εγκαταστάθηκε στην Αττική για να ζήσει στην τότε Ιερά Μονή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο όρος Αμώμων. Το 1424 το μοναστήρι καταστράφηκε από επιδρομές οθωμανικών στρατευμάτων. Ο Εφραίμ δραπέτευσε και έζησε για έναν ακόμη χρόνο ως ερημίτης ανάμεσα στα ερείπια του μοναστηριού. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1425 αιχμαλωτίστηκε σε άλλη τουρκική επιδρομή. Κρατήθηκε αιχμάλωτος και βασανίστηκε για περισσότερους από οκτώ μήνες, ώσπου τελικά βασανίστηκε μέχρι θανάτου στις 5 Μαΐου 1426. Μια μουριά, που πιστεύεται ότι ήταν αυτή στην οποία κρεμάστηκε ο άγιος, παρουσιάζεται σήμερα ως αντικείμενο λατρείας μέσα στο ανακαινισμένο μοναστήρι.

Αγιοκατάταξη

Στις 11 Μαρτίου 2011, με επιστολή του προς την Εκκλησία της Ελλάδος, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ενημέρωσε ότι «υπό της εν Κωνσταντινουπόλει Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, συνωδά τη κρατούση πράξει και τάξει της Αγίας ημών Εκκλησίας, ανεγράφη προσφάτως εν ταις Αγιολογικαίς δέλτοις της Εκκλησίας ο Άγιος Ένδοξος Οσιομάρτυς Εφραίμ ο νέος, ο εν τω όρει των Αμώμων μαρτυρικώς τελειωθείς, της μνήμης αυτού τελουμένης τη ε Μαΐου εκάστου έτους, της δε ευρέσεως των λειψάνων αυτού εορταζομένης τη γ Ἰανουαρίου εκάστου έτους, εκδοθείσης επί τούτω Πατριαρχικής και Συνοδική Πράξεως».[2] Σε συνεδρίασή της, στις 29 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, η Ιερά Σύνοδος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας αποφάσισε, επίσης, να συμπεριλάβει τον Άγιο Εφραίμ τον μεγαλομάρτυρα στο εορτολόγιο του Πατριαρχείου Μόσχας.[3]

Το μοναστήρι της Νέας Μάκρης, το κέντρο της λατρείας του αγίου και της θαυματουργίας του, είναι πλέον πολυσύχναστος τόπος προσκυνήματος που προσελκύει χιλιάδες επισκέπτες, κυρίως ανθρώπους που προσεύχονται για θεραπεία ασθενειών.

Στα Τρίκαλα Θεσσαλίας, από όπου ήταν η καταγωγή του, γίνεται πανήγυρις στον Ιερό ναό Αγίου Στεφάνου όπου, σύμφωνα με την παράδοση, βρισκόταν απέναντι στο πατρικό του.

Ιερά λείψανα

Η λάρνακα με τα ιερά λείψανα του αγίου βρίσκεται στην Μονή Αγίου Εφραίμ Νέας Μάκρης. Επίσης, αποτμήματα του λειψάνου του Αγίου φυλάσσονται:

Παραπομπές

  1. «Η ΜΟΝΑΧΗ ΜΑΚΑΡΙΑ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΕΦΡΑΙΜ», Βίντεο youtube
  2. «Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ : Ανακοινωθέντα της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος». www.ecclesia.gr. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2019.[νεκρός σύνδεσμος]
  3. «Имя преподобномученика Ефрема Нового включено в месяцеслов Русской Православной Церкви». patriarchia.ru. 29 Δεκεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2024.
  4. Η ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ ΥΠΟΔΕΧΘΗΚΕ ΤΟ ΙΕΡΟ ΛΕΙΨΑΝΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΝΕΟΦΑΝΟΥΣ, Ιερά Μητρόπολις Θήρας, 2/8/2024

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%86%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%95%CF%86%CF%81%CE%B1%CE%AF%CE%BC_%CE%BF_%CE%BD%CE%B5%CE%BF%CE%BC%CE%AC%CF%81%CF%84%CF%85%CF%81%CE%B1%CF%82

Ο Άγιος Εφραίμ, ο αστραπιαίος θαυματουργός

Some Image

Ο Άγιος Εφραίμ της Νέας Μάκρης, ο θαυματουργός

Τον Μάιο του 2026, στο μετόχι της Λαύρας της Αγίας Τριάδας και του Αγίου Σεργίου στη Μόσχα, πραγματοποιήθηκε βραδιά μνήμης του Αγίου Εφραίμ του Νέου, του θαυματουργού της Νέας Μάκρης. Οι διοργανωτές της εκδήλωσης, οι συνεργάτες του ορθόδοξου πολιτιστικού κέντρου «Θαβώρ», την αφιέρωσαν στην επέτειο των 600 χρόνων από το μαρτυρικό τέλος (1426) του Αγίου Οσιομάρτυρα Εφραίμ.
Some Image
Ο άγιος που αγιοκαταταχτηκε πρόσφτα προστέθηκε στο αγιολόγιο της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στις 28 Δεκεμβρίου 2011. Μέσα σε 15 χρόνια έγινε γνωστός και κέρδισε την αγάπη των ορθόδοξων Ρώσων, και πλέον ο Άγιος Εφραίμ ζει στις καρδιές πολλών πιστών, που προσφεύγουν σ’ αυτόν για βοήθεια, προστασία και θεραπεία. Αυτό το επιβεβαιώνει ο μεγάλος αριθμός πιστών που συγκεντρώνονται στην εορταστική εκδήλωση και οι πολυάριθμες μαρτυρίες τους για τη χαρισματική μεσιτεία του Αγίου.

Ο πρώτος που συνέβαλε πνευματικά στο έργο της αγιοκατάταξης και στη διάδοση της φήμης του Αγίου οσιομάρτυρα Εφραίμ στη Ρωσία ήταν ο πρωτοπρεσβύτερος Ανδρέας Πιρογκόβ. Από το 2004 ήταν προϊστάμενος του Ιερού Ναού Θεοφανίων στην πόλη Χίμκι της Περιφέρειας Μόσχας. Εκεί στις 16 Ιανουαρίου του 2013, την ημέρα του εορτασμού της ανεύρεσης των λειψάνων του οσιομάρτυρα Εφραίμ, έγινε ανακομιδή των ιερών κειμηλίων που δωρίστηκαν από την Ιερά Μονή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στη Νέα Μάκρη. Πρόκειται για την εικόνα του Αγίου Εφραίμ, το σκουφάκι και παντοφλάκι του, ένα κομμάτι από το δέντρο στο οποίο βασανίστηκε ο Άγιος Εφραίμ, καθώς και χώμα από τον τόπο των βασανιστηρίων του. Με την ευλογία του Μητροπολίτη Κρουτίσης και Κολόμνας Γιουβενάλιου, ο πατήρ Ανδρέας παρήγγειλε εικόνες του Αγίου Εφραίμ και εξέδωσε δύο βιβλία για αυτόν στη ρωσική γλώσσα.

Μέσα σε 15 χρόνια ο Άγιος Εφραίμ έγινε γνωστός και κέρδισε την αγάπη των ορθόδοξων Ρώσων, και πλέον ζει στις καρδιές πολλών πιστών

Ο Άγιος Εφραίμ ο Νέος, ο θαυματουργός της Νέας Μάκρης, τιμάται ιδιαίτερα στη γυναικεία Ιερά Μονή του Ιερού Μανδηλίου και της Παναγίας των Βλαχερνών, η οποία βρίσκεται κοντά στη Μόσχα, στον οικισμό Ντεντένεβο της περιφέρειας Ντμίτροβ. Εδώ, η ρασοφόρα μοναχή Αλεξάνδρα (Μάρκοβα) διαβάζει καθημερινά μαζί με τους πιστούς τους Χαιρετισμούς του Αγίου Οσιομάρτυρα Εφραίμ, ασκεί διαφωτιστικό έργο και συλλέγει μαρτυρίες για τη ζωή και τα θαύματά του, ώστε να καταστεί γνωστός και στη Ρωσία ένας από τους μεγαλύτερους αγίους. Ακριβώς εδώ καταφθάνουν άνθρωποι από διάφορες γωνιές της Ρωσίας, για να προσευχηθούν μπροστά στην εικόνα του Αγίου Εφραίμ, να προσκυνήσουν το παντοφλάκι του και να ζητήσουν από τον άγιο τις πρεσβείες του ενώπιον του Θεού, την ευλογία, τη βοήθεια, την προστασία και τη θεραπεία. Ευχαριστούν τον άγιο Εφραίμ ως τον ιδιαίτερο και σημαντικό προστάτη τους και παρηγορητή των ψυχών και των σωμάτων τους.

Some Image
Ιερά Μονή του Ιερού Μανδηλίου και της Παναγίας των Βλαχερνών. Φωτογραφία: vlaherna.ru

Ο Κωνσταντίνος Μόρφης, ο μετέπειτα Οσιομάρτυρας Εφραίμ, γεννήθηκε από απλούς και ευσεβείς γονείς σε πολυμελή οικογένεια στις 14 Σεπτεμβρίου του 1384, την ημέρα της εορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού του Κυρίου, στην πόλη των Τρικάλων. Το σπίτι τους βρισκόταν σε κοντινή απόσταση από τη μικρή εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Αρχιδιάκονο και Πρωτομάρτυρα Στέφανο, όπου βαφτίστηκε ο Κωνσταντίνος. Σήμερα, σώζονται ακόμη τμήματα της οικίας του Αγίου και αποτελεί τόπο προσκυνήματος για τους πιστούς. Στον προσκυνηματικό ναό του Αγίου Στεφάνου, ο οποίος εγκαινιάστηκε το 2022, τελούνται εορταστικές ιερές ακολουθίες κατά τις ημέρες μνήμης του Αγίου Οσιομάρτυρα Εφραίμ.

Ο Κωνσταντίνος, όπως και τα αδέλφια του, έχασε τον πατέρα του σε μικρή ηλικία, γι’ αυτό και την φροντίδα των παιδιών ανέλαβε η μητέρα τους, η οποία αποτελούσε πρότυπο για όλους. Όλη η οικογένεια εκκλησιαζόταν και ζούσε την εκκλησιαστική ζωή. Από την παιδική του ηλικία, ο Κωνσταντίνος Μόρφης έτρεφε ένθερμη αγάπη για τον Θεό, την Παναγία και τους αγίους. Βάση της πνευματικής του ζωής ήταν η συχνή προσευχή.

Όταν την πόλη τους την κατέλαβαν οι Τούρκοι, ο Κωνσταντίνος Μόρφης, σε ηλικία 14 ετών, με την ευλογία της μητέρας του εισήλθε σε μοναστήρι, για να αποφύγει το παιδαμόζωμα. Επιθυμούσε η ζωή του να είναι αγνή και ενάρετη.

Ο Κωνσταντίνος έφτασε στο σταυροπηγιακό μοναστήρι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και αφιερώθηκε με ένθερμο ζήλο στη μοναστική ζωή. Το μοναστήρι αυτό υπήρχε ήδη από τον 10ο αιώνα στην περιοχή της Νέας Μάκρης, στο όρος των Αμώμων. Εδώ αγωνίστηκαν πολλοί άγιοι ασκητές, οι οποίοι αφιέρωσαν τις ψυχές και τις ζωές τους στον Θεό, εξ ού και το όνομα του όρους.

Ο Κωνσταντίνος σε ηλικία 14 ετών εισήλθε σε μοναστήρι. Στα 18 του εκάρη μοναχός με το όνομα Εφραίμ και τιμήθηκε με το μέγα χάρισμα της ιεροσύνης

Στα 18 του χρόνια, ο Κωνσταντίνος εκάρη μοναχός με το όνομα Εφραίμ και τιμήθηκε με το μέγα χάρισμα της ιεροσύνης. Ο άγιος Εφραίμ έζησε τη μοναχική του ζωή μέσα στα τείχη της μονής, και τα 28 αυτά χρόνια, σαν άγγελος. Καθώς βρισκόταν κοντά στους πατέρες ασκητές, προσπαθούσε να μιμηθεί τους αγώνες τους και, χωρίς να λυπάται τον εαυτό του, εργαζόταν για τον Θεό, για όλη την μοναστική αδελφότητα και για τους απλούς ανθρώπους. Με την ευλογία του ηγουμένου και του πνευματικού του, εγκατέλειπε κατά διαστήματα το μοναστήρι, ανέβαινε σε υψηλότερα μέρη του Όρους των Αμώμων, όπου σε μια μικρή σπηλιά αφιερωνόταν σε παρατεταμένη προσευχή και σε αυστηρότερη άσκηση. Έτσι αύξανε πνευματικά, και η χάρη του Θεού παρέμενε μαζί του. Ο Πανάγαθος Θεός, βλέποντας τους κόπους του, του έδωσε έναν ιδιαίτερο δρόμο για την επίτευξη ακόμη μεγαλύτερης αγιότητας και δόξας του Θεού μέσω του στεφάνου του μαρτυρίου. Ο πατήρ Εφραίμ προετοιμαζόταν για αυτό το αγώνισμα. Ήξερε ότι το μαρτύριο είναι η εκούσια αποδοχή των παθημάτων και του θανάτου για την πίστη στον Χριστό. Το μαρτύριο έχει τεράστια σημασία για τον Χριστιανισμό. Μας υπενθυμίζει ότι η πίστη απαιτεί θυσία και σθένος. Το μαρτύριο είναι η αρχαιότερη μορφή αγώνα στην Εκκλησία του Χριστού, του οποίου την αρχή είχε κάνει ο ίδιος ο Σωτήρας.

Το 1424 οι Τούρκοι επιτέθηκαν στην Ιερά Μονή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, την κατέστρεψαν και, με τη χαρακτηριστική τους μανία, όρμησαν στον ηγούμενο και σε όλη την αδελφότητα του μοναστηριού, βασανίζοντας ανελέητα και σκοτώνοντας τους πάντες. Εκείνο τον καιρό ο πατήρ Εφραίμ βρισκόταν σε σπηλιά στο βουνό και επέστρεψε στο μοναστήρι μόλις την επόμενη μέρα. Βρήκε στην αυλή μια θάλασσα αίματος και τα νεκρά σώματα όλων των δολοφονημένων πατέρων, τέλεσε την εξόδιο και την ταφή των αδελφών του μοναχών.

Ο πατήρ Εφραίμ δεν φοβήθηκε τίποτα και συνέχισε να ζει εκεί μόνος του. Όμως, ένα χρόνο μετά τη μεγάλη σφαγή, οι Οθωμανοί στρατιώτες επέστρεψαν στο μοναστήρι και συνέλαβαν τον μοναδικό μοναχό. Την ημέρα των γενεθλίων του, στις 14 Σεπτεμβρίου, άρχισαν τα φοβερά βασανιστήρια για τον Χριστό, βασανιστήρια ανελέητα και τρομερά. Σήμερα είναι αδύνατο να απαριθμήσουμε και να περιγράψουμε με λόγια όλα εκείνα τα φρικτά που επινοούσαν οι δήμιοι, για να αναγκάσουν τον πατέρα Εφραίμ να απαρνηθεί την πίστη του στον Χριστό. Για οκτώμισι ολόκληρους μήνες, υποφέροντας φρικτό σωματικό πόνο, ο πατήρ Εφραίμ προσευχόταν στον Θεό να του χαρίσει θάρρος και σθένος. Για να αντέξει τα πάντα για χάρη της αγάπης προς τον Χριστό, επαναλάμβανε τα λόγια: «Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ; θλῖψις ἢ στενοχωρία ἢ διωγμὸς ἢ λιμὸς ἢ γυμνότης ἢ κίνδυνος ἢ μάχαιρα; … ἀλλ᾿ ἐν τούτοις πᾶσιν ὑπερνικῶμεν διὰ τοῦ ἀγαπήσαντος ἡμᾶς».

Οι άπιστοι βασανιστές ήταν έξαλλοι λόγω της ακλόνητης πίστης του στον Ιησού Χριστό. Συνειδητοποιώντας ότι δεν θα απαρνηθεί ποτέ την ορθόδοξη πίστη και την αφοσίωσή του στον Σωτήρα του κόσμου, οι βασανιστές είχαν πλήρως εξοργισθεί. Μεσα στη διαβολική τους οργή επινόησαν ένα νέο και φρικτότατο βασανιστήριο: για να κάνουν τον θάνατο του Αγίου Εφραίμ πιο οδυνηρό, οι δήμιοι αποφάσισαν να τον κρεμάσουν ανάποδα σε ένα δέντρο, το οποίο σώζεται μέχρι σήμερα, και συνέχισαν να διαπερνούν το βασανισμένο σώμα του με σπαθιά. Ο άγιος προσευχόταν αδιάκοπα και υπέμενε αυτόν τον φρικτό πόνο, αλλά η παντοδύναμη και μεγάλη χάρη του Κυρίου και της Θεοτόκου του έδινε τη δύναμη να αντέξει όλα τα σωματικά βασανιστήρια στα οποία τον υποβάλλαν οι Οθωμανοί. Το αίμα του χύθηκε για τον Χριστό από τα χέρια των άπιστων και βλάσφημων Αγαρινών, οι οποίοι κάρφωσαν τα χέρια και τα πόδια του στον κορμό μιας μουριάς και του έμπηξαν πυρακτωμένο ξύλο στην κοιλιά. Το αιματοβαμμένο σώμα του άρχισε να καίγεται, και έτσι παρέδωσε το πνεύμα του στον Κύριο, στον οποίο είχε αφιερωθεί από νεαρή ηλικία. Πριν από 600 χρόνια, στις 9 το πρωί της Τρίτης 5 Μαΐου 1426, ο Άγιος Οσιομάρτυς Εφραίμ έκλεισε τα σωματικά του μάτια και παρέδωσε την αγία ψυχή του στον Κύριο Ιησού Χριστό. Ήταν τότε 42 ετών. Ο πατήρ Εφραίμ υπέστη τα μεγαλύτερα σε διάρκεια και τα πιο φρικτά βασανιστήρια που είναι γνωστά στην ιστορία της Εκκλησίας, όπως τονίζεται στις ελληνικές πηγές.

Some Image

Η ηγουμένη Μακαρία (Δεσύπρη). Φωτογραφία: μοναχή Χριστίνα Ωκεανίτισσα

Στη συνέχεια ακολούθησαν πέντε αιώνες σιωπής, μέχρι που η ηγουμένη Μακαρία (Δεσύπρη) αναστήλωσε το ιερό μοναστήρι και ανακάλυψε με θαυματουργό τρόπο τα ιερά λείψανα, τα οποία «έγιναν φάρμακο για κάθε πάσχοντα» σε κάθε γωνιά του κόσμου.

=========================================================================

Дорогие друзья, Эллины и Филэллины !

Греческий Культурный Центр – ГКЦ особо рад преподнести информацию о греческом святом, преподобномученике Ефреме Неа-Макринском [годы жизни: 1384-1426гг.] почитание которого в России получает все более и более широкий размах; в частности в России его почитают в Спасо-Влахернском монастыре в Деденево (Дмитровский район Московской области). Это единственная обитель в России, где ежедневно читают акафист преподобномученику Ефрему и куда приезжают паломники из разных уголков страны. Здесь находятся две иконы святого и его тапочек — одна из почитаемых святынь.

Особое послушание здесь несёт инокиня Александра (Маркова) — насельница обители, которая ежедневно читает с народом акафист святому, проводит экскурсии для паломников и собирает свидетельства о его чудесах. Она поёт греческие песнопения и прикладывает много усилий для того, чтобы святой Ефрем стал в России по-настоящему известен и любим.

В ближайшее время Греческий Культурный Центр – ГКЦ планирует провести мероприятие для ознакомления широкой аудитории с житием Святого и с делом инокини Александры, с ее участием, для всех желающих приобщиться, общаться, получить полную, детальную информацию.

Ниже прилагаем Вашему вниманию информацию о Святом Ефреме Неа-Макринском и о его почитании.

Ефрем Новый (греч. Εφραίμ Νέας, Ефрем Неамакринский, греч. Εφραίμ Νέας Μάκρης, в миру Константи́нос Мо́рфис, греч. Κωνσταντίνος Μόρφης; 14 сентября 1384, Трикала, Фессалия — 18 мая 1426) — святой, прославленный Константинопольским патриархатом в 2011 году в лике преподобномучеников.

Some Image

Дорогие друзья, Эллины и Филэллины!

Сегодня мы хотим рассказать о святом, которого глубоко чтит вся Греция, — преподобномученике Ефреме Новом, Неа-Макринском чудотворце. В Элладе его любят и знают повсюду: в его честь совершаются богослужения, к его мощам под Афинами круглый год едут паломники со всего мира, а свидетельства о его чудесной помощи передаются из уст в уста. И замечательно, что этот греческий святой стал горячо любим и в России: с 2011 года его почитание внесено в святцы Русской Православной Церкви, и теперь и здесь, вдали от родины, эллины могут прикоснуться к этой святыне.

Житие: от Трикалы до Неа-Макри

Святой Ефрем (в миру Константин Морфис) родился в 1384 году в греческом городе Трикала, в благочестивой семье. С детства он имел горячую любовь к Богу. В 14 лет, стремясь к монашеской жизни и желая избежать насильственного призыва в турецкое войско, он ушёл в древний монастырь Благовещения Пресвятой Богородицы на горе Амомон близ Неа-Макри, в Аттике. Там в 18 лет он принял монашеский постриг с именем Ефрем и был рукоположен во иерея.

В 1424 году турки совершили набег на обитель, разрушили её и зверски убили всех насельников. Отца Ефрема в этот момент не было в монастыре — вернувшись, он с болью похоронил убитых братьев и остался жить на святом месте один. Спустя год османы схватили его и подвергли страшным мучениям, предали жесточайшим пыткам, думая выведать у него информацию о монастырских сокровищах, которых никогда на самом деле и не было. По другим сведениям, святой Ефрем тогда же был пленен, и его истязали в течение восьми месяцев, вынуждая отречься от Христа. Святой Ефрем перенёс самые длинные и страшные пытки, известные в истории Церкви, и скончался 5 мая 1426 года в возрасте 42 лет, оставаясь непоколебимым в вере.

Some Image

Мучения святого Ефрема Нового, икона

Святой скончался в муках 5 мая 1426 года в возрасте 42 лет: палачи распяли его вниз головой на дереве и проткнули раскаленным железным прутом. Это дерево сохранилось в греческом монастыре до настоящего времени и находится внутри специально выстроенной почитателями часовенки.

В 1950 году игумения Макария, возродившая здесь, под Афинами, обитель Благовещения, вдруг обрела чудесно благоухающие останки неизвестного монаха…

А произошло это так.

Обретение мощей святого Ефрема Нового

Первая игуменья монастыря Благовещения или святого Ерема матушка Макария

Some Image

Матушка Макария*, принявшись возрождать этот заброшенный тогда монастырь, часто молилась:

– Господи, удостой меня, недостойную, чести увидеть мощи одного из отцов, некогда живших здесь.

И как-то в сердце своем услышала слова: «Копай там – и созерцательно ей было открыто место, – и найдёшь то, что ищешь. Найдёшь одного из отцов братии мучеников».

Рабочий оказался упрямым и готов был копать в любом в другом месте, но только не там, где показывала ему матушка. Пока он всюду окрест ворошил груды камней, она никуда не уходила с указанного ей месте и только смиренно ждала и молилась. А там, где она стояла, как раз не было камней, и рабочий все же подошел к ней. Видя, как он небрежно кидает землю, матушка сказала ему:

– Не спеши, может там кто-то похоронен, и ты повредишь его могилу. Прошу тебя! Будь осторожен!

– Ты действительно думаешь, что мы найдём что-нибудь? – усмехнулся он. Но вскоре из-под земли, которую он все также рьяно метал, показался череп…

Повсюду разлилось сильнейшее благоухание. Рабочий побледнел. От страха он не мог выговорить ни слова.

Дивен Бог во святых своих!

Матушка попросила его оставить её одну. Она упала на колени и поцеловала останки святого и… – почувствовала душой всю тяжесть его мученических испытаний.

Одновременно она радовалась, что обрела огромное сокровище, и ликовала от бесконечной благодати, славя Христа.

Some Image

C момента его мученической кончины в XIV веке прошло 524 года, прежде чем он был явлен всему миру, но тело святого, находясь все это время под землёй, практически не изменилось, оставалось нетленным.

Обретения мощей святого Ефрема 1950 году, икона

Матушка постепенно, снимая землю со святых мощей, увидела рясу из грубой плотной ткани, сшитой в давние времена. Из-за дождя она была вынуждена прекратить работу, так как вода уже заполнила дно могилы. Она поместила аккуратно все останки Святого в проёме над могилой.

Наступил вечер. Она одна ушла вычитывать службу и своё монашеское правило и вдруг услышала шаги, чёткие и ритмичные, звук доносился от новооткрытой могилы, затем прошел через весь двор монастыря.

Вдруг, внезапно кто-то невидимый остановился у двери разрушенной церкви.

Матушка вспоминает: «Я почувствовала сердцем что этот человек был с сильным характером и человек с большой духовной силой души».

У Матушки в тот момент, как она говорила, застыла кровь в жилах. И тут раздался голос: – До каких пор ты будешь держать меня там?
Икона святого Ефрема в Неа Макри

Some Image

Когда она повернулась, то увидела святого. Он был высокий, его чёрная борода была курчава, одет он был в полное монашеское одеяние. В левой руке он держал яркий свет, а правой благословлял её.

Душа Матушки переполнилась огромной радостью, и утешением и страх исчез она произнесла:

– Прости меня, святой отче, завтра, как только Бог пошлёт рассвет на землю, я позабочусь о твоих святых мощах.

После этих слов святой сразу исчез.

Утром, после молитв, она взяла его святые мощи, и ещё раз очистила их от земли, помыла, и поместив в святом алтаре, зажгла ему лампаду. Так началось почитание святого Ефрема Нового в середине прошлого XX века в Греции, а после распространилось по миру.

Почитание в Греции: монастырь под Афинами и «молниеносные» чудеса

О святом Ефреме ничего не знали более пяти столетий. Лишь в 1950 году игумения Макария (Десипри), возрождавшая разрушенный монастырь Благовещения в Неа-Макри, во время работ на монастырском дворе обрела благоухающие останки неизвестного инока. Игумения горячо молилась, чтобы Господь открыл ей имя подвижника, — и святой Ефрем сам явился ей, назвал себя и рассказал о своей жизни и мученической кончине.

С тех пор монастырь Благовещения, расположенный всего в 25 километрах от Афин, в прибрежном городке Неа-Макри, стал одним из самых любимых и посещаемых святых мест Греции. Его называют просто «монастырём святого Ефрема», и сюда круглый год стекаются тысячи паломников — из Афин и со всей Эллады, с Кипра и из других стран. В архиве обители хранятся сотни писем, повествующих о чудесной помощи по молитвам святого.

Сам святой Ефрем однажды сказал: «Множество чудес я совершу в последние времена, чтобы спаслись многие души». И действительно, его называют «молниеносным чудотворцем» — он незамедлительно откликается на просьбы о помощи в болезнях, скорбях и житейских бедах. Свидетельства этих чудес записаны и в Афинах, и в других городах Греции, и на Кипре.

Одно из таких потрясающих свидетельств связано с молодым человеком по имени Рафаил с Кипра. Он сам рассказал в телеэфире, что святой Ефрем являлся ему и исцелил его шесть раз, в том числе перед сложнейшей операцией. Святой сказал ему: «Я — твой святой, я — и твой врач». Этот случай стал известен далеко за пределами Кипра и вновь напомнил о том, насколько живым и близким остаётся почитание святого Ефрема для православных греков.

Святыня рядом: святой Ефрем в России

Самое дорогое для нас, эллинов, живущих в России, — это то, что к этой греческой святыне можно прикоснуться и здесь. Центром почитания святого Ефрема в России стал Спасо-Влахернский женский монастырь в посёлке Деденево (Дмитровский район Московской области). Это единственная обитель в России, где ежедневно читают акафист преподобномученику Ефрему и куда приезжают паломники из разных уголков страны. Здесь находятся две иконы святого и его тапочек — одна из почитаемых святынь.

Особое послушание здесь несёт инокиня Александра (Маркова) — насельница обители, которая ежедневно читает с народом акафист святому, проводит экскурсии для паломников и собирает свидетельства о его чудесах. Она поёт греческие песнопения и прикладывает много усилий для того, чтобы святой Ефрем стал в России по-настоящему известен и любим. К ней всегда можно приехать в монастырь — помолиться вместе, услышать её рассказ о святом и его почитании в Греции и в России. Матушка Александра открыта для общения и всегда рада гостям, а её материалы о святом Ефреме можно найти на портале «Православие.Ru».
Some Image
Первая и вторая иконы святого Ефрема в Свято-Влахернском монастыре под Москвой

Почему это важно для нас

Для нас, греков и друзей Греции, живущих здесь, в России, эта история имеет особое значение. Святой Ефрем — плоть от плоти греческой земли, его жизнь и мученичество — страница истории Эллады, её веры и стойкости. И то, что сегодня его почитание так живо отзывается в России, в подмосковном монастыре, куда едут люди, чтобы приложиться к его тапочку и попросить заступничества, — это живое свидетельство духовной связи между нашими народами, связи, которая не прерывается веками и расстояниями.

Для наших эллинов особенно дорого чувствовать, что греческий святой почитается здесь, в России, что к нему можно всегда обратиться — и в Греции, у его мощей в Неа-Макри, и здесь, в Деденево. Это наша общая святыня, наше общее духовное наследие. И мы призваны поддерживать почитание наших греческих святых, рассказывать о них, делиться их чудесной помощью — ведь через это крепнет и наша связь с родиной, и наша вера.

Если вы бываете в Москве или Подмосковье, Спасо-Влахернский монастырь в Деденево — место, которое стоит посетить. А если доведётся быть в Греции — монастырь святого Ефрема в Неа-Макри ждёт вас. Пусть эта статья станет для вас ещё одной встречей со святым, который одинаково близок и в Афинах, и в Москве.

Святый преподобномучениче Ефреме, моли Бога о нас!

Инокиня Александр (Маркова)

+7 903 740-05-86

Ссылка на страницу ВКонтакте: «Святой Ефрем Новый Неа-Макрийский».

https://vk.ru/club223880265

https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%95%D1%84%D1%80%D0%B5%D0%BC_%D0%9D%D0%BE%D0%B2%D1%8B%D0%B9

МЫ ВМЕСТЕ !!! МЫ – ЕДИНЫЙ МИР !!!

ВМЕСТЕ МЫ СИЛЬНЕЕ, МОЩНЕЕ, ВМЕСТЕ мы ДУХОВНО БОГАЧЕ и, на самом деле, СЧАСТЛИВЕЕ !!!

…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.

Με Μια Ματιά