..ΕΛΠΙΔΑ ΕΙΝΑΙ, ΟΤΑΝ ΟΙ ΕΝΤΙΜΟΙ, ΕΝΤΙΜΟΥΣ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ.
…Γράφει ο Πάνος Καλουδάς.
…Χείμαρρος αξιών, μέσα στη σκέψη μου. Κι από που να ξεκινήσω; Ίσως από την πρώτη εικόνα, που έχει αποτυπωθεί στα βάθυ της ψυχής μου. Από την Βασιλική λοιπόν, που την γνωρίζω πολλά πολλά χρόνια.
Και που με τιμάει με την φιλία της. Απο την Βασιλική Ξηράκη. Είναι μια εικαστικός, από τις πλέον άξιες της γενιάς της.

Μια αναγνωρισμένη ζωγράφος, με έργο σημαντικό, που μιλάει στις καρδιές. Γι’ αυτό και κάθε της παρουσία, κάθε της έκθεση, προσελκύει πλήθος κοινού.
Που ξέρει να ξεχωρίζει και να αξιολογεί την σημαντικότητα ενός έργου. Από εκείνο που απλά προσπαθεί να υπάρξει.
Μια ταλαντούχα λοιπόν καλλιτέχνης, που σε πολλούς ομότεχνους της, μπορεί και βάζει τα γυαλιά.

Καθώς πέρα από τις εικαστικές της αξίες, είναι και μια πολύ γνωστή οπτικός, με μεγάλο οίκο στην Αθήνα.
Και προχωράμε στην συνέχεια, που πάλι έχει σχέση με την Βασιλική.
Η κυρία που είναι στην πρώτη φωτογραφία που αναρτώ, μαζί με την κυρία Ξηράκη, είναι η κόρη της.

Η κυρία Ανδριάνα Γερούλη.
Μια εξ’ ίσου άξια, σαν την μητέρα της γυναίκα, με ουράνια ευλογία, με πίστη στον Θεό, με πολλά ιδανικά κι απέραντη αγάπη για την πατρίδα. Μια αγωνίστρια της ζωής, με δικό της οπτικό οίκο κι εκείνη.
Η οποία χάρη στην αγάπη της αυτή, για την ομορφότερη πατρίδα της γης, για την δοκιμαζόμενη, χρόνια τώρα, Ελλάδα μας, θέτει τις δυνάμεις της, στο πλευρό του μόνου άξιου Έλληνα πατριώτη, που διαθέτει αυτή τη στιγμή η βουλή.
Το επαναλαμβάνω τονίζοντας το…
Του μόνου έντιμου και ικανού στελέχους της βουλής, που είναι ο Νίκος Παπαδόπουλος.
Ο Θεοσεβούμενος αυτός ανθρώπος, που με θάρρος πήγε στην «Εθνική» μας Πινακοθήκη και καθάρισε τη σαβούρα από την τέχνη.
Πέταξε κάτω στη γη, με βία και οργή, τις βλάσφημες εκείνες εικόνες, που πρόσβαλαν τα Θεία μας.

Και την πίστη του καθενός μας. Αποτυπώσεις συμφοράς, που τις ονόμαζαν…»έργα τέχνης» δείχνοντας την Παναγία μας με τσιγάρο…
Κι ένα σωρό άλλες αθλιότητες ασέβειας, απέναντι σε αυτό, που ο καθένας μας έχει δικαίωμα να πιστεύει.
Απαιτώντας και τον σεβασμό προς αυτό. Πήγε με αγανάκτηση και πέταξε, έναν χυδαίο σαρκασμό δηλαδή. Έναν απροκάλυπτο βιασμό, απέναντι σε αυτό που ο καθένας μας θέλει να πιστεύει.
Ο Νίκος ο Παπαδόπουλος λοιπόν, ο γνωστός και λαοφιλής γιατρός, ο καρδιοχειρουργός αυτός, που τόσες και τόσες ζωές συνανθρώπων μας έχει σώσει, εδω και καιρό κινείται ως ανεξάρτητος πλέον βουλευτής.

Μακριά απο το κόμμα εκείνο, που κορόϊδεψε τους πιστούς, ως υπέρμαχος τους.
Τον δήθεν εκείνο δασκαλάκο ήθους, τον πρόεδρο της «Νίκης» που απέναντι στην Χριστιανική πίστη, τόση ήττα έχει επιδείξει.
Έτσι μοναχικός οδοιπόρος πλέον ο Νίκος, μέσα στην «ζούγκλα» που ονομάζεται βουλή, έχει δημιουργήσει την δική του κίνηση, τον «Ελληνικό Παλμό» Όπου πραγματικά τον έχει αγκαλιάσει ένα αρκετά μεγάλο τμήμα του λαού μας.
Κάνοντας όλα τα συστημικά κόμματα, να τρέμουν και να… παραμιλούν, από το ρεύμα που έχει ο «Ελληνικός Παλμός» Όλα αυτά τα πολιτικά κοπρόσκυλα, που δουλεύουν τον λαό, τα έχουν πραγματικά χάσει με την Άγια αγκαλιά που έχει ζώσει τον πρόεδρο. Τον Νίκο Παπαδόπουλο.
Όταν όμως βλέπεις ανθρώπους, σαν την Βασιλική, την Ανδριάνα, την Ιωάννα, τον Γιώργο, την Ελένη την Ξεκαλάκη κι όλους αυτούς που έχουν συσπειρωθεί πλάι στον Νίκο, αντιλαμβάνεσαι πως δεν μπορεί να είναι τυχαίο το προβάδισμα που έχει στην πολιτική του διαδρομή, ο άνθρωπος αυτός.
Γι αυτό κι εδώ, δεν τελειώνουμε.
Τώρα αρχίζουμε.
Έχουμε πολλά ακόμα να πούμε, ώστε η βουλή των Ελλήνων να δει επιτέλους, ένα άσπρο φως.
Μια αλήθεια υπαγορευμένη από καθαρή συνείδηση.
Μια άσκηση εξουσίας, με πίστη πια στα Ιερά και στα Όσια. Με αγάπη στον άνθρωπο και στις ανάγκες που αυτός έχει.
Κι όχι όπως μέχρι τώρα έχουμε δει, η μέριμνα των κομμάτων όλων, να είναι ο ακόμα περισσότερος πλουτισμός των υπέρ πλουσίων.
Εδώ είμαστε, για να τα λέμε με τους λογικούς αυτής της χώρας. Με τους πονεμένους από τα ατελείωτα ψεύδη της μέχρι τώρα πολιτικής τους. -Βασιλική μου, Ανδριάνα μου, να είστε καλά…
Και να ζωγραφίζετε πια εικόνες ελπίδας.
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.