vima365

Πενυ Ραμαντανη : Από παιδί η γραφή, όπως και η μουσική, ήταν ο τρόπος που είχα να εκφράζομαι, να αποσυμπιέζομαι, να τοποθετώ και να ερμηνεύω τον κόσμο γύρω μου και μέσα μου – Συνεντευξη στην Βικη Σιωμοπουλου

Πενυ Ραμαντανη : Από παιδί η γραφή, όπως και η μουσική, ήταν ο τρόπος που είχα να εκφράζομαι, να αποσυμπιέζομαι, να τοποθετώ και να ερμηνεύω τον κόσμο γύρω μου και μέσα μου !!!!!!!!!!!

     Συνεντευξη στην Βικη Σιωμοπουλου

Η Πένυ Ραμαντάνη είναι μια δημιουργός που εκφράζεται μέσα από διαφορετικές μορφές τέχνης, αναζητώντας πάντα νέους τρόπους να αφηγηθεί ιστορίες, να αποτυπώσει συναισθήματα και να επικοινωνήσει με το κοινό της.

Τραγουδίστρια, τραγουδοποιός και συγγραφέας, έγινε ευρύτερα γνωστή μέσα από τη συμμετοχή της στα συγκροτήματα Όναρ και Ντο Δίεση, ενώ παράλληλα ανέπτυξε μια ξεχωριστή λογοτεχνική πορεία, με έργα που απευθύνονται τόσο στους ενήλικες όσο και στα παιδιά.

Από το πρώτο της μυθιστόρημα, «Υπέροχα Μόνοι», μέχρι τα παιδικά βιβλία της, τη συλλογή διηγημάτων «Το Παγκάκι και μικρές ιστορίες του» και το πρόσφατο ιστορικό μυθιστόρημα «Άδηλος Χρόνος», η γραφή αποτελεί έναν σημαντικό χώρο προσωπικής έκφρασης και δημιουργίας.

Παράλληλα, μέσα από την επιμέλεια λογοτεχνικών κειμένων και τα Εργαστήρια Έκφρασης μέσω της Γραφής, μοιράζεται την αγάπη της για τις λέξεις και ενθαρρύνει και άλλους ανθρώπους να ανακαλύψουν τη δική τους φωνή.

Στη συνέντευξη που ακολουθεί, η Πένυ Ραμαντάνη μιλά για τη μουσική, τη λογοτεχνία, τις διαφορετικές πλευρές της δημιουργικότητάς της και το νέο της βιβλίο, αποκαλύπτοντας τη διαδρομή μιας καλλιτέχνιδας που εξακολουθεί να αναζητά, να πειραματίζεται και να δημιουργεί με οδηγό την ανάγκη της για έκφραση.

 Να Καλωσορισουμε Στο Vima365.gr Την Πενυ Ραμαντανη.Σας Ευχαριστω Για Την Συνεντευξη.

Βικη Σ. -Γεννηθήκατε Στην Αθήνα Και Από Νωρίς Η Μουσική Έγινε Σημαντικό Κομμάτι Της Ζωής Σας. Ποια Ήταν Η Πρώτη Στιγμή Που Νιώσατε Ότι Αυτός Είναι Ο Δρόμος Που Θέλετε Να Ακολουθήσετε?

 

Πενυ Ραμαντανη -Όντως η μουσική ήρθε νωρίς στη ζωή μου και παρ’ όλο που από παιδί έπαιζα κιθάρα,έγραφα και δοκίμαζα τη φωνή μου πάνω στους μεγάλους τραγουδιστές ακούγοντας κασέτες, δεν μπορούσα να φανταστώ ότι η ζωή θα την έφερνε στον δρόμο μου με αυτόν τον τρόπο.

Δεν ήταν παρά μετά την κυκλοφορία τουλάχιστον των δύο πρώτων δίσκων που ένιωσα ότι αυτός ίσως είναι ο δικός μου δρόμος.

Και η αλήθεια είναι πως τώρα, μεγαλώνοντας, κυρίως στις ζωντανές εμφανίσεις με τους Ντο Δίεση, νιώθω πως βρίσκομαι ακριβώς εκεί που θα έπρεπε ιδανικά για την ψυχή μου.

Βικη Σ. -Η Συμμετοχή Σας Στους Όναρ Από Το 1999 Έως Το 2012 Σημάδεψε Μια Μεγάλη Περίοδο Της Καλλιτεχνικής Σας Πορείας. Τι Κρατάτε Πιο Έντονα Από Εκείνα Τα Χρόνια?

Πενυ Ραμαντανη -Σαφώς κρατώ τόσο πολλά πράγματα. Μεγάλωνα και ωρίμαζα μέσα σε αυτόν τον τόπο, τους Όναρ, μια και η περίοδος αυτή καλύπτει τη ζωή μου από τα δεκαεννιά έως τα τριάντα δυο!

Και ιδιαίτερα τα πρώτα χρόνια συνέπεσαν με μια εποχή που υπήρχε εξαιρετική άνθιση στις μουσικές σκηνές ανά την Ελλάδα κι έτσι είχα την ευκαιρία να ταξιδέψω πάρα πολύ όλα αυτά τα χρόνια και να γνωρίσω τις ομορφιές των τόπων και των ανθρώπων.

Επίσης, είχα και την ευλογία να κάνω συνεργασίες και να γνωρίσω καλλιτέχνες που αγαπούσα πάρα πολύ και άκουγα.

Βικη Σ. -Έχετε Συμμετάσχει Σε Δέκα Άλμπουμ, Δύο Από Τα Οποία Έγιναν Χρυσά,Ενώ Έχετε Γράψει Στίχους Και Μουσική Για Πολλά Από Τα Τραγούδια Σας.

Πόσο Προσωπικά Είναι Για Εσάς Τα Τραγούδια Που Δημιουργείτε?

Πενυ Ραμαντανη -Θεωρώ πως είναι δύσκολο να μην είναι προσωπικό το γράψιμο, γιατί ακόμα κι αν προσπαθείς να περιγράψεις κάτι που δεν είναι οπωσδήποτε μια δική σου εμπειρία,πάντα το περιγράφεις μέσα από το προσωπικό πρίσμα, το υποκειμενικό φίλτρο ή τον τρόπο που το αντιμετωπίζεις ως παρατηρητής.

Για παράδειγμα, σε ένα τραγούδι όπως το «Προσφυγικό», ενώ δεν είναι ένα αμιγώς προσωπικό βίωμα εντούτοις ανασύρεται συναισθηματικά καθετί που μοιάζει με ξεριζωμός π.χ. η απώλεια ενός αγαπημένου και τα συναισθήματα που προκαλούνται απέναντι στον πόνο του άλλου ανθρώπου.

Βικη Σ. -Στη Διαδρομή Σας Έχετε Συνεργαστεί Με Σημαντικούς Καλλιτέχνες, Όπως Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Ο Γιώργος Νταλάρας Και Οι Πυξ Λαξ. Ποια Συνεργασία Σάς Άφησε Ένα Ιδιαίτερο Μάθημα?

Πενυ Ραμαντανη -Ακούγεται κλισέ αλλά όλες οι συνεργασίες μού άφησαν μια σημαντική εμπειρία, από όλες κάτι έμαθα.

Το κυριότερο ήταν πως κανείς δεν βρίσκεται εκεί που βρίσκεται τυχαία. Είχα την ευκαιρία να έρθω κοντά στο ταλέντο σπουδαίων ανθρώπων, να δω πώς αντιμετωπίζουν τη μουσική, τον εαυτό τους και την τέχνη γενικότερα.

Με κάποιους δέθηκα και τους αγάπησα, με όλους μοιράστηκα στιγμές αλησμόνητες, συγκινητικές, αστείες και δύσκολες. Πλούτος!

Βικη Σ. -Μετά Την Περίοδο Των Όναρ, Ακολουθήσατε Μια Νέα Μουσική Διαδρομή Με Τους Ντο Δίεση, Μαζί Με Τον Δημήτρη Νίτη.

Τι Νέο Έφερε Αυτή Η Συνεργασία Στην Καλλιτεχνική Σας Έκφραση?

Πενυ Ραμαντανη -Το θέτετε τόσο ωραία! Πραγματικά το σχήμα αυτό έφερε πολλά νέα στοιχεία στην καλλιτεχνική μου έκφραση μέσω πολλών παραγόντων.

Με τους Ντο Δίεση δημιουργήσαμε έναν ελεύθερο εκφραστικό χώρο, σταθήκαμε στη μαγεία της δημιουργικής στιγμής με ρομαντισμό και φτιάξαμε μια ατμόσφαιρα στην οποία να νιώθουμε ευγνωμοσύνη.

Δούλεψα πολύ στιχουργικά αλλά και η τριβή μου με τόσο καλούς μουσικούς, νιώθω ότι εξέλιξε την αισθητική και την αίσθησή μου στη μουσική. Επίσης οι ακουστικές εμφανίσεις που κάνουμε τα τελευταία χρόνια ανά την

Ελλάδα και την Κύπρο με τον Δημήτρη μάς χάρισαν, και μας χαρίζουν ακόμα,
ανεκτίμητες στιγμές βαθιάς συγκίνησης και επικοινωνίας και μας έχουν φέρει κοντά στη μουσική με έναν πιο ευθύ, ακατέργαστο τρόπο, απογυμνωμένους και άμεσα συνδεδεμένους με την κάθε στιγμή.

Βικη Σ. -Έχετε Εμφανιστεί Σε Συναυλιακούς Χώρους Και Φεστιβάλ Στην Ελλάδα Και Την Κύπρο. Τι Είναι Αυτό Που Σας Συγκινεί Περισσότερο Όταν Βρίσκεστε Μπροστά Στο Κοινό?

Πενυ Ραμαντανη -Αυτή η άμεση συνάντηση, η αίσθηση ότι για λίγο μοιραζόμαστε κάτι κοινό, κάτι μοναδικό, που το ξέρουμε μόνο όσοι είμαστε εκεί εκείνη τη στιγμή.

Είναι σπουδαίο το αίσθημα του μοιράσματος, της ένωσης και είναι και αυτό που λείπει περισσότερο αυτή την εποχή, που θέλουν να μας απομονώσουν και να μας κάνουν να ξεχάσουμε ότι μας ενώνουν απείρως περισσότερα πράγματα απ’ αυτά που μας χωρίζουν.

Βικη Σ. -Παράλληλα Με Τη Μουσική, Αναπτύξατε Μια Ιδιαίτερη Σχέση Με Τη Λογοτεχνία.

Πότε Ανακαλύψατε Ότι Η Γραφή Θα Μπορούσε Να Αποτελέσει Έναν Εξίσου Σημαντικό Τρόπο Έκφρασης Για Εσάς?

Πενυ Ραμαντανη -Από παιδί η γραφή, όπως και η μουσική, ήταν ο τρόπος που είχα να εκφράζομαι, να αποσυμπιέζομαι, να τοποθετώ και να ερμηνεύω τον κόσμο γύρω μου και μέσα μου.

Το 2008 ξεκίνησα να γράφω πρώτη φορά μια ολοκληρωμένη ιστορία, η οποία εκδόθηκε το 2010.

Τότε άνοιξε για μένα ένας νέος κόσμος που ήξερα ότι δεν ήθελα με τίποτα να κλείσει.

Βικη Σ. -Το Πρώτο Σας Μυθιστόρημα, «Υπέροχα Μόνοι», Αγγίζει Τις Ανθρώπινες Σχέσεις, Τη Μοναξιά Και Την Ανθεκτικότητα.

Πόσο Εύκολο Είναι Να Μετατρέπετε Συναισθήματα Και Σκέψεις Σε Μια Ιστορία?

Πενυ Ραμαντανη -Η διαδικασία αυτή είναι πραγματικά ένα μεγάλο ταξίδι που απαιτεί κάματο, επιμονή κι υπομονή, είναι όμως γεμάτη δώρα και χαρές.

Ο κάθε ήρωας, η κάθε σκηνή, η κάθε ιστορία αποκτούν μέσα μας οντότητα, καταλαμβάνουν μέρος του εαυτού μας μέχρι να βρούμε τις λέξεις να τα τοποθετήσουμε όλα αυτά στο χαρτί μπροστά μας.

Είναι ένα συνεχές παιχνίδι με το πνεύμα μας και την ψυχή μας, γι’ αυτό και θεωρώ ότι το γράψιμο μπορεί να κάνει καλό ακόμα κι όταν η λογοτεχνία δεν είναι ο σκοπός και γι’αυτό δημιούργησα και το «εργαστήρι έκφρασης μέσω της γραφής», το οποίο έχει κάνει ήδη έναν πρώτο κύκλο και με την πρώτη ευκαιρία θα πραγματοποιηθεί ξανά.

Βικη Σ. -Στο Ιστορικό Μυθιστόρημα «Άδηλος Χρόνος», Ο Χρόνος, Η Φθορά Και Η Ανθρώπινη Αντοχή Αποκτούν Ξεχωριστή Σημασία.

Τι Σας Ενέπνευσε Να Ασχοληθείτε Με Αυτές Τις Θεματικές?

Πενυ Ραμαντανη -Με ενέπνευσε η ιστορία του Άη Στράτη, αυτού του μικρού νησιού του βόρειου Αιγαίου, που κουβαλά ένα τεράστιο κομμάτι, όχι μόνο της νεότερης ελληνικής ιστορίας, αλλά και της αιώνιας ιστορίας του ανθρώπου που αγωνίζεται μέσα στη δίνη του κόσμου να βρει τη θέση του, να αγαπήσει, να δημιουργήσει και να αφήσει το σημάδι του, ακόμα κι εκεί που αυτό μοιάζει ακατόρθωτο.

Βικη Σ. -Έχετε Γράψει Και Για Παιδιά, Με Βιβλία Όπως «Το Αστέρι Κι Ο Κωστής»Και «Ο Λουλουδάκος».

Τι Θα Θέλατε Να Κρατούν Τα Παιδιά Μέσα Τους Αφού Διαβάσουν Τις Ιστορίες Σας?

Πενυ Ραμαντανη -Όταν γράφω για τα παιδιά, πάντα έχω ένα δέος απέναντι στην απεραντοσύνη της φαντασίας τους, στην αγνότητα της ύπαρξής τους.

Αυτό που ελπίζω πάντα είναι μέσα από τις ιστορίες μου να πλουτίζουν έστω και λίγο τα χρώματα της φαντασίας τους, να νιώθουν όμορφα για τους άλλους και για τον εαυτό τους και να θυμούνται πως η αγάπη είναι ο σπουδαιότερος οδηγός στη ζωή μας.

Βικη Σ. -Στο «Το Παγκάκι Και Μικρές Ιστορίες Του», Μικρές Αφηγήσεις Γίνονται Αφορμή Για Βαθύτερες Ανθρώπινες Σκέψεις.

Πιστεύετε Ότι Οι Πιο Απλές Στιγμές Κρύβουν Συχνά Τις Μεγαλύτερες Αλήθειες?

Πενυ Ραμαντανη -Οπωσδήποτε το πιστεύω ακριβώς όπως το λέτε! Και ίσως όλες οι στιγμές κρύβουν τις μεγαλύτερες αλήθειες, αρκεί να έχουμε ανοιχτή καρδιά για να τις δούμε και να τις ακούσουμε, όπως το παγκάκι αυτό, που αγάπησε τόσο τους ανθρώπους ακούγοντας τις ιστορίες τους.

Βικη Σ. -Η Γραφή Σας Έχει Έντονα Λυρικό Και Ανθρώπινο Χαρακτήρα. Πόσο Σημαντικό Είναι Για Εσάς Να Αγγίζετε Τον Αναγνώστη Συναισθηματικά?

Πενυ Ραμαντανη -Φυσικά είναι σημαντικό και θέλω ο αναγνώστης να βρίσκει στη γραφή κάτι και από τη δική του ψυχή, άλλωστε αυτό είναι όλο το νόημα της έκδοσης ενός βιβλίου.

Όμως είναι σημαντικό η πράξη της γραφής καθαυτή, την ώρα που συμβαίνει, να μετακινεί και τον ίδιο τον γράφοντα, να τον βουτά βαθιά και να τον βγάζει στην επιφάνεια, να βρίσκει τους πιο σύντομους δρόμους προς την αλήθεια, προς στην ειλικρίνεια, να τον λυτρώνει κι έτσι να φτάνει, με την αλήθεια του, στον αναγνώστη.

Βικη Σ. -Σπουδάσατε Ελληνικό Πολιτισμό Με Εστίαση Στη Φιλολογία Και Την Επιμέλεια Κειμένων.

Πώς Έχουν Επηρεάσει Οι Σπουδές Σας Τον Τρόπο Με Τον Οποίο Γράφετε Και Αντιλαμβάνεστε Τη Λογοτεχνία?

Πενυ Ραμαντανη -Τον έχουν επηρεάσει σε πολύ μεγάλο βαθμό και στη γραφή αλλά και στην πρόσληψη της λογοτεχνίας και αυτός ήταν και ο σπουδαιότερος λόγος για τον οποίο θέλησα να εμβαθύνω και ακαδημαϊκά στον τομέα αυτό.

Η χαρά της μάθησης, της μελέτης, το άνοιγμα των οριζόντων είναι τόσο σπουδαία όσο δεν μπορούν περιγράψουν οι λέξεις.

Και θεωρώ ότι η δια βίου μάθηση είναι ένα από τα πιο μεγάλα δώρα που μπορεί κανείς να κάνει στον εαυτό του.

Βικη Σ. -Εργάζεστε Και Ως Επιμελήτρια Κειμένων. Πόσο Διαφορετικό Είναι Να Φροντίζετε Το Κείμενο Κάποιου Άλλου Από Το Να Δουλεύετε Πάνω Σε Ένα Δικό Σας έργο?

Πενυ Ραμαντανη -Για μένα είναι πολύ ενδιαφέρον να μπαίνω στον τρόπο γραφής ενός άλλου συγγραφέα και είναι κάτι που κάνω με πολλή αγάπη και απόλυτο σεβασμό στο έργο.

Η επιμέλεια-διόρθωση είναι ένα πολύ σημαντικό στάδιο στην έκδοση ενός έργου και μου δίνει μεγάλη χαρά η ευκαιρία να είμαι κομμάτι αυτού του σταδίου, αλλά επιπλέον διευρύνει και τους ορίζοντές μου η επαφή με διαφορετικά στυλ, ιδέες και είδη γραφής άλλων ανθρώπων.

Επίσης με έχει βοηθήσει στο να αντιμετωπίζω και τα δικά μου κείμενα με μια πιο αντικειμενική ματιά.

Βικη Σ. -Η Μουσική Και Η Λογοτεχνία Έχουν Διαφορετικά Μέσα Έκφρασης, Αλλά Και Οι Δύο Μιλούν Στην Καρδιά.

Ποιες Ομοιότητες Ανακαλύπτετε Ανάμεσά Τους?

Πενυ Ραμαντανη -Από τεχνικής άποψης, απαραίτητο στοιχείο και των δύο είναι το μέτρο, ο ρυθμός, η ποιητικότητα.

Από καλλιτεχνικής άποψης, για μένα, είναι δυο ποτάμια που πηγάζουν από το ίδιο βουνό, αυτό της ανάγκης της δημιουργικής έκφρασης, η οποία είναι αναπόσπαστη από τον άνθρωπο, όπως όλες οι μορφές της τέχνης.

Είναι η ανάσα της ύπαρξης, είναι ένα από τα δύο πράγματα που καλύπτει την απόσταση μέχρι τον χαμένο παράδεισο -ό,τι κι αν σημαίνει αυτό για τον καθένα- και μας κάνει ιδανικούς. Το άλλο είναι η φύση.

Βικη Σ. -Έχετε Συμμετάσχει Σε Εκπαιδευτικά Προγράμματα Και Δημιουργικές Δράσεις Για Παιδιά. Τι Σας Προσφέρει Αυτή Η Επαφή Και Πόσο Σημαντικό Θεωρείτε Να Έρχονται Τα Παιδιά Σε Επαφή Με Την Τέχνη?

Πενυ Ραμαντανη -Είναι πλέον αποδεδειγμένο το πόσο ευεργετική είναι η τέχνη για τα παιδιά, πόσο σημαντικό ρόλο παίζει στην ψυχοσύνθεση και την ανάπτυξή τους την πνευματική και τη συναισθηματική, πόσο πιο αποτελεσματική και διασκεδαστική μπορεί να κάνει τη διαδικασία της μάθησης.

Και το κυριότερο πόσο σπουδαίο ρόλο μπορεί να παίξει στη σχέση τους με τους άλλους, στην αποδοχή, την ενσυναίσθηση, αλλά και στη σχέση με τον ίδιο τους τον εαυτό.

Η επαφή με τα παιδιά είναι εξαιρετικά ευεργετική για τους ενήλικες γιατί τα παιδιά δεν έχουν δεύτερες σκέψεις, η επικοινωνία τους είναι άμεση, ευθεία και πάντα ειλικρινής, στοιχεία που εμείς οι μεγάλοι χάνουμε στον κυκεώνα των σκέψεών μας και στην ανάγκη μας να είμαστε αρεστοί.

Αν σε συμπαθήσουν θα σε αγκαλιάσουν και θα σου δώσουν ένα δώρο, αν όχι, θα σ’ το πουν κοιτώντας σε.

Είναι επίσης ευεργετική γιατί στον κόσμο των παιδιών είναι όλα πιθανά και αποδεκτά κι αυτό είναι υπέροχα λυτρωτικό! Τα λουλούδια μπορούν να ταξιδεύουν, τα αστέρια να κάνουν φίλους, ο γάιδαρος να πετάει και να υπάρχουν λιβάδια με μονόκερους. Είναι πολύ πιο όμορφος ο κόσμος τους.

Κι ενώ, ευτυχώς, γίνονται πολλές καλλιτεχνικές δράσεις για τα παιδιά μέσω ιδιωτικών πρωτοβουλιών, δυστυχώς στο δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα βλέπουμε πως η Τέχνη αφαιρείται σταδιακά, υποβιβάζεται και εκδιώκεται στη σφαίρα της ανυπαρξίας.

Μοιάζει να μη τη θέλει το σύστημα, μοιάζει να τη φοβάται και να προτιμά πολίτες που να έχουν μόνο μια εξειδίκευση, χωρίς εργαλεία έκφρασης,χωρίς φαντασία, χωρίς δημιουργικότητα, χωρίς αναρώτηση, χωρίς αμφιβολία.

Βικη Σ. -Ως Δημιουργός, Πόσο Χώρο Αφήνετε Στη Μοναχικότητα Και Την Εσωτερική Αναζήτηση;

Είναι Για Εσάς Απαραίτητες Προϋποθέσεις Για Να Γεννηθεί Ένα Νέο Έργο?

Πενυ Ραμαντανη -Η μοναχικότητα κάποιες φορές είναι απαραίτητη γιατί η δημιουργική διαδικασία,κακά τα ψέματα, είναι ένα μοναχικό ταξίδι.

Και για μένα είναι σημαντική κάποιες φορές, όμως όντας άνθρωπος της οικογένειας έχω μάθει να λειτουργώ και σε συνθήκες πλήρους κοινωνικότητας κι όσο μεγαλώνω συνειδητοποιώ ότι δεν είναι οι συνθήκες που δημιουργούν το περιβάλλον της δημιουργίας, αλλά ο τρόπος που αφήνεσαι να δημιουργήσεις στις οποιεσδήποτε συνθήκες.

Στη χώρα μας η δυσκολία έγκειται περισσότερο στο ότι η καλλιτεχνική δημιουργία δεν πιάνεται για εργασία,με αποτέλεσμα να πρέπει κανείς να εργάζεται για να βιοποριστεί και να δημιουργεί στον «ελεύθερο χρόνο του».

Βικη Σ. -Κοιτάζοντας Πίσω Τη Μέχρι Σήμερα Διαδρομή Σας, Υπάρχει Κάποια Απόφαση Ή Στιγμή Που Θεωρείτε Ότι Άλλαξε Καθοριστικά Την Πορεία Σας?

Πενυ Ραμαντανη -Το γεγονός ότι έγινα μητέρα είναι το πιο καθοριστικό και προσωπικά αλλά και καλλιτεχνικά, και μάλιστα σε σχετικά μικρή ηλικία, με την έννοια ότι είναι ένα γεγονός που τροποποιεί την ίδια τη ζωή αλλά και τον τρόπο που την αντιλαμβάνεται κανείς, τροποποιεί τη σχέση με τον εαυτό μας και τον κόσμο, με το πριν από αυτό και το μετά από αυτό.

Παράλληλα με τη μητρότητα, θεωρώ εξίσου σημαντική την ύπαρξη των ανθρώπων που διαλέγουμε στη ζωή μας, του συντρόφου, των φίλων μας, εκείνων που αποτελούν την αφετηρία και το τέρμα των διαδρομών μας και μας βοηθούν να καλλιεργήσουμε την καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας.

Με λίγα λόγια θεωρώ ότι καθοριστικοί στη ζωή μας είναι οι άνθρωποι. Βέβαια, και κάθε μας μικρή ή μεγάλη, λάθος ή σωστή απόφαση μάς φέρνει μέχρι το παρόν και διαμορφώνει αυτό που είμαστε, οπότε όλες είναι σημαντικές.

Βικη Σ. -Ποια Είναι Τα Σχέδιά Σας Για Το Επόμενο Διάστημα; Υπάρχουν Νέα Μουσικά Ή Συγγραφικά Εγχειρήματα Που Θα Θέλατε Να Μοιραστείτε Με Το Κοινό?

Πενυ Ραμαντανη -Το επόμενο διάστημα θα κάνουμε κάποιες ζωντανές εμφανίσεις με τους Ντο Δίεση, όπως κάθε χειμώνα, κι ετοιμάζουμε παράλληλα και κάποια καινούργια τραγούδια.

Συγγραφικά, δουλεύω ήδη πάνω σε νέες ιδέες με επικρατέστερο ένα υβριδικό έργο που έχει καταλάβει τη σκέψη μου το τελευταίο διάστημα και παράλληλα θα προσπαθήσω να πραγματοποιήσω κάποιες ακόμα παρουσιάσεις για τον «Άδηλο Χρόνο», ο οποίος τώρα έχει ξεκινήσει το ταξίδι του…

Βικη Σ. -Αν Μπορούσατε Να Περιγράψετε Τον Εαυτό Σας Μέσα Από Έναν Στίχο Ή Μια Φράση Από Κάποιο Βιβλίο Σας, Ποια Θα Επιλέγατε Και Γιατί?

Πενυ Ραμαντανη -«Κάνω πως δεν λυπάμαι Κάνω πως δεν φοβάμαι Και δύναμη γυρεύω Και χορεύω»Το «κάνω πως δεν λυπάμαι και δεν φοβάμαι» δεν είναι μια στάση υποκριτική, θέλω να δηλώσω περισσότερο ότι όταν ο φόβος και η θλίψη θεριεύει, ψάχνω μέσα μου και γύρω μου τα εργαλεία που θα με βοηθήσουν να τα διαχειριστώ, να βρω δύναμη και θυμηθώ ότι μπορώ να τα μεταστρέψω σε κάτι άλλο, κάτι δημιουργικό, κάτι λυτρωτικό.

Βικη Σ. -Κλείνοντας Θα Ήθελα Να Σας Ευχηθω Καλη Επιτυχια Σε Οτι Κανετε Στη Ζωη Σας!Θα Ηθελα Επισης

Να Ευχηθειτε Κατι Σε Εσας Και Σε Ολους Τους Αναγνωστες Του Vima365.gr

Πενυ Ραμαντανη -Καταρχάς σας ευχαριστώ πραγματικά για τις πάρα πολύ ενδιαφέρουσες ερωτήσεις!Ευχαριστώ και τις ευχές κι σας εύχομαι κι εγώ να έχετε υγεία, αρμονία, ευημερία και να κρατάτε την καρδιά σας ανοιχτή!