Διαμαρτυρία για την Παιδεία ή Ευκαιρία για Καταστροφή;
Απο τον Φιλιππο Καρακωστα
Όταν τα δίκαια αιτήματα μαθητών και φοιτητών γίνονται πρόσχημα για κομματική εκμετάλλευση, βανδαλισμούς και λεηλασίες, ποιος υπερασπίζεται τελικά την κοινωνία, τη δημοκρατία και την ίδια την Παιδεία;
Ξεκινά μια διαμαρτυρία μαθητών και φοιτητών, με αιτήματα που, χωρίς να γνωρίζω τα προβλήματα σε βάθος, μπορεί να είναι λογικά και δικαιολογημένα.
Στην πολυήμερη αυτή, ολοήμερη διαμαρτυρία συμπορεύονται και κόμματα της Αριστεράς.
Μάλιστα, τα δικά μας αριστερά κόμματα, «πρωτοπόρα» στους αγώνες, βρίσκονται εκεί με αντιπροσωπείες, δηλώνοντας τη στήριξή τους στον αγώνα.
Όμως…
Οι εκδηλώσεις διαμαρτυρίας, αναμενόμενες για κάποιους, εξελίσσονται σε μια κατάσταση με βανδαλισμούς οχημάτων, κρηνών, πλατειών, αγαλμάτων και γενικότερα οτιδήποτε βρίσκεται μπροστά στους δράστες και γίνεται στόχος καταστροφής.
Οι καταστροφές συνεχίζονται σε προσόψεις μικρών και μεγάλων καταστημάτων, τραπεζών και κρατικών κτιρίων, μεταξύ των οποίων και ιστορικά κτίρια, ορισμένα από τα οποία καταστρέφονται ολοκληρωτικά από πυρκαγιές.
Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, οι κομματικοί οπαδοί σατιρίζουν την κατάσταση και μας μιλούν για διεκδικήσεις μιας καλύτερης Παιδείας!
Χωρίς να μας λένε κουβέντα για όλα όσα συμβαίνουν γύρω τους. Δεν τα βλέπουν; Δεν τα ακούν; Δεν αντιλαμβάνονται την καταστροφή που συντελείται;
Οι απλοί πολίτες βλέπουν με τρόμο ανθρώπους να χάνουν τον κόπο μιας ολόκληρης ζωής.
Η ΒΙΑ ΦΕΡΝΕΙ ΒΙΑ και απο τις δυο πλευρές ..για καποιους ειναι ΄΄λογικο ΄΄για αλλους απαράδεκτο να ασκούν βια οι αστυνομικοί , τωρα πως αυτο ειναι λογικο δεν το γνωρίζω ;;
Βλέπουν περιουσίες να καταστρέφονται και ανθρώπους να βρίσκονται σε απόγνωση.
Κι όμως, η συζήτηση εξακολουθεί να περιστρέφεται γύρω από τις διεκδικήσεις και την πολιτική εκμετάλλευση της διαμαρτυρίας, αποφεύγοντας να κρίνουν, να παρέμβουν και να παραδεχτούν ότι τελικά άλλα επιδίωκαν και αλλιώς εξελίχθηκε η κατάσταση.
Και Αναρωτιέμαι ;;; … ΑΝ πραγματικά ήθελαν να προστατεύσουν τον αγώνα τους, θα μπορούσαν, βλέποντας από τις πρώτες ημέρες όσα συνέβαιναν, να βρουν άλλους τρόπους διεκδίκησης, ώστε να αποκοπούν από τους παραβατικούς που προκαλούν καταστροφές και λεηλασίες.
Θα μπορούσαν; ΝΑΙ!
Το θέλουν; ΟΧΙ!
Γιατί, απλά, άλλος είναι ο πολιτικός τους στόχος!
Και, με συγχαρείτε για την έκφραση,…. χεσμένους …. έχουν τις καταστροφές!
Και ενώ αυτά συμβαίνουν στη Γαλλία, εδώ, στην Ελλάδα, για άλλη μια φορά, αριστερά κόμματα υποστηρίζουν ότι ήρθε η ώρα των Ελλήνων μαθητών και φοιτητών να διαμαρτυρηθούν!
Το ΚΚΕ, μέσω της Νεολαίας του, πραγματοποίησε συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά της γαλλικής κυβέρνησης, επειδή τόλμησε να χτυπήσει διαδηλωτές και, ουσιαστικά, δεν τους άφησε να συνεχίσουν ανενόχλητοι το «θεάρεστο» έργο τους.
Και, με λίγα λόγια, αυτό θέλουν να συμβεί και στην Ελλάδα;
Δηλαδή, αν και όταν συμβούν ανάλογα περιστατικά στη χώρα μας, θα χαρούν;
Θα αγωνιστούν κι αυτοί μαζί με όσους παραβατικούς συμμετέχουν σε καταστροφές και λεηλασίες;
Μηπως επιδιώκουν να ρίξουν την πολιτικά απαράδεκτη (και αυτο ειναι αληθεια ) , Νέα Δημοκρατία;;
Αδιαφορώντας για το ενδεχόμενο να δούμε και στην Ελλάδα εικόνες ανάλογες με εκείνες της Γαλλίας;
Απ’ ό,τι καταλαβαίνω, αρκούνται στη διαμαρτυρία και στην προώθηση των κομματικών τους συμφερόντων, προβάλλοντας τα κόμματά τους ως πρωτοπόρους αγωνιστές, την ώρα που καταστρέφονται περιουσίες.
Εχουν τον τροπο να σταματήσουν τυχόν καταστροφές απο τους μπαχαλακιδες ,που θα οδηγήσει σε λεηλασίες και καταστροφές, όπως εκείνες που είδαμε στη Γαλλία ;;;
Υπάρχει, τελικά, αγάπη για τον τόπο που ζουν ;
Θα μπορούσαν οι κομματικοί ακόλουθοι της Αριστεράς να συμβάλουν στην προστασία των δημοκρατικών διεκδικήσεων , και να αποβάλουν, να απομονώσουν και να εκθέσουν στα μάτια του απλού πολίτη όλους αυτούς τους παραβατικούς αλήτες, είτε προέρχονται από γνωστές ομάδες αναρχικών είτε από παρακρατικούς μηχανισμούς, οι οποίοι πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν ;;;;;;
Η Παιδεία δυστυχώς παντα ..αποτελούσε απλώς ένα μέσο πολιτικής εκμετάλλευσης και προσέλκυσης νέων υποστηρικτών………..
Η Παιδεία που οφείλει να καλλιεργεί τον σεβασμό, τη γνώση, την κριτική σκέψη και τη δημοκρατική συνείδηση.
Πώς συμβιβάζονται αυτές οι αξίες με εικόνες καταστροφής, βίας και περιφρόνησης της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας;
Όταν η διαμαρτυρία γίνεται ευκαιρία κομματικής προβολής για κάποιους, πεδίο καταστροφικής μανίας για άλλους , και ευκαιρία για λεηλασίες από μεμονωμένους ή οργανωμένους κλέφτες, τότε ο αρχικός σκοπός έχει χαθεί……………
Και ας μην ξεχνάμε κάτι ακόμη.
Οσο για τους μετανάστες και τους παράτυπα διαμένοντες …
Για όσους μετανάστες ζουν σε μια χώρα την οποία επέλεξαν ως τόπο εγκατάστασης, δεν θα μπορούσε μια τέτοια στιγμή να αποτελέσει ευκαιρία να αποδείξουν έμπρακτα ότι σέβονται τη χώρα και την κοινωνία που τους φιλοξενεί και ότι θέλουν να ενταχθούν σε αυτήν;
Πολλοι αποτελούν υπόδειγμα πολιτων … ΟΜΩΣ .. δυστυχως μεγαλο ποσοστο κυριως αορατων στα χαρτια ειναι ενα σοβαρο προβλημα που η πολιτεια έπρεπε να ειχε λύση !!
Η έμπρακτη απόδειξη του σεβασμού προς μια κοινωνία δεν βρίσκεται στα λόγια, αλλά στις πράξεις. Και αυτό αφορά κάθε άνθρωπο, ανεξάρτητα από την καταγωγή ή την εθνικότητά του , ακομα και του πολιτικου κομματος που στιριζει .
Η διεκδίκηση δικαιωμάτων είναι θεμελιώδες δημοκρατικό δικαίωμα.
Όμως, μαζί με τα δικαιώματα υπάρχουν και οι υποχρεώσεις.
Η ειρηνική διαμαρτυρία είναι δικαίωμα. Η καταστροφή ξένων περιουσιών δεν είναι.
Γιατί, τελικά, κανένας αγώνας για καλύτερη Παιδεία, περισσότερη δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη δεν μπορεί να δικαιολογεί την καταστροφή της ζωής και του μόχθου άλλων ανθρώπων.
Η διαμαρτυρία δεν μπορεί να γίνεται άλλοθι για το μπάχαλο!
Σε μια κοινωνία όπου τα προβλήματα υπάρχουν παντού, οι πολίτες έχουν κάθε δικαίωμα να διεκδικούν λύσεις, να διαμαρτύρονται και να απαιτούν αλλαγές.
Όμως, άλλο η διεκδίκηση και άλλο η καταστροφή.
Άλλο ο δημοκρατικός αγώνας και άλλο η εκμετάλλευση της κοινωνικής αγανάκτησης για κομματικά οφέλη.
Όταν κομματικές ομάδες αναζητούν ευκαιρίες για να προκαλέσουν αναταραχή, χωρίς να ενδιαφέρονται για τις συνέπειες που πληρώνουν οι απλοί πολίτες, τότε δεν υπηρετούν ούτε τη δημοκρατία ούτε την Παιδεία.
Η δημοκρατία δεν κατακτάται με λεηλασίες, βανδαλισμούς και καταστροφές.
Κατακτάται με επιχειρήματα, υπεύθυνες διεκδικήσεις και σεβασμό στα δικαιώματα όλων.
Και όποιος πραγματικά ενδιαφέρεται για την Παιδεία, την κοινωνία και το μέλλον των νέων, οφείλει να το αποδεικνύει με τη στάση του, όχι να χρησιμοποιεί τους αγώνες ως όχημα για την εξυπηρέτηση κομματικών συμφερόντων.
Greek
Arabic
Chinese (Simplified)
Dutch
English
French
German
Italian
Japanese
Portuguese
Russian
Spanish