vima365

…Πολύς λόγος λοιπόν, για το τίποτα. Σε μια χώρα, που μαγεύεται με το κίτς και ηδονίζεται, με την χρυσόσκονη του τίποτα.

Σε έναν ευλογημένο τόπο, που αξιώθηκε να έχει ιστορία. Με μνημεία που την αποδεικνύουν.

Όπως, οι Δελφοί, το Ερεχθειο η Ακρόπολη… Μνημεία που η ηγεσία της χώρας αυτής, τα εκποιεί, σε ιδιωτικές εταιρείες Α.Ε… Χωρίς Θεε μου, να έχει ανοίξει μύτη…

Να λοιπόν γιατί το τίποτα μπορεί εδώ μέσα και βρίσκει τον χώρο του. Και «αγιοποιεί» το κάθε σούργελο.

Έτσι βρέθηκε κι αυτή η μαδημένη κότα, από την άλλη πλευρά του ατλαντικού, για να μαγέψει, τους γιαλαντζί «αρχόντους» της πολιτικής και των τεχνών.

Ξεχνάει κάνεις το καμάρι του Γεωργιάδη, του Μητσοτάκη κι όλου του συναφιού, στον φωτογραφικό φακό;

Η θα ξεχάσουμε το καμάρι και την κουμπαριά του Αργυρού, κι όλων αυτών που έτρεχαν με περίσσια δουλοπρέπεια, πίσω από την αστραφτερή USA πατσαβούρα;

Ποιό από τα ντόπια σούργελα, είχε την τσίπα να ανατρέξει λίγο πίσω και να θυμηθεί, ζητώντας εξηγήσεις, το τι είχε πει για μας, το τσόκαρο αυτό;

Τώρα ήταν τα φλας, η δόξα, η χρυσόσκονη που λέγαμε.

Τα παλιά τα περασμένα θα θυμόντουσαν τώρα;

Παλιές πληγές να έξυναν;

Η την άνοδο τους στο χάρτινο βάθρο της λάμψης, που μόλις αυτό λίγο κατουρήθηκε, έλιωσε και το βάθρο κι η λάμψη κι η δόξα που δήθεν κουβαλούσε.

Λίγο καιρό πρίν, ο πανέξυπνος Τραμπ, επιλέξει να την βγάλει απο τα πόδια του, στέλνωντας την χώρα της Μητσοτακικής επικράτειας, της γεμάτης ροζ και πράσινα λαμπιόνια επικοινωνίας, ώστε να την τελειώσει, να την κάψει, γιατί κάτι ήξερε…

Ο πολύχρωμος αυτός μαϊντανός, μας είχε στολίσει, έτσι άνευ λόγου, με χίλια δυο επίθετα.

Μας είχε πει τζαμπατζήδες, τεμπέληδες, φυγόπονους, απατεώνες… Κρίνοντας, προφανώς, εξ ιδίων τα αλλότρια.

Να λοιπόν, που όλα εδώ πληρώνονται, «κυρία» Κίμπερλι.

Και καλό θα ήταν να γνωρίζεις, πως πριν προσβάλεις έναν ολόκληρο λαό, με τόσους άδικους χαρακτηρισμούς, να βάζεις λίγο τον ανύπαρκτο νου σου, να σκεφτεί πως η ζωή, έχει και παράξενες διαδρομές.

Που μπορεί να σε επιστρέψουν πίσω εκεί που έφτυνες.

Γι αυτό λίγη σεμνότητα, λίγη εγκράτεια, λίγη ευπρέπεια, λίγη ταπεινότητα μόνο καλό θα σου έκανε…

Δείτε πως ήρθε στην χώρα μας, με τι φανφάρες, με τι μεγαλεία και με τι υποδοχή…

Με τι υποκλήσεις, από την θολή κυβερνητική παρεούλα. Από τον ιδιο τον πρωθυπουργό.

Αυτόν τον τύπο, που δηλώνει πως ακολουθεί την σωστή πλευρά της ιστορίας.

Κάνοντας τα ίδια ακριβώς και χειρότερα, στον ίδιο θεατρίνο, τον Ναζί, Ζελένσκι.

Που κάποτε «φίλε» Κούλη, αυτός θα είναι ένα από τα κύκνια άσματα σου, στις μαύρες σελίδες της ιστορίας σου.

Πάει λοιπόν κι αυτή η τόσο γραφική «επιθεώρηση» με τη χρωματιστή αυτή, την εξ Αμερικής, μελιτζάνα.

Που ερχόμενη πάτησε σε κόκκινα χάλια. Με τιμές, με υποκλήσεις, με φιλοφρονήσεις και με φανταχτερές δοξασίες.

Και τώρα φεύγοντας, μόνη, σκυμμένη, πατάει πάνω στο ανάθεμα, που τη συνοδεύει.

Στερνή της γνώση λοιπόν…

Και για να μην πει κανείς πως αυτά τα γράφω τώρα που φεύγει. Που είναι γονατισμένη.

Πηγαίνετε λίγο πίσω, σε προηγούμενα γραφτά μου και θα δείτε την άποψη μου γι αυτήν.

Και για τον γελοίο τον Κωνσταντίνο Αργυρό που τόσο φουσκώνε κι αυτός απ το καμάρι του.

-Πρόεδρε του Μητσοτακιστάν, Κυριάκο, να πήρες άραγε, ένα μάθημα;

Δεν το πιστεύω βέβαια, ακαδημαϊκό το ερώτημα.

Μοναχά η ζημιά που έμεινε στα φιλαράκια σου.

Με την πολύ κακή για μας, για τα συμφέροντα της χώρας μας, αλλαγή της διαδρομής του αερίου και του μαύρου χρυσού. Κέρδισαν οι απο εκεί πιέσεις.

Γιατί… Να τα λέμε πάλι;;;

Καλά οι αθλιότητες όλες, εδώ μέσα στα εσωτερικά μας.

Μα τόση αθλιότητα πια και στην εξωτερική πολιτική;

Δεν γνωρίζεις, πως οι υπόγειες κινήσεις που έχουν δόλο κι αθλιότητα, είναι μοιραίο να αποτυγχάνουν.

Κλείνοντας να κάνω μια απόλυτα σχετική παρατήρηση.

Κι όποιος την ερμηνεύσει.

Γιατί άραγε, αυτή την… πυγολαμπίδα, ο πανέξυπνος Τράμπ, δεν την έστειλε αλλού Πρέσβειρα;

Σε μια άλλη χώρα;

Γιατί επέλεξε να την στείλει στη χώρα με τη διεθνώς κραγμένη, απο τα μυριάδες σκάνδαλα, κυβέρνηση των «αρίστων»;

Μήπως γιατί ήξερε ποια «τίμια» έστελνε σε ποιούς «τίμιους» άσπιλους κι αμόλυντους κυβερνώντες; Κι ήθελε κάποια στιγμή, να ζήσει το σόου;

Καλό σου ταξίδι Κίμπερλι.

Καλή επιστροφή στα πάτρια εδάφη.

Κι ας έχεις τόσο πολύ αδικήσει, τον λαό αυτό, που σε αγκάλιασε με τόση γενναιοδωρία και με μια τόσο ζεστή φιλοξενεία.

Περαστικά μας.

Πανος Καλουδας