vima365

…ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΓΝΩΡΗΜΙΑΣ ΜΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΗΛΙΑ. …Γράφει ο Πάνος Καλουδάς.

..ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΓΝΩΡΗΜΙΑΣ ΜΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΗΛΙΑ.

…Γράφει ο Πάνος Καλουδάς.

…Ας πούμε και κάτι διαφορετικό από τις γκρίζες αποχρώσεις που μας αφήνει η τρέχουσα καθημερινότητα.

Και να θυμηθώ πως γνώρισα τον καλλιτέχνη αυτόν. Τον οποίο φωναχτά τον χαρακτηρίζουν τρία βασικά Σίγμα: Σεμνός, σοβαρός και συνεπής. Αυτά τα τρία, μαζί με πολλά πολλά ακόμα θετικά του στοιχεία, συν το τεράστιο του ταλέντο, είναι που μας σκιαγραφούν τον Ηλία Κώναριδη.

Έναν από τους πολύ ξεχωριστούς κι αγαπημένους μας καλλιτέχνες. Που με την βελούδινη φωνή του, αυτή την βαθιά, δωρική φωνή, με την τόσο αισθαντική της χροιά, μεγάλωσε γενιές και γενιές. Ενας απέραντα δοτικός κι ευγενής άνθρωπος.

Που χρόνια τώρα με τιμάει με την φιλία του. Τον σπάνιο αυτόν καλλιτέχνη και υπέροχο άνθρωπο, τον γνώρισα τον Μάρτη του 1983, στον ιστορικό «Μαγεμένο Αυλό» της Πλάκας.

Είχε έρθει να ακούσει τον Θεόδωρο Πολυκανδρίωτη και την σπουδαία Ανθίππη, με την οποία τότε ήμασταν αρραβωνιασμένοι.

Η Ανθίππη μου τον γνώρισε, που τον έφερε να καθήσει μαζί μας στο τραπέζι. Στην παρέα μας, που την αποτελούσαν ο ηθοποιός Θάνος Λειβαδίτης, ο ποιητής Γιάννης Θεοδωράκης, που ο αδελφός του, ο Μίκης, έχει μελλοποιήσει τόσα ποιήματα του, ο ζωγράφος και καλός μου φιλος, ο Γιάννης Τσαρούχης, η δημοσιογράφος Μαρία Ρεζάν κι εγώ.

Το «Περιβόλι τ’ Ουρανού» τότε, ήταν το στέκι μας. Κάθε βράδυ εκεί μαζευόμασταν. Πολύ συχνά στην παρέα μας και η Σεμίνα Διγενή, η καλή μου φίλη, ο ποιητής και σπουδαίος δημοσιογράφος, Γιώργος Δουατζής,(διευθυντής μας τότε στην ΕΡΤ) ο υπουργός Γιάννης Καψής, ο υπουργός Γιώργος Ρωμαίος, ο πιτσιρικάς τότε, Γιώργος Θεοδωράκης, ο γιός του Μίκη, κι άλλοι. Το «Περιβόλι τ’ Ουρανού» τότε ήταν και στέκι του Ανδρέα Παπανδρέου, που ερχόνταν μαζί με υπουργούς του, τουλάχιστο τρείς φορές την εβδομάδα. Εκείνο το βράδυ ήταν εκεί κι ο Ανδρέας με τους Μόραλη, Γιώργο Γεννηματά, Μαρούδα κι αν θυμάμαι καλά και με τον Πάγκαλο.

Μόλις ο πρόεδρος αντιλήφθηκε στο τραπέζι μας τον Κλωναρίδη, έστειλε έναν από τους δύο ιδιοκτήτες του μαγαζιού, τον Σιδέρη, να του πει, πως τον παρακαλεί ο Ανδρέας, να πει ένα δύο τραγούδια.

Ο Ηλίας με την σεμνότητα που τον διακρίνει, αρνήθηκε ευγενικά, λέγοντας πως το κέντρο έχει το δικό του πρόγραμμα.

Ο Σιδέρης το μετέφερε. Και τότε σηκώθηκε ο ίδιος ο Ανδρέας και ήρθε στο τραπέζι μας, να τον σηκώσει και να τον ανεβάσει στο πάλκο. Έκατσε μεταξύ της Ανθίππης και του Πολυκανδριώτη.

Τραγούδησε τρείς τέσσερις από της επιτυχίες του και ξεσήκωσε όλο το κέντρο.

Ήταν μια βραδιά μοναδική. Όχι ότι όλες οι βραδιές τότε, δεν είχαν την μαγεία τους.

Γιατί οι καλλιτέχνες που έβγαζαν το πρόγραμμα, ήταν υπέροχοι όλοι τους.

Εκτός από την Ανθίππη και τον Πολυκανδριώτη ήταν ακόμα η Βάσια Ζήλου κι ο Κώστας Μαντζόπουλος. Μόλις τελείωσε ο Ηλίας, ο Παπανδρέου όρθιος τον χειροκρότησε, αφού πρώτα μας ζήτησε αν μπορούσε για λίγο να μας τον «κλέψει» Αρκετή ώρα μετά, όταν τελείωσε το πρόγραμμα κι έφυγε κι ο πρωθυπουργός, φύγαμε και μεις όλοι της παρέας μου με την Ανθίππη και πήγαμε σε μια από τις ταβέρνες που ήταν τότε στις Τζιτζιφιές, για ψαρόσουπα.

Από τότε με τον Ηλία μείναμε δύο καλοί φίλοι. Στην φωτογραφία που αναρτώ, είμαστε μια δεκαπενταετία μετά, στο σπίτι του Ηλία στην Πεύκη, μαζί την Μαριλένα Φωκά, που κάναμε τότε με την Μαριλένα μια δημοφιλή τηλεοπτική εκπομπή, που την παρουσίαζε η Μαριλένα.

Εδώ και χρόνια πλέον, η Μαριλένα είναι μια πολύ γνωστή και καταξιωμένη εικαστικός. Με σημαντική παρουσία στον χωρο.

Και μια αναγνωρισμένη αγιογράφος, με πολλές διακρίσεις και βραβεία. Με έργο που κοσμεί συλλογές και μεγάλους Ναούς

Κλείνοντας να πω για τον Ηλία Κλωναρίδη, πως λίγο πρίν την κάθοδο του στην Αθήνα και την καθιέρωση του στο τραγούδι, με την υπέροχη φωνή του και την Βυζαντινή χροιά που την χαρακτηρίζει, έχει αφήσει ιστορία και ως ψάλτης, σε πολλούς Ναούς της βόρειας Ελλάδας που κατάγεται.

Ανήκει σε κείνη την γενιά των τραγουδιστών που έχουν αφήσει ανεξίτηλο αποτύπωμα και τιμή, στον πολιτισμό μας. Να είναι καλά του εύχομαι.