Ένας μονόλογος αξιώσεων και μία ερμηνεία για Όσκαρ!
Του Μανου Κιλημαντζου
Μια ψυχή σε μία «τάξη» (και όπως θέλει το εκλαμβάνει ο θεαστής) που στην επιφάνεια είναι ένας ήρεμος ωκεανός, τακτοποιημένος και ανέφελος.
Και εκεί που όλα είναι φαινομενικά «τακτοποιημένα», ξαφνικά σε τραβάει στα άδυτα του βυθού του με τα χαώδη βάθη, τα τρομακτικά πλάσματα του αιώνιου σκοταδιού και τις εκρήξεις ενός υποθαλάσσιου ηφαίστειου, με ένα κύμα που ξεψυχάει ήρεμα, αλλά σπαρακτικά, σε μια έρημη αμμουδιά.
Τελείωσε ;
Όχι φίλε μου!
Η κυρία Κορνηλία (μην είναι η Ελένη ;; ) σε αποχαιρετά (η σε καλωσορίζει ;;; ) με εκείνο το αινιγματικά απειλητικό βλέμμα, λέγοντας : «Καλώς ήρθατε στο μάθημα της κυρίας Κορνηλίας» ……
Ένα μεγάλο μπράβο από μένα !
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.
Greek
Arabic
Chinese (Simplified)
Dutch
English
French
German
Italian
Japanese
Portuguese
Russian
Spanish