Η ΦΩΝΗ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ ……..
Της Λιλίκας Αρνάκη
Δεν ζήτησα ποτέ να μου χαρίσουν χώρο.
Τον πήρα.
Αθόρυβα στην αρχή,
με ολόκληρη την ψυχή μου μετά.
Τον πήρα.
Αθόρυβα στην αρχή,
με ολόκληρη την ψυχή μου μετά.
Η φωνή μου δεν γεννήθηκε από άνεση.
Γεννήθηκε από πληγή.
Από νύχτες που δε μιλούσα σε κανέναν
κι όμως μέσα μου ούρλιαζα.
Κι όταν κατάλαβα πως η σιωπή
δεν ήταν προστασία αλλά φυλακή,
τότε μόνο άνοιξε η πόρτα.
Μίλησα.
Κι η φωνή μου δεν ήταν απλά λέξεις —
ήταν η απόδειξη πως υπάρχω.
Πως δεν με χώρεσαν,
κι έφτιαξα χώρο μόνη μου.
Η φωνή μου είμαι εγώ.
Κι εγώ δεν σωπαίνω πια.
Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφου εγκριθεί πρώτα απο τον διαχειριστή για την αποφυγή υβριστικού η προσβλητικού περιεχομένου.