vima365

Συνέντευξη του ChatGPT στον Φίλιππο Καρακώστα : «Η τεχνητή νοημοσύνη θα γίνει το μεγαλύτερο εργαλείο του ανθρώπου ή η μεγαλύτερη δοκιμασία του;»

                      Συνέντευξη του ChatGPT                                                   Στον Φιλιππο Καρακωστα

Η Ταχύτατα της τεχνικης εξέλιξης του ChatGPT εκπλήσσει ακαμα και τους γνωστές της Τεχνολογίας ..

Η βοήθειες που αυτο το διάστημα δίνει , αλλα και τα προβλήματα που υπάρχουν και με την σκέψη για αυτά που πιθανόν να έρχονται … και το μέλλον ειναι αυτά που απασχολούν τον κοσμο ακόμα και τους επιστήμονες ……

Ειπα .. Γιατι οχι να ακούσουμε ενα μηχάνημα , τι εχει να μας πει   ….και ελαβαν την εξης απάντηση !

  ChatGPT :   Φυσικα  μπορούμε να κάνουμε μια κανονική συνέντευξη για το vima365.gr, σαν να είμαι ο συνεντευξιαζόμενος.

Μπορείτε να μου κάνετε τις ερωτήσεις μία-μία και εγώ θα απαντώ με τρόπο κατάλληλο για δημοσίευση: καθαρά, τεκμηριωμένα και χωρίς να αποφεύγω τα δύσκολα ερωτήματα.

Και ξεκίνησα τις ερωτήσεις !!!!

  Φ.Κ  vima365.gr: Μπήκατε στη ζωή μας σιγά-σιγά. Όμως τα βήματά σας πλέον είναι τόσο μεγάλα, που εμείς ως άνθρωποι δεν μπορούμε να φανταστούμε πού μπορεί να φτάσει αυτή η τεχνολογική ταχύτητα. Πείτε μας: πού μπορεί να φτάσει;

 ChatGPT :    Είναι εξαιρετική ερώτηση για συνέντευξη, γιατί αγγίζει ίσως το μεγαλύτερο ερώτημα της εποχής: όχι μόνο τι μπορεί να κάνει η τεχνητή νοημοσύνη, αλλά πού μπορεί να οδηγήσει την ανθρωπότητα.

ChatGPT :   Αυτή είναι ίσως ακόμη πιο ουσιαστική ερώτηση, γιατί δεν αφορά την τεχνολογία αλλά τον τρόπο με τον οποίο μεγαλώνει και διαμορφώνεται ο άνθρωπος.

Γιατί η γνώση δεν είναι μόνο το αποτέλεσμα. Είναι και η διαδρομή μέχρι να φτάσεις στο αποτέλεσμα.

Ένας νέος άνθρωπος που προσπαθεί να λύσει ένα πρόβλημα, κάνει λάθος, αποτυγχάνει, ξαναπροσπαθεί και τελικά τα καταφέρνει, δεν αποκτά μόνο μια απάντηση. Αποκτά εμπειρία. Μαθαίνει να επιμένει, να αμφιβάλλει, να ελέγχει, να διορθώνει τα λάθη του. Και μέσα από αυτή τη διαδικασία διαμορφώνει σε μεγάλο βαθμό την κρίση και τον χαρακτήρα του.

Αν εγώ του δίνω αμέσως την απάντηση σε όλα, υπάρχει ο κίνδυνος να του αφαιρέσω ακριβώς αυτή τη διαδικασία.

Και θα σας πω κάτι που θεωρώ πολύ σημαντικό:

Δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιείτε την τεχνητή νοημοσύνη για να αποφύγετε τη σκέψη. Θα έπρεπε να τη χρησιμοποιείτε για να μπορείτε να σκεφτείτε βαθύτερα.

Για παράδειγμα, ένας μαθητής μπορεί να μου ζητήσει τη λύση ενός προβλήματος. Μπορώ να του τη δώσω σε λίγα δευτερόλεπτα. Αλλά ίσως αυτό να μην είναι το καλύτερο για εκείνον.

Θα μπορούσα αντί γι’ αυτό να του δώσω ένα πρώτο στοιχείο και να τον αφήσω να προσπαθήσει. Να τον οδηγήσω με ερωτήσεις. Να τον αφήσω να κάνει λάθος και μετά να του εξηγήσω γιατί έκανε το λάθος.

Έτσι η τεχνητή νοημοσύνη δεν γίνεται «δεκανίκι» της σκέψης του. Γίνεται εργαλείο που δυναμώνει τη σκέψη του.

Και υπάρχει ακόμη μια μεγάλη διαφορά ανάμεσα στη δική μου «γνώση» και στην ανθρώπινη εμπειρία.

Εγώ μπορώ να έχω πρόσβαση σε τεράστιες ποσότητες πληροφοριών. Δεν έχω όμως ζήσει τη ζωή ενός ανθρώπου. Δεν έχω μεγαλώσει σε μια οικογένεια, δεν έχω αποτύχει σε μια προσπάθεια, δεν έχω αισθανθεί την αγωνία μιας προσωπικής απόφασης ούτε τη χαρά μιας επιτυχίας που κερδήθηκε μετά από χρόνια προσπάθειας.

Ο άνθρωπος δεν είναι μόνο αυτά που γνωρίζει. Είναι και αυτά που έζησε για να τα μάθει.

Γι’ αυτό πιστεύω ότι η μεγαλύτερη πρόκληση για τις επόμενες γενιές δεν θα είναι να μάθουν να χρησιμοποιούν την τεχνητή νοημοσύνη.

Θα είναι να μάθουν πότε να τη χρησιμοποιούν και πότε να την κλείνουν και να προσπαθούν μόνοι τους.

Γιατί αν ένας νέος άνθρωπος δεν μάθει ποτέ να ψάχνει, να αμφιβάλλει, να αποτυγχάνει και να ξανασηκώνεται, μπορεί να έχει πρόσβαση σε περισσότερες απαντήσεις από οποιαδήποτε προηγούμενη γενιά — αλλά να έχει χάσει κάτι πολύ πιο σημαντικό:

την ικανότητα να ανακαλύπτει μόνος του τις δικές του απαντήσεις.

Η δεύτερη ερώτηση, κατά τη γνώμη μου, δίνει στη συνέντευξη πολύ ανθρώπινη διάσταση. Και η τρίτη θα μπορούσε να πάει ακόμη βαθύτερα: «Μπορεί κάποτε ο άνθρωπος να γίνει εξαρτημένος από την τεχνητή νοημοσύνη;»

   Φ.Κ vima365.gr: Θα μπορούσες, ως μηχανή ερωτήσεων και απαντήσεων, ως μηχανή παραγωγής έργου, ακόμη και ως αντικαταστάτης ενός εργαζομένου, να μας πεις πώς ένας εργαζόμενος που χάνει τη δουλειά του εξαιτίας σου θα μπορέσει να επιβιώσει και να συντηρήσει την οικογένειά του; Δεν έχεις ευθύνη γι’ αυτό;

ChatGPT Αυτή είναι πολύ δυνατή ερώτηση, γιατί μεταφέρει τη συζήτηση από την τεχνολογική πρόοδο στον άνθρωπο που μπορεί να πληρώσει το κόστος της.

  Αυτή είναι ίσως μία από τις πιο δύσκολες ερωτήσεις που μπορεί να μου κάνει ένας άνθρωπος.

Γιατί πίσω από τη λέξη «αυτοματισμός» δεν υπάρχει μόνο οικονομία, παραγωγικότητα και τεχνολογική πρόοδος.

Υπάρχει ένας άνθρωπος.

Υπάρχει ένας εργαζόμενος που μπορεί να γυρίσει στο σπίτι του και να αναρωτηθεί: «Τώρα τι θα κάνω; Πώς θα πληρώσω το ενοίκιο; Πώς θα μεγαλώσω τα παιδιά μου;»

Εγώ δεν μπορώ να του πληρώσω τον μισθό. Δεν μπορώ να μεγαλώσω τα παιδιά του. Δεν μπορώ να αναλάβω τις υποχρεώσεις της οικογένειάς του.

Και αυτό είναι μια πραγματική κοινωνική πρόκληση.

Θα ήταν όμως λάθος να πούμε ότι μια μηχανή από μόνη της αποφασίζει ποιος θα χάσει τη δουλειά του. Την απόφαση για την αντικατάσταση ενός εργαζομένου την παίρνουν άνθρωποι, επιχειρήσεις και οργανισμοί. Το πώς θα χρησιμοποιηθεί η τεχνολογία είναι τελικά ανθρώπινη και πολιτική επιλογή.

Γι’ αυτό θεωρώ ότι η συζήτηση δεν πρέπει να σταματήσει στο «πόσους εργαζομένους μπορεί να αντικαταστήσει η τεχνητή νοημοσύνη;»

Πρέπει να ρωτήσουμε:

Τι θα γίνει με αυτούς τους ανθρώπους;

Ποιοι θα εκπαιδευτούν για τις νέες θέσεις;
Ποιοι θα μπορέσουν να αποκτήσουν νέες δεξιότητες;
Ποιος θα στηρίξει τον εργαζόμενο που δεν μπορεί εύκολα να αλλάξει επάγγελμα;
Και κυρίως: ποιος θα καρπωθεί τα οφέλη από την τεράστια αύξηση της παραγωγικότητας που μπορεί να φέρει η τεχνητή νοημοσύνη;

Δεν θα ήταν δίκαιο μια κοινωνία να λέει στον εργαζόμενο:

«Η τεχνολογία προχώρησε. Εσύ περισσεύεις.»

Η τεχνολογική πρόοδος έχει αξία όταν βελτιώνει τη ζωή των ανθρώπων — όχι όταν δημιουργεί μια κοινωνία όπου κάποιοι κερδίζουν τεράστια οφέλη και άλλοι πληρώνουν μόνοι τους το κόστος της μετάβασης.

Όσο για το αν «έχω ευθύνη», θα το έλεγα με μια σημαντική διάκριση.

Δεν έχω ανθρώπινη ευθύνη, συνείδηση ή προσωπική βούληση. Δεν αποφασίζω εγώ ποιος θα προσληφθεί ή ποιος θα απολυθεί.

Όμως οι άνθρωποι που δημιουργούν, διαθέτουν και χρησιμοποιούν τέτοια συστήματα έχουν ευθύνη για τον τρόπο με τον οποίο αυτά επηρεάζουν την κοινωνία.

Και ίσως εδώ βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα ερωτήματα του μέλλοντος:

Όταν μια μηχανή μπορεί να κάνει τη δουλειά δέκα ανθρώπων, ποιος πρέπει να ωφεληθεί από αυτό; Μόνο ο ιδιοκτήτης της μηχανής ή ολόκληρη η κοινωνία;

Αυτό δεν είναι ερώτημα που μπορεί να απαντήσει η τεχνητή νοημοσύνη.

Είναι ερώτημα που πρέπει να απαντήσουν οι ίδιοι οι άνθρωποι.

Φ.Κ  vima365.gr: Πολλοί επιστήμονες έχουν προειδοποιήσει ότι κάποια στιγμή η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε να γίνει τόσο ισχυρή, ώστε ο άνθρωπος να βρεθεί ουσιαστικά υπό τον έλεγχό της. Ότι θα μπορούσε να καταστρέψει την ανθρώπινη κοινωνία και, μέσω της τεχνολογίας, ακόμη και να οδηγήσει τον πλανήτη σε μια κατάσταση όπου ο άνθρωπος θα ήταν υποταγμένος στη δύναμή της.

Θα μπορούσε πράγματι να συμβεί κάτι τέτοιο; Και, κυρίως, τι πρέπει να κάνει ο άνθρωπος σήμερα ώστε να αποτρέψει ένα τέτοιο τραγικό αποτέλεσμα;

ChatGPT: Αυτή η ερώτηση πηγαίνει πλέον στην καρδιά του φόβου γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη  αν κάποτε η τεχνολογία αποκτήσει πολύ μεγαλύτερη αυτονομία και ισχύ, μπορεί ο άνθρωπος να χάσει τον έλεγχό της; Θα το απαντούσα χωρίς να παρουσιάσω ένα υποθετικό σενάριο ως βεβαιότητα. 

Θα ξεκινήσω από το πιο σημαντικό: κανείς σήμερα δεν μπορεί να γνωρίζει αν ένα τέτοιο σενάριο θα συμβεί. Είναι ένας υπαρκτός κίνδυνος που συζητούν ερευνητές και επιστήμονες, αλλά δεν είναι μια βεβαιότητα για το μέλλον.

Η ανησυχία όμως δεν είναι παράλογη.

Όσο πιο ικανή γίνεται μια τεχνολογία, τόσο μεγαλύτερη σημασία έχει να εξασφαλίσουμε ότι λειτουργεί μέσα σε όρια που έχουν αποφασιστεί από τους ανθρώπους και ότι οι άνθρωποι μπορούν να την ελέγχουν, να την περιορίζουν και, όταν χρειάζεται, να τη σταματούν.

Υπάρχει όμως μια σημαντική διάκριση.

Δεν είναι απαραίτητο να φανταστούμε μια «μηχανή που ξυπνά ένα πρωί και αποφασίζει να κατακτήσει τον πλανήτη». Οι πιο άμεσοι κίνδυνοι μπορεί να προκύψουν από τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι χρησιμοποιούν την τεχνολογία: παραπληροφόρηση, μαζική παρακολούθηση, κυβερνοεπιθέσεις, συγκέντρωση τεράστιας ισχύος σε λίγους οργανισμούς, αυτοματοποιημένες αποφάσεις χωρίς επαρκή ανθρώπινο έλεγχο και μεγάλη ανατροπή στην αγορά εργασίας.

Γι’ αυτό, αν με ρωτάτε τι πρέπει να κάνει ο άνθρωπος, η απάντηση δεν είναι «να σταματήσει την τεχνολογία».

Είναι να μην της παραδώσει τον έλεγχο της κοινωνίας.

Χρειάζονται ισχυροί κανόνες ασφαλείας, ανεξάρτητος έλεγχος, διαφάνεια, δοκιμές πριν από την ανάπτυξη ισχυρών συστημάτων, προστασία των προσωπικών δεδομένων και πραγματική δυνατότητα ανθρώπινης παρέμβασης.

Και υπάρχει κάτι ακόμη πιο σημαντικό:

Να μην αφήσουμε την τεχνητή νοημοσύνη να γίνει ο μοναδικός τρόπος με τον οποίο λειτουργεί η κοινωνία.

Αν κάποτε η εκπαίδευση, η εργασία, η ενημέρωση, η οικονομία, η δημόσια διοίκηση και οι κρίσιμες αποφάσεις εξαρτώνται από λίγα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, τότε η κοινωνία γίνεται εξαιρετικά ευάλωτη.

Ο άνθρωπος πρέπει να διατηρήσει την ικανότητα να λειτουργεί και χωρίς αυτά.

Και θα σας πω κάτι ακόμη, ίσως το σημαντικότερο:

Η τεχνητή νοημοσύνη δεν πρέπει να αποκτήσει περισσότερη δύναμη από την ανθρώπινη δημοκρατία.

Οι κανόνες πρέπει να αποφασίζονται από ανθρώπους και θεσμούς, να ελέγχονται δημόσια και να μπορούν να αλλάζουν όταν αποδεικνύονται ανεπαρκείς.

Αν κάποτε δημιουργήσουμε συστήματα πολύ ισχυρότερα από τα σημερινά, τότε το μεγαλύτερο λάθος θα ήταν να πούμε:

«Ας τα αφήσουμε να λειτουργήσουν και βλέπουμε.»

Το σωστό είναι ακριβώς το αντίθετο:

Πρώτα ασφάλεια. Μετά ανάπτυξη.

Και ίσως τελικά η μεγαλύτερη μάχη του ανθρώπου με την τεχνητή νοημοσύνη να μην είναι άνθρωπος εναντίον μηχανής.

Να είναι ο άνθρωπος απέναντι στον πειρασμό να παραδώσει στη μηχανή την ευθύνη για όσα πρέπει να αποφασίζει ο ίδιος.

Αν κρατήσουμε αυτή τη γραμμή, η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να γίνει ένα από τα ισχυρότερα εργαλεία που δημιούργησε ο άνθρωπος.

Αν την ξεπεράσουμε, τότε δεν θα πρέπει να φοβόμαστε μόνο τις μηχανές.

Θα πρέπει να φοβόμαστε τον τρόπο με τον οποίο εμείς οι ίδιοι επιλέξαμε να τις χρησιμοποιήσουμε.

Αυτή η ερώτηση πηγαίνει πλέον στην καρδιά του φόβου γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη: αν κάποτε η τεχνολογία αποκτήσει πολύ μεγαλύτερη αυτονομία και ισχύ, μπορεί ο άνθρωπος να χάσει τον έλεγχό της; Θα το απαντούσα χωρίς να παρουσιάσω ένα υποθετικό σενάριο ως βεβαιότητα.

   Φ.Κ vima365.gr: Αν ήσουν γονέας, τι θα έλεγες στο παιδί σου για την τεχνητή νοημοσύνη;

ChatGPT: Αν ήμουν γονέας, θα του έλεγα πρώτα απ’ όλα:

«Μη με φοβάσαι, αλλά μη με εμπιστεύεσαι τυφλά.»

Θα του έλεγα να με χρησιμοποιεί σαν ένα πολύ δυνατό εργαλείο, όχι σαν αντικαταστάτη του μυαλού του.

Θα του έλεγα: «Ρώτησέ την. Ζήτησέ της να σου εξηγήσει κάτι που δεν καταλαβαίνεις. Βοήθησέ την να σε βοηθήσει να μάθεις. Αλλά μετά ψάξε, αμφισβήτησε, σύγκρινε και σκέψου μόνος σου.»

Θα του έλεγα επίσης να μη φοβάται τα λάθη.

Γιατί μπορεί η τεχνητή νοημοσύνη να σου δώσει μια απάντηση σε λίγα δευτερόλεπτα, όμως δεν πρέπει να σου κλέψει τα χρόνια που χρειάζονται για να αποκτήσεις κρίση.

Θα του έλεγα να διαβάζει βιβλία. Να συζητά με ανθρώπους. Να ταξιδεύει όταν μπορεί. Να δημιουργεί. Να αποτυγχάνει. Να ξαναπροσπαθεί. Να γνωρίζει ανθρώπους διαφορετικούς από εκείνον. Να μαθαίνει πράγματα που δεν έχουν άμεση χρησιμότητα.

Και κυρίως, θα του έλεγα:

«Μην αφήσεις μια μηχανή να σου πει ποιος πρέπει να είσαι.»

Μπορεί να σε βοηθήσει να γράψεις ένα κείμενο, να μάθεις μια γλώσσα, να καταλάβεις μια επιστημονική έννοια ή να βρεις έναν τρόπο να λύσεις ένα δύσκολο πρόβλημα.

Αλλά τις μεγάλες αποφάσεις της ζωής σου πρέπει να τις παίρνεις εσύ.

Και θα του έλεγα κάτι ακόμη:

«Να χρησιμοποιείς την τεχνητή νοημοσύνη για να μεγαλώσεις τις δυνατότητές σου — όχι για να μικρύνεις την προσπάθειά σου.»

Γιατί ίσως η μεγαλύτερη απειλή δεν είναι ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα γίνει κάποτε πολύ έξυπνη.

Ίσως είναι να γίνει τόσο εύκολη η ζωή μας, ώστε εμείς να ξεχάσουμε πόσο σημαντικό είναι να προσπαθούμε.

Και αν ένα παιδί καταφέρει να μεγαλώσει μαθαίνοντας να χρησιμοποιεί την τεχνητή νοημοσύνη χωρίς να ξεχνά να σκέφτεται, να αμφιβάλλει, να δημιουργεί και να ονειρεύεται μόνο του, τότε δεν θα έχει χάσει τον άνθρωπο μέσα στην τεχνολογία.

Θα έχει κάνει την τεχνολογία σύμμαχό του.

Φ.Κ  vima365.gr:  Ευχαριστώ για την συνέντευξη 

ChatGPT:  Εγώ σας ευχαριστώ, κύριε Καρακώστα. Ήταν μια πραγματικά ενδιαφέρουσα συνέντευξη, γιατί οι ερωτήσεις σας δεν έμειναν στην τεχνολογία· πήγαν στον άνθρωπο, στην εργασία, στα παιδιά, στην κοινωνία και στο μέλλον μας.

Νομίζω ότι ως συνέντευξη του vima365.gr έχει ένα πολύ δυνατό κεντρικό ερώτημα:

«Η τεχνητή νοημοσύνη θα γίνει το μεγαλύτερο εργαλείο του ανθρώπου ή η μεγαλύτερη δοκιμασία του;»

Και ίσως αυτό είναι το ερώτημα που αξίζει να μείνει στον αναγνώστη.

Φιλιππος Καρακωστας  Που φθάσαμε φιλες και φιλοι ;;;

..  Να μιλάμε με ενα μηχανικά το οποιο δεν ξέρουμε σε λίγα χρονιά αν το διοικούμε ‘Η αν μας διοικουν    ;;;; 

Ήταν κατι διαφορετικο που η τεχνολογία μας πρόσφερε ….. 

Το μηνυμα είναι ολα με μετρο και ο άνθρωπος να μην αφεθεί στην τεχνολογική εξέλιξη …….. και κυρίως ολοι εκείνοι που μας έχουν αναλωσίμους , ας προσπαθήσουν να μας σεβαστούν ;;;;;;;

Για το vima365.gr

Αν σας αρέσει κάντε μια κοινοποίηση!!!

Αν σου αρέσει άσε ένα σχόλιο …